«Αύγουστος του 1936. … Βγήκε μέσα από το σπίτι του Σίδερη ένας χαφιές κρατώντας ένα πανέρι γεμάτο βιβλία, το άδειασε στο δρόμο και τους έβαλε φωτιά. Σε λίγο βγήκε άλλος µε µια μεγάλη τσάντα και άδειασε άλλα βιβλία πάνω στη φωτιά. Και συνέχεια κουβαλούσανε βιβλία και τα ρίχνανε στη φωτιά. Θαύμασα, πως μπορούσε να είχε τόσα βιβλία αυτός ο άνθρωπος και αν τα είχε διαβάσει όλα αυτά σκέφτηκα θα πρέπει να είναι σοφός. Μια απορία µε βασάνιζε, τι μπορεί να γράφανε αυτά τα βιβλία και έπρεπε να καούνε;»
(απόσπασμα από το βιβλίο)
Στο βιβλίο αυτό ο αναγνώστης θα βρει συνεντεύξεις και δημοσιεύματα του Φοίβου Τσέκερη στο περιοδικό της ΠΕΑΕΑ «Εθνική Αντίσταση», στις εφημερίδες «Ριζοσπάστης», «Οδηγητής», «Ελευθεροτυπία», «Down Town» για θέματα όπως η ΕΠΟΝ του Πολυτεχνείου, το χτύπημα του Πολυτεχνείου από τους Εγγλέζους, οι αγώνες για να διατηρηθεί η μνήμη του μπλόκου της Κοκκινιάς, του Γοργοπόταμου, της Μακρόνησου, του μνημείου των Σοβιετικών Στρατιωτών στην Καλλιθέα, του Σκοπευτηρίου της Καισαριανής και της εκτέλεσης του Νίκου Πλουμπίδη στο Άλσος του Χαϊδαρίου.
Το δεύτερο μέρος του βιβλίου αναφέρεται στην εποχή της βασιλοµεταξικής δικτατορίας και τους τρόπους αντίδρασης και ανυπακοής της μαθητικής νεολαίας προς το δικτάτορα Μεταξά και τη νεολαία του την Ε.Ο.Ν. και πως οι δεκαπεντάχρονοι μαθητές µέλη της Ο.Κ.Ν.Ε. έγιναν μετά από 10 χρόνια, στον εμφύλιο πόλεμο ήρωες και μάρτυρες του λαϊκού αγώνα σαν στελέχη του Κ.Κ.Ε.
Το βιβλίο του Φοίβου Τσέκερη «Η αλήθεια να λέγεται» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΕΝΤΟΣ και διατίθεται στα βιβλιοπωλεία. Από τις εκδόσεις ΕΝΤΟΣ κυκλοφορούν επίσης τα βιβλία του συγγραφέα «Εδώ Πολυτεχνείο, Στα xρόνια της Κατοχής» και «Η περιπέτεια».


Γεννήθηκε και μεγάλωσε στους Αμπελοκήπους της Αθήνας. Από το 1938 που ήταν μαθητής στο Πρακτικό Λύκειο, επί δικτατορίας Μεταξά, οργανώθηκε στην Ο.Κ.Ν.Ε. Το 1940 εισήχθη στη Σχολή Αρχιτεκτόνων του Ε.Μ. Πολυτεχνείου. Πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση ως μέλος της Ο.Κ.Ν.Ε. και του ΕΑΜ Νέων της Σπουδάζουσας. Τον Ιούλιο του 1942 συνελήφθη από Ιταλούς σε διαδήλωση εναντίον της πείνας. Το Μάρτη του 1943 σε μνημόσυνο του σκοτωμένου σε διαδήλωση μαθητή Ωραιόπουλου τραυματίστηκε από Ιταλούς στο πόδι. Το Φεβρουάριο του ’43 με την ίδρυση της ΕΠΟΝ και την αυτοδιάλυση της Ο.Κ.Ν.Ε. έγινε εκτός από Επονίτης και μέλος του Κ.Κ.Ε. Εξακολουθεί να είναι μέλος του Κ.Κ.Ε. μέχρι σήμερα (2011). Τον Ιούλιο του 1943 συνελήφθη από τους Γερμανούς και κρατήθηκε τρεις μήνες στην Κομαντατούρα. Από τις αρχές του 1944 ήταν διμοιρίτης, της Διμοιρίας του Ε.Μ. Πολυτεχνείου του Λόχου Σπουδαστών του ΕΛΑΣ που στα Δεκεμβριανά ονομάστηκε «Λόχος λόρδος Μπάιρον».Το Δεκέμβρη του ’44 πολεμώντας εναντίον των Άγγλων τραυματίστηκε βαριά και στα δυο του πόδια. Το 1948 εκτοπίστηκε στο Μούδρο και εν συνεχεία στη Μακρόνησο. Απολύθηκε το 1951 και πήρε το δίπλωμα του αρχιτέκτονα το 1952. Ανέπτυξε συνδικαλιστική δραστηριότητα. Τον Οκτώβρη του 1987 του απονεμήθηκε από το δήμαρχο Αθηναίων «Το Χρυσό Μετάλλιο Τιμής του Δήμου Αθηναίων για τις εξαιρετικές υπηρεσίες που προσέφερε στην πόλη των Αθηνών κατά τη διάρκεια της Κατοχής». Σήμερα είναι επίτιμος Γενικός Γραμματέας της ΠΕΑΕΑ.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.