Έχοντας παππού τον διαβόητο Ανδρόνικο Β΄, η μοίρα του μικρού Ανδρόνικου είναι προδιαγεγραμμένη. Η ανατροφή του, οι γάμοι του και τελικά η ζωή του όλη έχουν ένα στόχο, τον θρόνο της αχανούς αυτοκρατορίας. Τι γίνεται όμως όταν από λατρεμένος εγγονός, μετατρέπεται σε ανεπιθύμητο συγγενή; Όταν ο καταστροφικός έρωτας για μια μοιραία γυναίκα, τον οδηγεί στην ακούσια δολοφονία του αδελφού του; Λογικό είναι σύσσωμη η καθεστηκυία τάξη να στραφεί εναντίον του.
Ποιοί οι φίλοι και ποιοί οι εχθροί στο πλευρό του Ανδρόνικου Γ΄ τώρα πια; Πόσο θα κρατήσει και τι κόστος θα ‘χει ο εμφύλιος σπαραγμός που ξεσπάει ανάμεσα σ’ αυτόν και στον παππού του και ο οποίος διχάζει την αυτοκρατορία; Πολλά τα πρόσωπα που εμπλέκονται με προεξέχουσα την καταλυτική φυσιογνωμία του Καντακουζηνού, γνήσιου εκπροσώπου των διαπλοκών και της φιλοδοξίας που χαρακτηρίζει τους πρωταγωνιστές των σκοτεινών αυτών χρόνων.
Μέσα από διαδοχικές αφηγήσεις ανασύρονται από την ομίχλη του θρύλου τα στερνά βυζαντινά χρόνια. Πολιτικές φιλοδοξίες, ανθρώπινα πάθη και ματαιοδοξία σε μια αυτοκρατορία, σκιά του ένδοξου παρελθόντος της, που με μαθηματική ακρίβεια οδηγείται στην πτώση.

Συγκλονιστική ιστορία που γέννησε η γη της Ιωνίας στις αρχές του 20^ου αιώνα, στους πλούσιους αγρούς της πολυφίλητης Σμύρνης. Κεντρικό πρόσωπο ο νεαρός Μιχάλης, ο οποίος ανδρώνεται δίπλα στο δυναμικό αλλά φιλικό Τούρκο Ταρίμ και τη γλυκιά Μελικέ, η οποία ασπάζεται το χριστιανισμό.
Η περίπτωση του Μιχάλη, ζωγραφίζει την ανθηρή οικονομική και κοινωνική κατάσταση των Ελλήνων και την αγαθή σχέση τους με τους απλούς Τούρκους συμπολίτες τους. Αλλά συγχρόνως και τη σκληρή πραγματικότητα που επικρατεί σε βάρος του Ελληνισμού, γεγονός που ανατρέπει και το μέλλον του Μιχάλη.
Εικόνες βίας στο στρατό και τις φυλακές διαλύουν εκείνες της ευτυχισμένης οικογενειακής ζωής. Αποκορύφωμα η ολοκληρωτική καταστροφή του 1922.
Πρωτότυπο μυθιστόρημα – κατάθεση ψυχής, με ολοζώντανους χαραχτήρες, και δράση με ανατροπές, που κρατούν τον αναγνώστη με κομμένη την ανάσα ως το τέλος του βιβλίου.
Η προσφυγιά, ο ξεριζωμός περιγράφεται με σκηνές που φέρνουν δάκρυα στα μάτια, ενώ το φινάλε είναι δοξαστικό των αλύγιστων Ελλήνων, οι οποίοι δημιούργησαν οικογένειες, «ξανάχτισαν» περιουσίες, έγιναν νοικοκυραίοι και στις καινούριες πατρίδες.

Μέρες του ’45, ’46, ’47. Σε μια νησιωτική πόλη του Αιγαίου οι επονίτες αψηφώντας τη μεταβαρκιζιανή τρομοκρατία ετοιμά-ζουν συνδιάσκεψη για το Α΄ συνέδριο της ΕΠΟΝ. Η πόλη, η ζωή της, το λιμάνι της, ο κόσμος της. Δυο επονίτες. Ο Κώστας και ο Βασίλης. Διάχυτος ο φόβος, εκατοντάδες οι πολιτικοί κρατούμενοι στις φυλακές. Όμως τα δειλινά τα αντιστασιακά τραγούδια τους ακούγονται ενθαρρύνοντας την πόλη.
Εκλογές με Αποχή του ΕΑΜ. Αυταπάτες. «Νικητής η Αποχή του Λαού» 9,3% οι κουκουβάγιες. Λαοπροβλητία. Μετεκλογική μέθη. Κράτος του Ζόφου. Γ΄ ψήφισμα, έκτακτα μέτρα, εξορίες στρατοδικεία, εκτελέσεις.
Μαζικές συλλήψεις στο νησί. Ο Βασίλης παράνομος. Κοιτάζοντας τ’ αστέρια στον ουρανό, κοντά στις καμινάδες, την πρώτη μέρα της παρανομίας του.
Δημοψήφισμα. Ξανάρχεται ο Βασιλιάς. Νέο αντάρτικο γεννιέται. Αγώνας των οργανώσεων να κρατηθούν, να συνεχίσουν, να μην εγκαταλείψουν το λαό. Αποφάσεις, συσκέψεις, λάθη και ορθές κινήσεις τους.
Οι ανθισμένες μυγδαλιές. Ο γιατρός Πετρίδης, η Μαρίνα, ο Κώστας. Ασφυξία σε πόλεις και χωριά «Και πού να καταφύγω;». Όταν τα σκυλιά στις γειτονιές αλυχτούν ολόκληρη τη νύχτα, θέλει μεγάλο κουράγιο να σ’ ανοίξει κάποιος την πόρτα για να σε κρύψει. Ποιά η διέξοδος; Και πού;