Τη συμβολή της αρχαίας ελληνικής ιστορικής σκέψης στη μελέτη του αρχαίου ανατολικού χώρου εξετάζει το βιβλίο του ακαδημαϊκού Τσιμπουκίδη, ρίχνοντας φως σε μια από τις πτυχές της ιστορικής επιστήμης που έχουν μελετηθεί λιγότερο. Στα έξι κεφάλαια της συμπληρωμένης και εικονογραφημένης αυτής έκδοσης παρουσιάζονται η αρχαία λογογραφική θεώρηση, η ιστορική και ορθολογιστική σκέψη του Ηροδότου και του Θουκιδίδη, η ιστοριογραφία του 4ου και 3ου αιώνα π.Χ., του 1ου και 2ου αιώνα μ.Χ., η επιστημονική σκέψη του Πολύβιου του Διόδωρου, του στράβωνα και του Πλούταρχου.
Σκοπός του βιβλίου είναι να αναδειχθεί η διαδικασία ανάπτυξης της αρχαίας ιστορικής σκέψης και ο ρόλος της στην κοινωνική εξέλιξη της ανθρωπότητας.

“Τα βιβλία μοιάζουν με καράβια” συνηθίζει να λέει ο Α. Νεμιρόβσκι. Πράγματι μεγάλη είναι η ιστορικοφιλοσοφική “συγγραφική αρμάδα” του. Μεγάλη και πολύτιμη. Πριν απ’ όλα γιατί παρέχει πνευματική τροφή, φως και αλήθεια για τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, για τη φιλοσοφία του οποίου ο Φρ. Ένγκελς γράφει: “Στις πολυποίκιλες μορφές της ελληνικής φιλοσοφίας υπάρχουν ήδη σε εμβρυώδη κατάσταση στην πορεία της ανάπτυξής τους, όλες σχεδόν οι αντιλήψεις των κατοπινών θεωριών για τον κόσμο”.
Τη ζωή και το έργο έξι μελετητών της αρχαίας ελληνικής Ιστορίας πραγματεύεται το βιβλίο του Δημήτρη Τσιμπουκίδη. Πρόκειται για τους Β.Β. Στρούβε, Μ.Α. Κοροστόβτσεφ, Β.Γ. Γκαφούροφ, Α.Σ. Σόφμαν, Β.Ι. Κουζίστσιν και Α.Ι. Νεμιρόβσκι, οι έρευνες, η προσωπικότητα και ο φιλελληνισμός των οποίων παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
Εργαζόμενοι στη Σοβιετική Ένωση, στην περίοδο της άνθησης των ιστορικών σπουδών, οι έξι μελετητές που παρουσιάζει στο βιβλίο του ο Δ. Τσιμπουκίδης συνέχισαν την παράδοση των Ρώσων ερευνητών που ήδη από το 17ο αιώνα είχαν καταπιαστεί με την αρχαία ελληνική Ιστορία, ενώ στις αρχές του 18ου αιώνα ιδρύθηκαν έδρες με σχετικό περιεχόμενο στα Πανεπιστήμια της Πετρούπολης και της Μόσχας.
Με ξεχωριστή αναφορά σε κάθε έναν από τους έξι ιστορικούς, ο Δ. Τσιμπουκίδης παρουσιάζει τη ζωή, το έργο, το ακριβές αντικείμενο της έρευνας, τη μέθοδο εργασίας και τη βιβλιογραφική τους παραγωγή.
Το βιβλίο “Έξι μορφές Ρώσων και Σοβιετικών Επιστημόνων”, σημειώνει ο συγγραφέας του, “έχει ιδιαίτερη επικαιρότητα, γιατί κατά έναν τρόπο δίνει απάντηση στην προσπάθεια που έγινε τα τελευταία χρόνια και συνεχίζεται ως τώρα από ορισμένους δυτικοευρωπαίους ιστορικούς για την υποβάθμιση των ρωσικών και σοβιετικών ερευνών στον τομέα του αρχαίου ελληνικού κόσμου”. Το βιβλίο πωλείται σε όλα τα βιβλιοπωλεία και στις εκδόσεις “ΕΝΤΟΣ”.

“…Οι Ρώσοι ειδικοί, στηριζόμενοι στις νεότερες ανακαλύψεις, προσπάθησαν να ερευνήσουν την κρητική πολιτιστική κληρονομιά σε συνδυασμό με τις επιτεύξεις που σημειώθηκαν όχι μόνο στον ελλαδικό χώρο αλλά και στις χώρες της Αρχαίας Ανατολής, δείχνοντας τη συμβολή κάθε λαού στον τομέα της πολιτιστικής ανάπτυξης”.

Η μελέτη του προβλήματος για την ανάπτυξη του Κρητομυκηναϊκού Πολιτισμού απασχόλησε επί σειρά ετών τη σύγχρονη ρωσική ιστορική σκέψη. Στο παρόν βιβλίο επιχειρείται να αποδοθεί συνοπτικά, αλλά με κάθε επιστημονική πληρότητα, ο τρόπος σκέψης και έρευνας των Ρώσων ιστορικών σχετικά με τις πιο σοβαρές πτυχές ανάπτυξης της αρχαίας Κρήτης, από τη μυθολογική και ιστορική παράδοση έως το κοινωνικο-πολιτικό σύστημα και τη γραφή.

Οι ιστορικές διαδικασίες της Κρητομυκηναϊκής περιόδου συσχετίζονται με τα παράλληλα ιστορικά γεγονότα των χωρών της Ανατολής. Το υποτροπικό κλίμα, η ανάπτυξη της γεωργίας, της κτηνοτροφίας, της μεταλλουργίας, καθώς και η ίδρυση κωμοπόλεων είχαν ως αποτέλεσμα τη βαθμιαία αποσύνθεση των πρωτόγονων κοινοτικών σχέσεων στην Αρχαία Ανατολή. Στην κοινωνική διαστρωμάτωση επήλθαν επαναστατικές αλλαγές, με κύριο χαρακτηριστικό τις διαστρωματώσεις που διέφεραν από άποψη πλούτου και επιρροής.

Στηριζόμενοι στις νεότερες ανακαλύψεις της αρχαιολογίας και τις προόδους της ιστορικής έρευνας, οι Ρώσοι επιστήμονες προσπάθησαν να διερευνήσουν μέσα στο μωσαϊκό του ανατολικού κόσμου και της Χερσονήσου του Αίμου τις ιδιαιτερότητες του κρητομινωικού και μυκηναϊκού πολιτισμού.

Το έργο αυτό μας προσφέρει το μίτο για την περιπλάνηση στο λαβύρινθο των θεωριών που υποστήριξαν οι επιστήμονες γύρω από τη γέννηση, την ανάπτυξη και τη συντριβή ενός αρχαίου ελληνικού πολιτισμού που εξακολουθεί να καλύπτεται από το ομιχλώδες πέπλο του μύθου.