“Η ποίηση δεν είναι μαντεία που απευθύνεται σε μυημένους. Έστω κι αν διαθέτει κάποτε και μυστικούς κώδικες. Είναι λόγος. Πρέπει να ερευνάται με αισθητικά και όχι επιστημονικά κριτήρια, αφού η ποίηση δεν είναι επιστήμη αλλά τέχνη”.
Ένα corpus για τους θιασώτες και τους μελετητές του ποιητικού λόγου αποτελεί το βιβλίο “Αξονική τομογραφία του ποιητικού λόγου”, του ποιητή και κριτικού Δημήτρη Νικορέτζου. Πρόκειται για τη συγκέντρωση σε έναν τόμο των απόψεων που διατύπωσαν για την τέχνη της ποίησης στο περιοδικό “Νέα Εστία” οι συγγραφείς Έφη Αιλιανού, Τάκης Βαρβιτσιώτης, Μαντώ Ζολώτα, Δημήτρης Νικορέτζος, Ευαγγελία Παπαχρίστου-Πάνου, Λένα Παππά, Θ.Δ. Φραγκόπουλος και Ιφιγένεια Χρυσοχόου.
Ο Δ. Νικορέτζος σημειώνει ότι ο διάλογος αυτός “μπορεί να καταστεί πολλαπλά χρήσιμος, τόσο στους ποιητές όσο και σε κείνους που ενδιαφέρονται για θέματα που συνάπτονται με την αιτιώδη σχέση τέχνης και ποίησης, μέσα στο πλαίσιο των πολύτροπων κοσμολογικών εξελίξεων και μεταλλαγών, που επέβαλαν, υπέβαλαν -αλλά και απέβαλαν- οι καιροί. Το αίτημα του διαλόγου δεν ήταν το κυνήγι των μαγισσών, ούτε η κατάθεση εξειδικευμένων θεωριών, προσιτών στους φιλολόγους ή στους οικειωμένους σε θέματα συγκριτικής λογοτεχνίας ή αποδόμησης του ποιητικού λόγου”.
Η “Αξονική τομογραφία του ποιητικού λόγου” αποτελεί προσπάθεια “να επιχειρηθεί μια απάντηση στο ”Δήλειο” πρόβλημα, τι επιτέλους είναι ο ποιητικός λόγος, με την πρόθεση να συμβάλει ο καθένας -στο μέτρο της προσωπικής του αντίληψης- στη σύνθεση μιας, όσον ένεστι, ολοκληρωμένης άποψης, που θα γεωδαιτούσε την περιοχή της ποιητικής ”επικράτειας”. Ήθελα να ενεργοποιήσω τον προβληματισμό των αναγνωστών γύρω από μία αισθητική έκφανση του λόγου, την ποίηση, για την οποία, ουσιαστικά, δεν έχει δοθεί ποτέ ως τώρα κάποια ”εξ ορισμού” ταυτοτική ερμηνεία”.
Το βιβλίο “Αξονική τομογραφία του ποιητικού λόγου”, του Δημήτρη Νικορέτζου, πωλείται σε όλα τα βιβλιοπωλεία και στις εκδόσεις “ΕΝΤΟΣ”.

Από τις εκδόσεις «ΕΝΤΟΣ» προσφέρεται στο αναγνωστικό κοινό ο «ΚΟΠΑΝΟΣ, Ο ΡΩΜΗΟΣ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ», μια ενδιαφέρουσα παρουσίαση της καθημερινότητας, των γεγονότων και των συμβάντων «εποχής».
Ο Κόπανος, έντυπο σατιρικής επικαιρότητας, πρωτοεκδόθηκε στις 14 Αυγούστου 1908, αποτελώντας με τη μαχητική του αρθρογραφία, τη σκωπτική του δύναμη και προπαντός την ακραιφνή ελληνικότητά του – χωρίς κανένα κραυγαλέο πνεύμα μεγαλοϊδεατισμού ή αρρωστημένου εθνικού φανατισμού – το πιο δημοφιλές έντυπο της Σμύρνης.
