«Το Δημοτικό Συμβούλιον του Δήμου Καισαριανής συνελθόν εις έκτακτον συνεδρίασιν κατόπιν προσκλήσεως του κ. Προέδρου αυτού, επί τω θλιβερώ αγγέλματι του θανάτου του Ελευθερίου Βενιζέλου, μεγάλου ανδρός και επιφανεστέρου των πολιτικών ανδρών της νεωτέρας Ελλάδος, λαβόν δ’ υπ’ όψιν τας απαραμίλλους εθνικάς προς την πατρίδαν υπηρεσίας του, ψηφίζει όπως: α. Εκφρασθώσι τα συλληπητήρια του Δήμου εις την οικογένειαν του μεταστάντος. β. Υψωθή μεσίστιος η σημαία του Δημαρχιακού Καταστήματος μέχρι της ημέρας του ενταφιασμού του εις την γενέτειραν αυτού γην. γ. Αντιπροσωπευθή ο Δήμος δι’ επιτροπής κατά την εκ Βρινδησίου μετακομιδήν της σορού. Κατατεθή στέφανος επί της σορού. δ. Μετονομασθή η λεωφόρος Καισαριανής εις λεωφόρον Ελευθερίου Βενιζέλου, ως επίσης και η πλατεία Αναγεννήσεως εις πλατείαν Ελευθερίου Βενιζέλου. ε. Στηθή ανδριάς εν τη ούτω μετονομαζόμενη πλατεία. … ζ. Εις ένδειξιν πένθους οι κ.κ. Δημοτικοί Σύμβουλοι φορούν πένθιμον περιβραχιόνιον». (19 Μαρτίου 1936)

«Η ιστορία του Δήμου Καισαριανής (μέσα απ’ τα πρακτικά των Δημοτικών Συμβουλίων)» αποτελεί τον καρπό της επίπονης προσπάθειας του Νίκου Σάμιου να συγκεντρώσει, να καταγράψει και να επεξεργαστεί τα επίσημα κείμενα και τις αποφάσεις του Δήμου Καισαριανής, από τη σύστασή του έως σήμερα.
Σε ένα βιβλίο-ντοκουμέντο για τον πολύπαθη Καισαριανή που στέγασε τις ελπίδες χιλιάδων προσφύγων και ανέθρεψε γενιές αγωνιστών της Ελευθερίας και της Δημοκρατίας, ο επί σειρά ετών Δημοτικός Σύμβουλος Νίκος Σάμιος παραθέτει τα κυριότερα σημεία από τις συζητήσεις, τις αποφάσεις και τα ψηφίσματα των Δημοτικών Συμβουλίων που σφράγισαν την ιστορία της πόλης.
Στον Α’ τόμο που κυκλοφορεί καλύπτεται η περίοδος από το 1934 έως το 1951. Πρόκειται, ίσως, για την πιο βασανισμένη φάση στη ζωή πολλών Καισαριανιωτών: οι ακανθώδεις δυσκολίες που ακολούθησαν τη σύσταση του Δήμου, η επέκταση της πόλης και τα πρώτα δημόσια έργα, η μεταξική δικτατορία, ο πόλεμος, η Κατοχή, οι θυσίες του Σκοπευτηρίου, η δράση του παρακράτους, ο Εμφύλιος, οι πολιτικές διώξεις των πρώτων μετεμφυλιακών χρόνων σημαδεύουν την ιστορία της Καισαριανής στο πρώτο μισό του 20ού αιώνα.
Σπάνιες φωτογραφίες συμπληρώνουν το έργο του Νίκου Σάμιου που αποτελεί ένα από τα λιγοστά δείγματα καταγραφής της ιστορίας της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στην ελληνική βιβλιογραφία.
«Η ιστορία του Δήμου Καισαριανής μέσα απ’ τα πρακτικά του Δημοτικού Συμβουλίου» του Νίκου Σάμιου αποτελεί μοναδική παρακαταθήκη για τον ιστορικό του μέλλοντος και τις επερχόμενες γενιές των Καισαριανιωτών. Θα το βρείτε στις προθήκες των μεγάλων βιβλιοπωλείων και στις εκδόσεις “ΕΝΤΟΣ”.
Σύντομα θα κυκλοφορήσει ο Β’ τόμος, με την Ιστορία του Δήμου Καισαριανής από το 1952 έως σήμερα.

