Δημούλας Χρήστος
Γεννήθηκε τον Γενάρη του 1977 από πατέρα μανάβη λαϊκών αγορών και μάνα νοικοκυρά. Είναι πτυχιούχος του Παντείου Πανεπιστημίου στο τμήμα Πολιτικών Επιστημών και Ιστορίας. Επίσης, κατέχει τίτλο σπουδών στο Εργαστήρι Επαγγελματικής Δημοσιογραφίας. Αυτή την εποχή επιβιώνει ως εμπορικός αντιπρόσωπος. Του απονεμήθηκε έπαινος στον ΚΗ΄ Πανελλαδικό Λογοτεχνικό Διαγωνισμό του 2010 απ’ τον Φιλολογικό Σύλλογο «Παρνασσός» για την ως τώρα ανέκδοτη ποιητική του συλλογή «Ποθητός Ρεαλισμός». Την ίδια χρονιά έγραψε τους στίχους για τα πέντε απ’ τα έξι τραγούδια της δισκογραφικής δουλειάς της Τάνιας Ροζάκη με τίτλο «Δρόμοι που σκεπάζει η μοναξιά». Ενδιαφέροντά του: η λογοτεχνία, η ποίηση, το θέατρο, κοινωνικές δραστηριότητες. Από τις εκδόσεις «Εντός» κυκλοφορούν δύο ποιητικές συλλογές «Με λάδι του παρόντος ανάβουν του μέλλοντος καντήλια», 2013 και «Οι Λαϊκατζήδες», 2013.
ΜΕ ΛΑΔΙ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΑΝΑΒΟΥΝ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ ΚΑΝΤΗΛΙΑ
14,00 €«Ανώμαλα προσγειώνονται ελπίδες
που φτάνουν ίσα µ’ εδώ τον ουρανό
βγάζει η πραγματικότητα λεπίδες
που κάνουν τα όνειρα καπνό.»
(απόσπασμα από το βιβλίο)
Ο Χρήστος Δημούλας, µε την παρούσα ποιητική του συλλογή, επιχειρεί κάτι όχι πολύ συνηθισμένο στο χώρο της γραφής: Λειτουργεί σε δύο επίπεδα, αυτό της ποίησης, και το θεατρικό. Η ποίησή του είναι ένα πορτραίτο της εποχής, ένας καθρέφτης των καιρών. Ο λόγος του περιεκτικός, ανθρώπινος, αγωνιστικός. Προβληματίζει και προβληματίζεται, διαμαρτύρεται, αφυπνίζει συνειδήσεις.
Προσωποποιεί τον πλούτο, την ειρήνη, τον έρωτα, την αλλοιωμένη ζωή, τη σημαία. Όλοι εκφράζονται άριστα στην ποίησή του αναπτύσσοντας τις θέσεις τους, γεγονός που κάνει το έργο του να σταθεί πολύ καλά και θεατρικά. Αυτό που μένει, είναι να δούμε αν έχουμε και εμείς το κουράγιο να θέσουμε το δάχτυλό µας εις τον τύπον των ήλων, όπως κάνει ο Χρήστος Δημούλας.
ΟΙ ΛΑΪΚΑΤΖΗΔΕΣ
10,00 €«Μικρογραφία κοινωνίας
όλου του κόσμου οι λαϊκές
μέσα τους ένα αεράκι ειρωνείας
που ξαποσταίνει μοναχά τις Κυριακές…»
(απόσπασμα από το βιβλίο)
Πηγή έμπνευσης και δημιουργίας στην παρούσα συλλογή του Χρήστου Δημούλα αποτελούν οι εργαζόμενοι στις λαϊκές αγορές, «Οι Λαϊκατζήδες».
Διαβάζοντας τους στίχους του, μπροστά απ’ τα μάτια αλλά και μέσα απ’ τις ψυχές μας περνάει ολόκληρη η ανθρωπογεωγραφία της λαϊκής αγοράς. Αυτό το κοινωνικό και ανθρώπινο ψηφιδωτό τα έχει όλα: αγωνία για το αύριο, προσπάθεια, μοιρολατρία, φιλονικίες, φθορά σωματική απ’ τον μεγάλο κάματο, πίκρα για τα ανεκπλήρωτα όνειρα… Έχει όμως και καρδιές όμορφες που δεν το βάζουν κάτω, που προσπαθούν, που αγωνίζονται, κρατώντας στη θέση τους τα θεμέλια της κοινωνίας με τη λεβεντιά της ψυχής και τη συγκινητική ανθρωπιά τους.
Ο δημιουργός με τρόπο άμεσο και λυρικό απεικονίζει, όχι μόνο τον κόσμο της λαϊκής, αλλά κατ’ επέκταση την ίδια την κοινωνία, την πατρίδα μας ολόκληρη, δίνοντάς μας το ερέθισμα για να σκεφτούμε…
Το κοινωνικό και ανθρώπινο ψηφιδωτό της λαϊκής, μπορεί να δώσει στις μέρες μας ό,τι λείπει: χρώμα και αλήθεια…