Ο εθνικός ρόλος που διαδραμάτισε η εφημερίδα κατά την κρίσιμη περίοδο της ανόδου του κινήματος των Νεοτούρκων, της ελληνικής διοίκησης και της καταστροφής, καθώς και η πολυσχιδής προσωπικότητα του εκδότη Γεωργίου Ι. Αναστασιάδη αποτελούν το αντικείμενο της μελέτης του Δ. Νικορέτζου, ο οποίος εργάστηκε με βάση τα λίγα φύλλα που έχουν διασωθεί.
Στις σελίδες της εφημερίδας διαβάζουμε άρθρα υπέρμαχων του Δημοτικισμού, όπως ο Αγ. Σημηριώτης, ο Στ. Σεφεριάδης, ο Σ. Σολωμονίδης, ο Δ. Γληνός κ.ά. Παρατίθενται εξάλλου ορισμένα σπινθηροβόλα σατιρικά και ανάλεκτα της εφημερίδας, που έμεινε γνωστή ως ο «Ρωμηός» της Σμύρνης.

«Έπεσε το πούσι από βραδύς
το καραβοφάναρο χαμένο
κήρθες δίχως πια να σε προσμένω
μες στην τιμονιέρα να με δεις».
Ποιος, αλήθεια, δεν γνωρίζει το αξιολάτρευτο Μαραμπού; Ο πολυαγαπημένος ποιητής της θάλασσας, ο Νίκος Καββαδίας, μας αποκαλύπτεται στο βιβλίο αυτό του Δημήτρη Νικορέτζου, φιλικός, οικείος και ανθρώπινος, όπως υπήρξε σ’ όλη τη ζωή του. Όπως ακριβώς αγαπήθηκε από τους Έλληνες, που τραγούδησαν τους στίχους του βιώνοντας ευλαβικά την αγιοσύνη της ακολασίας του, το σεβασμό του προς την απεραντοσύνη της θάλασσας και το πάθος του για τα χιλιόχρωμα τατουάζ που χαράζουν οι επιθυμίες της σάρκας στ’ απώτερα βάθη της ψυχής.
Το βιβλίο «Νίκος Καββαδίας. Ο τελευταίος αμαρτωλός» είναι γραμμένο με τρόπο εύληπτο αλλά και φιλολογικά τεκμηριωμένο, απευθύνεται στη συγκίνηση του ευρύτερου κοινού: Τόσο στους κριτικούς και στους ερευνητές του έργου του όσο και στους απλούς εραστές των θαλασσινών του ονειροπολήσεων.
Μέσα από αυτό, ο δοκιμιογράφος και ποιητής Δημήτρης Νικορέτζος, μας παρουσιάζει μία πλατιά και διεισδυτική φιλολογική, ιστορική και κριτική εποπτεία στο έργο του Νίκου Καββαδία. Προβάλλοντας ακόμη και τις ελάχιστα μέχρι σήμερα φωτισμένες δημιουργίες του «ποιητή της θάλασσας», ο συγγραφέας αναλύει τη γενική πνευματική φυσιογνωμία και τις ανθρώπινες πτυχές του χαρακτήρα του Νίκου Καββαδία, ανακαλύπτοντας τον ποιητή πίσω από την αχλή του μύθου. Η διαρκής επικαιρότητα του Καββαδία, οι μεταφυσικές διαστάσεις που προσέδωσε το υγρό στοιχείο μέσα από το έργο του, τα κρυμμένα νοήματα και οι «φωτογραφικές» αποτυπώσεις της πραγματικότητας, μελετήθηκαν διεξοδικά στο πλαίσιο της πολυετούς έρευνας που πραγματοποίησε ο συγγραφέας, ανατρέχοντας όχι μόνο στη σχετική βιβλιογραφία, αλλά ακόμα και στο αρχείο της οικογένειας του ποιητή.
Αναζητήστε το βιβλίο «Νίκος Καββαδίας. Ο τελευταίος αμαρτωλός» σε όλα τα βιβλιοπωλεία και στις εκδόσεις “ΕΝΤΟΣ”.