“Καθώς μιλάμε, δεν ξέρω πώς μού ’ρχεται και λέω στην Κορίνα: «Σήκω να σε δω καλά». Παραξενεύεται, διστάζει, αλλά σηκώνεται και κάνει λίγο στο πλάι, ώστε …να μην μου κόβει τη θέα το τραπέζι.
Φοράει ένα μπλε σκούρο ταγιέρ, με πολύ κοντή φούστα (η Κορίνα φορούσε τις πιο κοντές φούστες απ’ όλες τις γυναίκες «μου»), και μπότες. Μέσα από το σακάκι φοράει ένα μπλουζάκι με ιδιαίτερα βαθύ ντεκολτέ. Παρόλο που είναι λεπτή, φροντίζει ώστε το στήθος της να δείχνει ελκυστικά γεμάτο και –απαράβατος κανόνας– να διαγράφεται για αρκετά εκατοστά η σχισμή ανάμεσα στους δύο λόφους. Γύρω από το λαιμό της είναι περασμένο ένα όμορφο πολύχρωμο μαντήλι (το έχει γράψει ο Κωστής Παπαγιώργης: «η γυναίκα, πριν καν μιλήσει, έχει περιγράψει τον εαυτό της ως ερωτικό αντικείμενο»).
Την κοιτάζω χαμογελώντας: «Μου αρέσεις πολύ». Χαμογελάει κι αυτή λίγο αμήχανα και κάθεται. Μετά από καιρό θα μου εκμυστηρευτεί ότι της άρεσε πάρα πολύ αυτή η σκηνή.
Το σώμα μας.
Αντιγράφω από το «Έρως και Πάθος», του Ιταλού ψυχαναλυτή Άλντο Καροτενούτο:
«Έρχεται κάποια στιγμή στη ζωή μας που νιώθουμε ότι είμαστε πλασμένοι και από σάρκα. Ορισμένοι ισχυρίζονται ότι αυτό το νιώθουμε περισσότερο μέσα από τον πόνο, αλλά εγώ θέλω να αναφερθώ σε μια διαφορετική εμπειρία, στην εμπειρία του να ανακαλύπτουμε το σώμα μας μέσα από τον πόθο, πράγμα που δεν μας καθιστά απλώς και μόνο αντικείμενα, αλλά μας φανερώνει και την υλική μας υπόσταση. Μπορούμε λοιπόν να καταλάβουμε τι σημαίνει από ψυχολογική άποψη το να νιώσουμε ότι έχουν πάψει να μας αγαπούν. Είναι σαν να γινόμαστε ξαφνικά αόρατοι. Όταν χάσουμε τα μάτια που μας έχουν ποθήσει, τα χέρια που μας έχουν χαϊδέψει, εκείνη τη «διαφορετική διάσταση» που επιβεβαίωσε και εξύψωσε το σώμα μας, τότε αυτό περνάει στην αφάνεια, εκμηδενίζεται.»
Ακόμη:
«Από κλινική άποψη, όταν στα πλαίσια μιας ψυχανάλυσης συναντάμε ανθρώπους που παραμελούν το σώμα τους, η πρόγνωση είναι απαισιόδοξη, γιατί αυτό σημαίνει ότι κανείς δεν τους επιθυμεί. Ο άνθρωπος που νιώθει επιθυμητός δεν παραμελεί ποτέ τον εαυτό του. Δεν αναφέρομαι στην ομορφιά με την κοινή έννοια του όρου, αλλά στη γνώση που αποκτούμε γι’ αυτήν, όταν νιώθουμε ότι μας αγαπούν. Μόνο μέσα από τη σχέση μας με έναν άνθρωπο συνειδητοποιούμε την προσωπική μας «ομορφιά». Χωρίς σχέση, αυτή η γνώση είναι αδύνατη.»”

Τα διηγήματα του Γιώργου Κομνηνού «Από τα ηλιοβασιλέματα προτιμάω τις μίνι φούστες» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΕΝΤΟΣ και διατίθεται σ’ όλα τα βιβλιοπωλεία.

