«Το κόκκινο, κατακόκκινος της φωτιάς ρήτορας σε πεινασμένο λιάζεται τοπίο. Σ’ ένα της σάλπισμα χλωρό κλαράκι υψώθηκε μεσίστιο. Και τρεμουλιάζουν στα περάσματα ύστατο χαίρε πνοές και ψιθυρίσματα».
Ποίηση για τους εκλεκτούς των Ελληνικών Γραμμάτων και η έννατη συλλογή της Μαριέττας Λομπιάνκο, που φέρει τον τίτλο Larqo Sinfonico, και την επιμελήθηκε ο ποιητής, δοκιμιογράφος και κριτικός λογοτεχνίας Δημ. Νικορέτζος. Τη διακοσμούν σχέδια του γλύπτη Αντώνη Καραχάλιου. Από το πρώτο κι όλας ποίημα, το «Αρχή αντιστοιχίας», δίνει το στίγμα του κεντρικού πιστεύω της η ξεχωριστή λογοτέχνης: «Έχοντας για πρίσμα τα επιτεύγματα της επιστήμης,/ η ποίηση διαθλάται σαν φως φέρνει στο προσκήνιο/ και φανερώνει, με τη δική της γλώσσα, τα μυστικά/ της φύσης, τη δύναμη που έχουν σβούρες υπέρμικρες/ και όπου μ είναι μαγνήτης[…]» -Ύμνος στην ελευθερία και προβληματισμός στο μεγάλο ερωτηματικό του Σήμερα, το ποίημα που τιτλοφορεί τη συλλογή: «Κόκκινη σημαία της επανάστασης/ κρούουν τα τύμπανα μιας νέας ανάστασης./ Πες μου, τ’ είσαι ελευθερία;/ μπασαβιόλα πληττόμενη από τόξο του Καρόλου (Μαρξ)/ μονό/ δι/ τριή/ τετράχορδος αχόρδιστος ανάσταση κόκκινη; […]» Ένα 3σειρό της «τα λέει όλα»: «Δεν έχω σάρκα είμαι πνεύμα./ περιίπταμαι στων ωρών μου το πένθος/ εναγώνιο σάλπισμα. […]» Για να ολοκληρωθεί όμως η παρουσίαση της νέας ποιητικής συλλογής της κας Λομπιάνκο, απολαύστε το «Απόκληρων Μονάρχης».

Τέταρτο βιβλίο (δεύτερη ποιητική συλλογή), πρωτότυπης εικαστικής μορφής, που περιλαμβάνει διαφόρων ειδών στίχους, με τα προβλήματα του κόσμου, του λαού μας, του Νησιού (Πόρος, η μήτρα του ποιητή), αλλά και τα εσώτερά μας…, σε τέσσερις ενότητες, κάτω από τον εύγλωττο γενικό τίτλο, «Περί ανέμων και Υδάτων». Κι όπως πάλι σημειώνει ο ποιητής, Άρις Αντάνης, τιτλοφορούνται με ονομασίες Ανέμων, του λεγόμενου Ανεμολογίου και μάλιστα όχι κυρίων ανέμων, όπως Βοριάς, Νοτιάς κ.λπ., αλλά λοξών και ενδιάμεσων… Ξεκινούν με εμπνευσμένα χάι κου. Ακολουθούν τα ποιήματα, στη συνέχεια μια αξιοπρόσεκτη έρευνα για τη Λυρική Ποίηση και τέλος, αναφορές, βιβλιογραφίες, ταυτότητα, άλλες δουλειές του, σημειώσεις, κριτικές, ενώ όλο το βιβλίο κοσμείται από ζωγραφικούς πίνακες, χάρτες και μότο από ποιήματα κορυφαίων ξένων και Ελλήνων λογοτεχνών. Προλογίζει ο Δήμαρχος του νησιού Σπύρος Σπυρίδων, ο οποίος χαρακτηριστικά γράφει: «…τα αγαπημένα θέματα του Άρι είναι η αγάπη, ο έρωτας, η ανθρωπιά, οι αξίες της ζωής, κι αυτά τα θίγει και τα δίνει με το γνωστό, πότε γλαφυρό και πότε δηκτικό του ύφος αλλά και χιούμορ αυτοσαρκαστικό, χωρίς να λείπει και το στοιχείο του ρομαντισμού που έχει χαθεί στις μέρες μας!» Επίσης προλογίζει στην αγγλική γλώσσα η ποιήτρια Κυρία Nancy Horton, θυγατέρα του φιλέλληνα κ. George Horton.

Με τη δεύτερη ποιητική του συλλογή έρχεται να σκιαγραφήσει τον εσωτερικό του κόσμο, να αποκαλύψει «τινά εκ τον ένδον» της συνείδησής του. Συναισθήματα που αναβλύζουν απ’ τα σώψυχά του και σκέψεις που γεννιούνται στο μυαλό του, σήμερα που κατασταλάζει στο νου του η σοφία ογδόντα πέντε ενιαυτών σημαδεμένων από γεγονότα συνταρακτικά.
…
Μελαγχολικός, / παραδομένος σε συλλογές, διαρκώς αναζητώντας / το ασύλληπτο, το θολό, το ακαθόριστο, / χωρίς ποτέ να το αγγίζω. /
Αδιάκοπη, μάταιη προσπάθεια, / δημιουργική ωστόσο. /
Αφού αν γρήγορα φτάνει κανείς στο τέλος, στο στόχο του, / τι τ’ απομένει κατόπιν;

Συλλογή «αφιερωμένη σ’ όσους με συντροφεύουν στα μεγάλα ταξίδια της αναζήτησης» γράφει η Ασκληπιάδα Κυριάκου, και κυριολεκτεί…
Στις 43 σελίδες ποιητικού λόγου η εσωτερική επικοινωνία με τον αναγνώστη είναι συνεχώς ανοιχτή, θερμή, βαθιά ανθρώπινη.
Ιδού ένα χαρακτηριστικό δείγμα του έργου της:
Αγριοκαίρι
Χιονιού πάλλευκος χιτώνας
Στην καυτή σάρκα ολόγυρα στροβιλίζεται
Αποτινάσσοντας την επιθυμία
Ανάγυρτη στο ανάστατο βλέμμα του
Σκιρτά με μια φουχτιά ουρανό
Και τ’ ανέμισμα των βλεφάρων του
Που χορεύουν νιφάδες
Σε τοπίο αναγεννησιακό
Πίσω απ’ το τζάμι του δειλή ηλιαχτίδα
Συνεσταλμένη ριγώνει τη ράχη του πρωινού
Δοκιμή της ωστόσο αδέξια αστοχεί στ’ αγριοκαίρι
Και λανθάνει απρόσκλητη στο ευρύ φάσμα του μωβ