«Για την Καισαριανή, που ανάθρεψε και γαλούχησε τέσσερις ολάκερες γενιές και πά για την πέμπτη, θα προσπαθήσω και την πιο μικρή πτυχή της να περιγράψω. Για να τις δώσω διάπλατες να τις κοιτάζουν και παλιοί μα και τωρινοί. Και πιστεύω να συμφωνήσουν όλοι, πως αξίζει κάθε κόπος και κάθε θυσία γι’ αυτή τη μεγάλη μας αγάπη. Πετραδάκι-πετραδάκι μάζωνα για να φτιάξω το “Διάβα της Καισαριανής”, μια ολάκερη ζωή. Κάθε μέρος αυτού του βιβλίου έχει και τη δικιά του ξέχωρη ιστορία».

(απόσπασμα από το βιβλίο)

«Το Διάβα της Καισαριανής» αποτελεί την πληρέστερη και αντικειμενικότερη καταγραφή της ιστορίας της Καισαριανής από την αρχαιότητα έως τις μέρες μας. Έργο ζωής του Καισαριανιώτη συγγραφέα Γιάννη Κουβά που ασχολήθηκε με τη συλλογή πηγών και φωτογραφικού υλικού για περισσότερα από είκοσι χρόνια.
Στις 344 σελίδες του βιβλίου παρατίθενται τα μυθολογικά και τα ιστορικά στοιχεία που αφορούν τον Υμηττό και τα μοναστήρια του (Μονή Καισαριανής, Αστερίου, Αγίου Ιωάννου Προδρόμου), ενώ αναφέρονται και όλες οι πιθανές ερμηνείες που έχουν κατά καιρούς διατυπωθεί για την ονοματοθεσία της πόλης.
Η εγκατάσταση των πρώτων προσφύγων στην Καισαριανή, η ίδρυση του συνοικισμού, το Σκοπευτήριο, οι εκκλησίες, τα σχολεία, οι δρόμοι, οι πλατείες και τα ονόματά τους, παρμένα από τοποθεσίες της Ιωνίας και σημαντικούς Μικρασιάτες, οι σωματειακές οργανώσεις, οι φορείς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και τα αθλητικά σωματεία, αναφέρονται λεπτομερώς στο «Διάβα της Καισαριανής».
Οι ιστορικές φυσιογνωμίες και οι σημαντικές προσωπικότητες της ζωής της πόλης, οι δημοτικοί άρχοντες, οι επαγγελματίες, οι καλλιτέχνες και οι αθλητές της Καισαριανής έχουν το δικό τους χώρο στο βιβλίο του Γιάννη Κουβά, όπως και πίνακες με χρήσιμες πληροφορίες για τη σύγχρονη καθημερινή ζωή στην πόλη.
Η παράθεση ιστορικών γεγονότων συνοδεύεται από σπάνιο και ιδιαίτερα πλούσιο φωτογραφικό υλικό, χάρτες και σχεδιαγράμματα, που στην πλειονότητά τους βλέπουν το φως της δημοσιότητας για πρώτη φορά.
«Το Διάβα της Καισαριανής» είναι ένα από τα πιο αξιόπιστα δείγματα καταγραφής της ιστορικής πορείας ενός τόπου με τη μέθοδο της «ζωντανής ιστορίας». Στοιχεία από τη μυθολογία, την αρχαιολογία, τη σύγχρονη ιστορία, τη λαογραφία και την καθημερινή πραγματικότητα της Καισαριανής συνθέτουν ένα έργο ΜΟΝΑΔΙΚΟ.
Οι λαοί που ξεχνούν την Ιστορία τους δεν έχουν μέλλον. Η Καισαριανή έχει μία από τις πλουσιότερες ιστορικές παραδόσεις που ο Γιάννης Κουβάς φρόντισε να διασώσει και να καταγράψει στο «Διάβα της Καισαριανής». Προμηθευτείτε το από τα μεγάλα βιβλιοπωλεία και τις εκδόσεις “ΕΝΤΟΣ”.