«Επηρεασμένος από την συμπεριφορά της είπε ότι θα γυρίσει σύντομα, ως τουρίστας. Εκείνη απάντησε ότι το είχαν πει πολλοί, αλλά δεν το είχαν πραγματοποιήσει. Όμως μετά από 6 μήνες φθάνει στην Λίμα αεροπορικώς, και με την βοήθεια του Χόρχε του ταξιτζή βρίσκεται στο μπαρ όπου εργαζόταν η Ούρσουλα. Όταν τον είδε την κέρδισε περισσότερο, γιατί έκανε κάτι το οποίο οι άλλοι μόνο το έλεγαν, αλλά…»

(απόσπασμα από το βιβλίο)

Η ζωή του ναυτικού, ένα ποίημα πολύχρωμο και φορτισμένο από το αλμυρό νερό, τη μοναξιά, τους πρόσκαιρους έρωτες, την αγάπη υπό προϋποθέσεις, τη λησμονιά και την επιστροφή.
Η ζωή τού (ναυτικού το επάγγελμα) συγγραφέα στα λιμάνια του Περού περιστρέφεται με ειλικρίνεια γύρω από τις σχέσεις του με γυναίκες των μπαρ, πεταλούδες της χαράς και της θλίψης.
Η ιστορία του τρέχει στο φιλμ του μίνι μυθιστορήματος φαντάζει ευθύγραμμη, αλλά διαβάζεται απνευστί, αφήνοντας μια γεύση γλυκόπικρη και βαθιά ανθρώπινη.
Στις ακτές της χώρας των Ίνκας, το εύκολο χαρούμενο σεξ το σφραγίζει το δέσιμο μιας σχέσης με αμφίδρομη προοπτική εξέλιξης. Το πού θα καταλήξει, είναι το ερώτημα για τον αναγνώστη.
Το αφήγημα του Ηλία Σκάγκου «Ο έρωτας στη χώρα των Ίνκας» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΕΝΤΟΣ και διατίθεται σ’ όλα τα βιβλιοπωλεία.

«Η Αυγή, φωτεινή, λαμπερή, γλυκιά. Δώρο ζωής που την αντικρίζεις κάθε πρωί, ευτυχία που μπορείς και τη νιώθεις, την οσμίζεσαι, την αισθάνεσαι να σ’ ακουμπά, αύρα, χρώμα. Μα μήπως η αυγή δεν είναι η ίδια η ζωή, η ευτυχία, το θεϊκό δώρο; Η μέρα που ξημερώνει και ανθίζει και τη ζητάς, την προσμένεις, τη λαχταράς. Αυγή, αυγή, ζωή μου…»

(απόσπασμα από το βιβλίο)

Η Χρύσα Πούλου με τη νουβέλα αυτή κάνει τη δεύτερη εμφάνισή της στο χώρο της Νεοελληνικής Γραμματείας. Ο έρωτας, η φιλία και οι άρρηκτοι οικογενειακοί δεσμοί είναι θέματα που την απασχολούν και σ’ αυτό το βιβλίο και με τα οποία καταπιάνεται με άρτια δομή στην πλοκή και στην απόδοση των χαρακτήρων και των εσωτερικών τους συγκρούσεων.
Η ηρωίδα της, η Αυγή, είναι μια κοπέλα που μεγαλώνει σ’ ένα νησί της μεταπολεμικής Ελλάδας στους κόλπους μιας προστατευτικής και πολύ αγαπημένης οικογένειας. Όνειρό της να βρει τον έρωτα και να ευτυχήσει μ’ έναν σύντροφο στο πλευρό της. Στην αρχή όλα βαίνουν κατ’ ευχήν. Ο Βαγγέλης, ένας πολλά υποσχόμενος νέος, εκδηλώνει ενδιαφέρον και τελικά γίνονται ζευγάρι.
Γρήγορα, όμως, οι ανατροπές θα αρχίσουν να διαδέχονται η μία την άλλη κάνοντας την ηρωίδα ν’ αρχίσει ν’ αμφιβάλλει για όλα όσα αποτελούν ιδανικά της. Ο έρωτας, η φιλία, η οικογένεια θα δοκιμαστούν φέρνοντας τους πρωταγωνιστές στα όρια της αυτοκαταστροφής. Ένα μοναδικό βιβλίο για αξίες περασμένων εποχών που δεν παύουν να αποτελούν διαχρονικό ζητούμενο.
Το μυθιστόρημα της Χρύσας Πούλου «Περιμένοντας την αυγή» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΕΝΤΟΣ και διατίθεται σ’ όλα τα βιβλιοπωλεία. Από τις εκδόσεις ΕΝΤΟΣ κυκλοφορεί και το βιβλίο «Με τα μάτια της θάλασσας».