Κυριακός Αν. Κυριάκος

Γεννήθηκε στα Τρίκαλα, αλλά μεγάλωσε κυρίως στην ίδια πόλη, στην Καλαμπάκα και στο Μέτσοβο. Αποφοίτησε από το Γυμνάσιο Τρικάλων το 1935 και τον ίδιο χρόνο πέτυχε και γράφτηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Από το 1939, τελειόφοιτος, πήρε το δίπλωμά του το 1959, εξαιτίας της συμμετοχής του στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο και στην Εθνική Αντίσταση του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ με ενεργό συμμετοχή και τους μετέπειτα διωγμούς με φυλακή, εξορία, μέχρι και το έτος 1959. Το 1937 διορίστηκε στην ΑΤΕ. Το 1940 στρατεύθηκε και υπηρέτησε στον 3^ο Λόχο του 5^ου Συντάγματος, με τον οποίο πολέμησε στη γραμμή των πρόσω στο μέτωπο της Αλβανίας από την αρχή μέχρι το τέλος του πολέμου. Αποστρατεύθηκε τον Απρίλη του 1941, ένας από τους 17 αρτιμελείς οπλίτες του λόχου από τους 182 που άρχισαν τον πόλεμο. Τιμωρήθηκε τον Ιούλιο του 1941 από το Διευθυντή του Υποκαταστήματος Τρικάλων της ΑΤΕ «διότι αρνήθηκε να εργασθεί για λογαριασμό των Γερμανικών Αρχών Κατοχής». Είναι ιδρυτικό μέλος των αντιστασιακών οργανώσεων στο Νομό Τρικάλων, ιδιαίτερα του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, με το ψευδώνυμο «Ανδρίκος». Εκπροσωπώντας την τότε Π.Ε. του ΕΛΑΣ νομού Τρικάλων και το Γεν. Στρατηγείο του ΕΛΑΣ, διαπραγματεύτηκε με την ενεργό βοήθεια των Αρχών της πόλης και συνέβαλε αποφασιστικά να παραδοθεί η ιταλική μεραρχία Πινερόλο αναίμακτα, στις 9-12 Σεπτεμβρίου του 1943. Βοηθήθηκε ιδιαίτερα από τους συναδέλφους του της ΑΤΕ Τρικάλων και τον Εισαγγελεύοντα Γεωργιάδη, τον Δήμαρχο Χριστόδημο, το λαό και τη νεολαία της πόλης, που ήταν οργανωμένοι σε ποσοστό άνω του 80%. Προηγούμενα, από το 1941-1942, είχε βοηθήσει, σε συνεργασία με συναδέλφους του στην ΑΤΕ, και τη γεωργική υπηρεσία Τρικάλων, παρά τις εντολές της Κυβέρνησης, ώστε να μην κατορθώσουν οι καταχτητές να εξασφαλίσουν από την πλούσια παραγωγή σίτου και δημητριακών ούτε μικρή ποσότητα. Το έτος 1942, σαν ενεργό στέλεχος του ΕΑΜ, εκλέχτηκε Γενικός Γραμματέας Προμηθευτικού Συνεταιρισμού Δημοσίων Υπαλλήλων και ΑΤΕ και έτσι εξασφαλίστηκε η επιβίωση των δραχμοβίωτων δημοσίων υπαλλήλων. Επίσημα χαρακτηρίστηκε μετά τη Βάρκιζα από τους ξενόδουλους πολίτης β΄ κατηγορίας μέχρι «μίασμα». Εντούτοις δημιούργησε δικηγορικό γραφείο στην Αθήνα και εργάστηκε ως δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω. Σήμερα είναι συνταξιούχος επίτιμος δικηγόρος, πατριώτης, φιλειρηνιστής και διεθνιστής. Πιστεύει ότι πρέπει ν’ αποκλείεται η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο και λαών από άλλους λαούς.