«Όταν μιλάμε για Δημοκρατία και θέλουμε η λέξη να ανταποκρίνεται στα πράγματα, πρέπει να αναφερόμαστε μόνο στην περίοδο που λειτούργησε η Δημοκρατία στην Αθήνα (462 π.Χ.-322 π.Χ.). Η περίοδος της Δημοκρατίας αποτελεί μοναδική εμπειρία για την ανθρώπινη Ιστορία, την οποία σημάδεψε ανεξίτηλα. Η κατάχρηση της λέξης «Δημοκρατία», που γίνεται μέχρι σήμερα, αποσκοπεί στην απάλειψη από την ιστορική μνήμη της μοναδικής αυτής δημοκρατικής εμπειρίας. Καταβλήθηκε, από την εποχή ακόμη που λειτουργούσε η Δημοκρατία, και καταβάλλεται μέχρι σήμερα από τις κυρίαρχες δυνάμεις, μια συστηματική προσπάθεια ν’ αλλοιωθεί το αυθεντικό πρόσωπο της Δημοκρατίας, και να παρουσιαστούν σαν δημοκρατικά καθεστώτα που έχουν πολύ μικρή ή και καμιά συγγένεια με τη Δημοκρατία…».

«Τότε που λειτουργούσε η Δημοκρατία (Η εξουσία των πολιτών)» επιγράφεται το τελευταίο βιβλίο του Χρήστου Ρήγα, όπου παρουσιάζονται τα συμπεράσματα της πενταετούς έρευνάς του για τη λειτουργία της Δημοκρατίας, την κοινωνική συμπεριφορά των πολιτών και τον τρόπο άσκησης της πολιτικής εξουσίας από την εκάστοτε καθεστηκυία τάξη.
Βασικό ερώτημα της έρευνας ήταν εάν λειτούργησε ποτέ η Δημοκρατία, με τον ορισμό που δίνει η ίδια η λέξη (δηλαδή ως εξουσία των πολιτών), ή ήταν πάντα μια λέξη κενή περιεχομένου, που χρησιμοποιήθηκε για παραπλάνηση των λαών. Καλύπτοντας χρονικά όλη την πολιτική διαδρομή, από τότε που οι άνθρωποι ενώθηκαν σε πολιτειακά οργανωμένες κοινωνίες μέχρι σήμερα, ο Χρ. Ρήγας έφτασε στο συμπέρασμα ότι η αυθεντική Δημοκρατία γεννήθηκε και λειτούργησε μόνο στην Αθήνα από το 462 π.Χ. μέχρι το 322 π.Χ.
Προσεγγίζοντας το πρόβλημα της πολιτικής εξουσίας από τη σκοπιά του απλού πολίτη, ο Χρήστος Ρήγας θίγει και απαντά σε επίκαιρα ζητήματα γύρω από την Αθηναϊκή Δημοκρατία, όπως «γιατί και πώς ο πολίτης έχει τον απόλυτο έλεγχο της εξουσίας», «πώς δεν ευδοκίμησαν τα σχέδια των δημαγωγών για την παραπλάνηση του λαού». Ξεχωριστό ενδιαφέρον παρουσιάζει η επιχειρηματολογία του συγγραφέα που ανασκευάζει τη θεωρία πολιτών-δούλων, θέτοντας το θέμα σε νέα βάση.
Η Δημοκρατία που λειτούργησε στην Αθήνα από το 462 μέχρι το 322 π.Χ. αποτελεί τη μοναδική δημοκρατική εμπειρία, γι’ αυτό και η μελέτη της είναι σήμερα περισσότερο από άλλοτε απαραίτητη, όχι βέβαια για την τυπική προσφορά της στη σύγχρονη εποχή, αλλά για να αντλήσουμε τα ουσιαστικά εκείνα στοιχεία που θα μας βοηθήσουν στον εκδημοκρατισμό των υπαρχόντων θεσμών και στη δημιουργία νέων, ουσιαστικά δημοκρατικών, όπου το άτομο-πολίτης θα γίνει και πάλι ενεργό υποκείμενο της πολιτικής και κοινωνικής ζωής και όχι αντικείμενο εκμετάλλευσης.
Η μελέτη του Χρήστου Ρήγα, «Τότε που λειτουργούσε η Δημοκρατία (Η εξουσία των πολιτών)», αποτελεί απαραίτητο ανάγνωσμα για κάθε σκεπτόμενο πολίτη. Το βιβλίο πωλείται σε όλα τα μεγάλα βιβλιοπωλεία και στις εκδόσεις “ΕΝΤΟΣ”.