«“O ύπνος θρέφει το παιδί κι ο ήλιος το µοσχάρι, και το κρασί το γέροντα τον κάνει παλικάρι”.
Κοίτα να δεις τώρα τι πράµατα σοφά µαθαίνεις απ’ τις παροιµίες αδερφέ µου, και σε τι σφάλµατα µπορεί να πέσεις.
Καθότι µηχανάκια και οι παροιµίες, σα να λέµε δηλαδής έργα ανθρώπινα, κάνει έτσι τσάακ σπάει ένα γρανάζι και γένηται κουβάρι το µασίνι, κι άιντε µετά να βγάλεις άκρια περί πώς και διατί. Σκάρτεψε ο κόσµος φίλε µου κι εµπιστοσύνη να έχεις δε µπορείς. Ούτε και στις παροιµίες.
Γι’ αυτό σου λέω, µεγάλη µπουκιά να φας, εάν το δύνασαι, µεγάλη κουβέντα να µη πεις.
Ο πατέρας του Λευτεράκη πάλι µεγάλη µπουκιά να φάει δε µπορούσε, καθότι πείνα και των γονέων, µεγάλη κουβέντα όµως για το διάδοχο, που οσονούπω έσκαγε µύτη, έλεγε.»

(απόσπασµα από το βιβλίο)

Ο Βασίλης Μπαλαής µε το παρόν βιβλίο του εµπιστεύεται στο αναγνωστικό κοινό ένα µοναδικής ευαισθησίας έργο συνυφασµένο µε τις παιδικές µνήµες. Με φόντο µια παραγκοσυνοικία της Λάρισας ξεδιπλώνονται σαν πολύχρωµα ψηφιδωτά οι ζωές τριών πιτσιρικάδων. Τα οµαδικά παιχνίδια, οι ανησυχίες, τα ερωτικά σκιρτήµατα, οι κόντρες για επιβολή και οι οικογενειακοί δεσµοί σηµαδεύουν τα πρώτα τους χρόνια. Χρόνια δύσκολα, τίποτα δε θεωρείται δεδοµένο, αντιθέτως, πρέπει να πολεµούν για τα αυτονόητα. Και στ’ αυτιά όλων ν’ αντηχεί η φοβερή βρισιά: «Μπαϊάϊο Βιζούϊα»!
Μια µικρογραφία του κόσµου των µεγάλων στην οποία τα παιδιά αναπαράγουν όλα όσα βλέπουν και ακούν χλευάζοντας τον αδύναµο, αποθεώνοντας τον ικανό, σνοµπάροντας κατά περίσταση τον κοινωνικά ανώτερο ή κατώτερο. Ένα µοναδικό ταξίδι στις παλιές γειτονιές της Ελλάδας που συγκινεί και αιφνιδιάζει ευχάριστα µε το ιδιότυπο χιούµορ και την οξυδερκή µατιά στον κόσµο των παιδιών.
Το βιβλίο του Βασίλη Μπαλαή «Η ραψωδία των ασηµάντων» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΕΝΤΟΣ και διατίθεται σε όλα τα βιβλιοπωλεία.

«(…) Ο Ανέστης κρατάει τα χαλινάρια, κεντάει το άλογο με τα σπιρούνια στην κοιλιά… Η Μαρίτσα κρατιέται γερά απ’ τον Ανέστη. Έχει κλειδώσει τη μέση του μέσα στα χέρια της. Τ’ άλογο προχωρεί καμαρωτά με γοργό περπάτημα. Έχει καιρό να καλπάσει. Ο Ανέστης το συγκρατεί. Η νύχτα είναι μικρή. Μα θα φτάσουν στα ριζά του βουνού προτού φέξει. Μπροστά τους φαίνεται επιβλητικός ο όγκος των Αγράφων.
Ο κάμπος ανασαίνει. Στο βάλτο βαθιά ακούγεται η συναυλία των βατράχων.
Πάνω απ’ τα κεφάλια τους κάνουν βουτιές οι νυχτερίδες. Οι γρύλοι τραγουδούν ασταμάτητα. Μεγαλόπρεπη μαγεμένη νύχτα! Ψηλά στο βουνό φαίνεται μια φωτιά. Στο χωριό τα σκυλιά γαβγίζουν. Ένα κοπάδι πρόβατα βόσκουν. Ακούνε τα κουδούνια. Και τα σφυρίγματα του τσοπάνη. Είναι ο Μήτρος. Δε μιλούν. Σφίγγει αυτή τη μέση του πιο πολύ. Κι εκείνος φέρνει πότε πότε το χέρι του πάνω απ’ τους ώμους της και την αγκαλιάζει…»

(απόσπασμα από το βιβλίο)

 Το βιβλίο «Με κομμένη ανάσα», μας μεταφέρει στα ελασίτικα βουνά. Περιγράφει ένα επεισόδιο του αγώνα, την ανατίναξης τη γαλαρίας στο Κούρνοβο.
Πρόκειται για έναν ύμνο της λευτεριάς. Για μια νουβέλα, όπου περιγράφεται η ζωή μόνο μερικών ημερών ενός λόχου. Ζούμε από πολύ κοντά την προσωπική ιστορία του κάθε αγωνιστή. Πώς ξεκίνησε δισταχτικά ή με παράφορη ορμή για να ταχτεί στο μεγάλο αγώνα. Οι εμπειρίες, οι δυσκολίες, για να φτάσει στον τελικό σκοπό, την αναμέτρηση με τον εχθρό, κορυφώνει το ενδιαφέρον του αναγνώστη προς το τέλος του βιβλίου. Μέσα στο λόχο ξεχωρίζει η ζωή μιας αντάρτισσας, της Μαρίτσας και το ειδύλλιό της με έναν αντάρτη, τον Ανέστη. Μια απλή κοπέλα του λαού ήταν.
Συνεπαρμένη κι αυτή από το πνεύμα της αντίστασης, μπαίνει στον αγώνα με όλο το νεανικό της πάθος και τελικά, κυνηγημένη από τους Γερμανούς ανεβαίνει στο βουνό, κατατάσσεται στα τμήματα, παίρνει μέρος και διακρίνεται για τον ηρωισμό της. Ο πατέρας της, κομμουνιστής, ένας από τους 106 που εκτελέστηκαν σε αντίποινα για την ανατίναξη της γαλαρίας.
 Το βιβλίο του Γιώργη Μωραΐτη «Με κομμένη ανάσα» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΕΝΤΟΣ και διατίθεται σε όλα τα βιβλιοπωλεία.