“Ο Αριστοφάνης κούνησε το κεφάλι του με αποτροπιασμό:
«Τι είναι μια κωμωδία που δεν τα βάζει με αυτούς που γαντζωμένοι σε αξιώματα ασχημονούν στραγγίζοντας τα δημόσια έσοδα; Πώς θα διδάξουμε το λαό να ξεχωρίζει τα στραβά και να επιβραβεύει τα ίσια, αν δεν μπορούμε κι από το θέατρο να του τα επισημαίνουμε όλα; Όσο ηλίθιος και να είναι ο ποιητής –και σίγουρα, έχουμε ανάμεσά μας πάρα πολλούς από δαύτους…– όλο και κάτι σωστό θα πει. Όλο και κάτι σωστό θα μείνει στο μυαλό του πολίτη που θα τον ακούσει.»”

 (απόσπασμα από το βιβλίο)

Εξαιρετικά επίκαιρο μυθιστόρημα που μας μεταφέρει στην Αρχαία Αθήνα, το 426 π.Χ. Παρακολουθούμε τη σύγκρουση του Αριστοφάνη και του Κλέωνα, δυο γιγάντων της πολιτικής ζωής.
Ο Αριστοφάνης με την κωμωδία “Βαβυλώνιοι” που παρουσίασε στα Μεγάλα Διονύσια κριτικάρει τον Κλέωνα για την αδίστακτη πολιτική του απέναντι στους συμμάχους. Στηλιτεύει τον πολεμοχαρή χαρακτήρα του, τον τυχοδιωκτισμό και την ιδιοτέλειά του.
Ο Κλέωνας κατηγορεί και οδηγεί σε δίκη τον Αριστοφάνη, γιατί με την κωμωδία εξέθεσε την Αθήνα, παρουσιάζοντάς την να συμπεριφέρεται δεσποτικά απέναντι στους συμμάχους.
Ο αναγνώστης μέσα από μια πολύκροτη δίκη θα μάθει πολλά για την αθηναϊκή ζωή, τον Πελοποννησιακό πόλεμο, το πολιτειακό σύστημα, τη δημοκρατία που έχει παραδοθεί στα χέρια των δημαγωγών, την πάλη “δημοκρατικών”-“ολιγαρχικών” που είχε τελικά ως θύματα τον αθηναϊκό λαό.
Παράλληλα, παρουσιάζονται ανάγλυφα η φιλοσοφική σκέψη του Αριστοφάνη, αλλά και οι αντιλήψεις του για τη Γυναίκα, την Ηδονή και τον Έρωτα.