«Η ιεροτελεστία της σαββατιάτικης εξόδου άρχιζε στο σπίτι από νωρίς το απόγευμα. Λουσίματα, πλυσίματα και καθαρά ρούχα ήταν στην ημερήσια διάταξη. Πρώτος πλενόταν ο πατέρας ο πατέρας, που τα Σάββατα σχολούσε λίγο νωρίτερα απ’ τη δουλειά. Η μάνα είχε ήδη μπανιαριστεί πριν απ’ το μεσημέρι. Το δικό μας πλύσιμο γινόταν στη σκάφη, εκεί μέσα στο δωμάτιο. Πρώτος ο μικρός, τσιτσιδωμένος κι αδυνατούλης, όλο να κλαίει για τις σαπουνάδες που του ‘καιγαν τα μάτια. Και μετά εγώ, ο μεγάλος, σαν κάπως πιο σοβαρός. Και να τα μοσχομυριστά φανελάκια, τα καθαρά βρακάκια, οι καινούργιες κάλτσες, τα σχεδόν αφόρετα παπούτσια, μα πάνω απ’ όλα τα ’’καλά μας ρούχα’’».

(απόσπασμα από το βιβλίο)

Μία συλλογή από είκοσι οκτώ αφηγήματα, που αναπαριστούν σπαρταριστά τη ζωή στις γειτονιές μιας μεγαλούπολης. Καταστάσεις από την καθημερινή ζωή, χαρακτηριστικές προσωπικότητες που μονοπωλούν το ενδιαφέρον της συνοικίας, ξεχωριστές ημέρες που διακόπτουν τη μονοτονία της… βιοπάλης, ζωντανεύουν στις σελίδες ενός βιβλίου που αποπνέει το νοσταλγικό άρωμα της παλιάς πόλης. Ισορροπώντας ανάμεσα στη σύγχρονη πραγματικότητα και στα βιώματα του παρελθόντος, οι ήρωες των αφηγήσεων ζουν τις δικές τους μικρές ιστορίες, που καταγράφονται επί χάρτου από την επιδέξια γραφίδα του Θοδωρή Κοντούλη.
Βγαλμένα από το ντουλάπι των αναμνήσεων του συγγραφέα, από διηγήσεις φίλων και γνωστών ή ακόμη κι από τη φαντασία του, τα αφηγήματα γυρνούν τον αναγνώστη στις εποχές της αθωότητας, τον σεργιανίζουν στις γειτονιές με τις ανοιχτές πόρτες, τις μυρωδάτες αυλές και τις ευωδιαστές κουζίνες.
Στη συλλογή, περιλαμβάνεται μία μοναδική μαρτυρία για το ρεμπέτη Γιώργο Μουφλουζέλη, στοιχεία από τη ζωή του οποίου χρησιμοποιήθηκαν στη συγγραφή του σεναρίου για το τηλεοπτικό «Μινόρε της αυγής».
Αναζητήσετε μια εποχή που πέρασε ανεπιστρεπτί, μέσα από τις σελίδες του βιβλίου του Θοδωρή Κοντούλη «Στο κάτω-κάτω της γραφής», το οποίο διατίθεται σε όλα τα βιβλιοπωλεία και στις εκδόσεις ΕΝΤΟΣ.

«–Πάλι κοπάνα σμηνία; Έρωτας! Μεγάλο πράγμα ο έρωτας! Τι να του ‘λεγα; Εγώ, ένας εξαθλιωμένος, κατακουρασμένος σμηνίας, σ’ ένα φρέσκο κι όλο δροσιά σμηνίτη, που ποτέ δεν έλειψε λεπτό; Δεν είχα κουράγιο ν’ απαντήσω στο αθώο ψιλό γαζί του. Μόνο του ‘λεγα: –Σε διατάζω να μην πεις τίποτε σε κανένα, εντάξει Μίχαλε; –Ναι, σμηνία μου, αφού είναι διαταγή, βλάκας είμαι να πω;»

(απόσπασμα από το βιβλίο)

Θυμάστε, αγαπητοί κύριοι, την εποχή που αφήσατε την οικογενειακή θαλπωρή ή τη φοιτητική ανεμελιά για να υπηρετήσετε τη μαμά-πατρίδα;
Θυμάστε, κυρίες μου, πως χτυπούσε η καρδούλα σας εκείνες τις ατελείωτες ώρες που περιμένατε μπροστά στο τηλέφωνο να ακούσετε τη φωνή του αγαπημένου σας φαντάρου;
Πώς; Δεν έχετε ακόμη δοκιμάσει το χακί; Μη βιάζεστε! Ο χρόνος τρέχει αμείλικτα για όλους!
Ο Θοδωρής Κοντούλης θυμάται «Τότε που η πατρίδα… του ‘κλεινε πονηρά το μάτι», στις μονάδες της Πολεμικής Αεροπορίας, στα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης.
Ξεκαρδιστικές, κωμικοτραγικές ιστορίες, γεμάτες ζωντανές περιγραφές και διαλόγους σε γλώσσα «φανταρίστικη», μας μεταφέρουν στα στρατόπεδα και τις μονάδες που υπηρέτησε τη θητεία του ο Θ. Κοντούλης «παίζοντάς τα όλα κορώνα-γράμματα. Μέχρι το τέλος. Μέχρι τη λύτρωση. Τον από μηχανής Θεό, εκείνο το ρημάδι το απολυτήριο»!
Οι ιστορίες από το στρατό μονοπωλούν πολλές από τις συζητήσεις στις αντροπαρέες. Ο Θ. Κοντούλης δεν έκανε τίποτε περισσότερο από το να καταγράψει όλον τον παραλογισμό του στρατού και την αγανάκτηση που νιώθουν οι στρατευμένοι.
«Γλειψίματα», «σέντρες», «φυλακές», «κοπάνες», «γκαβάδια», «σειρούλες» και «παλιοί», σκοπιές, βαθμοί, παράσημα, «παρελαύνουν» μέσα στις 176 σελίδες της μοναδικής μαρτυρίας μιας περιόδου της ζωής του Θ. Κοντούλη που ξεκινά από εκεί που «τελειώνει η λογική».
Κάθε κεφάλαιο από το βιβλίο του Θοδωρή Κοντούλη, «Τότε που η πατρίδα… μου ‘κλεινε πονηρά το μάτι», μπορεί να διαβαστεί απνευστί ως αυτοτελής ιστορία. Εάν θέλετε ένα ανάγνωσμα «για να θυμηθούν οι παλαιότεροι και να γνωρίσουν οι νεώτεροι», αναζητήστε το βιβλίο σε όλα τα μεγάλα βιβλιοπωλεία και τις εκδόσεις «ΕΝΤΟΣ».

ΥΓ: Αγοράστε αυτό το βιβλίο. Είναι διαταγή!