“Ο Αριστοφάνης κούνησε το κεφάλι του με αποτροπιασμό:
«Τι είναι μια κωμωδία που δεν τα βάζει με αυτούς που γαντζωμένοι σε αξιώματα ασχημονούν στραγγίζοντας τα δημόσια έσοδα; Πώς θα διδάξουμε το λαό να ξεχωρίζει τα στραβά και να επιβραβεύει τα ίσια, αν δεν μπορούμε κι από το θέατρο να του τα επισημαίνουμε όλα; Όσο ηλίθιος και να είναι ο ποιητής –και σίγουρα, έχουμε ανάμεσά μας πάρα πολλούς από δαύτους…– όλο και κάτι σωστό θα πει. Όλο και κάτι σωστό θα μείνει στο μυαλό του πολίτη που θα τον ακούσει.»”

 (απόσπασμα από το βιβλίο)

Εξαιρετικά επίκαιρο μυθιστόρημα που μας μεταφέρει στην Αρχαία Αθήνα, το 426 π.Χ. Παρακολουθούμε τη σύγκρουση του Αριστοφάνη και του Κλέωνα, δυο γιγάντων της πολιτικής ζωής.
Ο Αριστοφάνης με την κωμωδία “Βαβυλώνιοι” που παρουσίασε στα Μεγάλα Διονύσια κριτικάρει τον Κλέωνα για την αδίστακτη πολιτική του απέναντι στους συμμάχους. Στηλιτεύει τον πολεμοχαρή χαρακτήρα του, τον τυχοδιωκτισμό και την ιδιοτέλειά του.
Ο Κλέωνας κατηγορεί και οδηγεί σε δίκη τον Αριστοφάνη, γιατί με την κωμωδία εξέθεσε την Αθήνα, παρουσιάζοντάς την να συμπεριφέρεται δεσποτικά απέναντι στους συμμάχους.
Ο αναγνώστης μέσα από μια πολύκροτη δίκη θα μάθει πολλά για την αθηναϊκή ζωή, τον Πελοποννησιακό πόλεμο, το πολιτειακό σύστημα, τη δημοκρατία που έχει παραδοθεί στα χέρια των δημαγωγών, την πάλη “δημοκρατικών”-“ολιγαρχικών” που είχε τελικά ως θύματα τον αθηναϊκό λαό.
Παράλληλα, παρουσιάζονται ανάγλυφα η φιλοσοφική σκέψη του Αριστοφάνη, αλλά και οι αντιλήψεις του για τη Γυναίκα, την Ηδονή και τον Έρωτα.

«Ο Κώστας, βιβλιοδέτης, εργαζόταν με πολύ μεράκι. …Με την κρίση, ο τομέας έκδοσης βιβλίων υπέστη μεγάλη πτώση. Ο ανταγωνισμός έγινε πιο σκληρός.
…Δεν είχε πληρώσει τρία ενοίκια, ενώ από καιρό δεν πλήρωνε και εκείνο του σπιτιού. Το τηλέφωνο της δουλειάς τού το είχαν κόψει. Δεν είχε πληρώσει την ασφάλεια. Εάν δεν πλήρωνε τους φόρους εντός της δοθείσης προθεσμίας, θα του έκαναν κατάσχεση τη μόνη περιουσία που είχε, τα μηχανήματα της δουλειάς. Για όσον καιρό ο Κώστας μου διηγούνταν τις ανυπέρβλητες όπως μου φαίνονταν δυσκολίες, η γυναίκα του καθόταν μαζεμένη κουβάρι, επάνω σ’ ένα δέμα με κομμένα φύλλα. Καθόταν με το κεφάλι κατεβασμένο κλαίγοντας. Πιάστηκε η καρδιά μου. Την λυπήθηκα. Περισσότερο αυτήν παρά τον Κώστα…»

(απόσπασμα από το βιβλίο)

Η Αθήνα του σήμερα. Η Αθήνα της κρίσης, των συλλογισμών και των παραλογισμών, του λογικού και του παράλογου. Αυτό είναι το πλαίσιο μέσα στο οποίο ο αναγνώστης καλείται να ξετυλίξει το νήμα των δεκαεννέα ιστοριών του συγγραφέα. Πρόκειται για ιστορίες που περιγράφουν τη ζωή, τα συναισθήματα και τα πάθη των απλών καθημερινών ανθρώπων, αυτών που στην πραγματικότητα μπορούμε να τους χαρακτηρίσουμε καθημερινούς ήρωες.
Αποτυπώνει με άμεσο και πολλές φορές εξαιρετικά δραματικό τρόπο τα όνειρα όλων εκείνων που στην καθημερινότητα τους προσπαθούν να πραγματοποιήσουν τα «μικρά μεγάλα πράγματα». Μέσα από αυτό το ταξίδι των ηρώων με προορισμό την πραγματοποίηση των ονείρων τους, ο συγγραφέας καταφέρνει, με τη διεισδυτικότητα και την περιγραφικότητά του, να αποτυπώσει τις ανησυχίες, τις προσδοκίες και τους φόβους που όλοι λίγο πολύ κουβαλούμε μέσα στην ψυχή μας.

Όταν οι καθημερινοί άνθρωποι γίνονται πρωταγωνιστές

«Εγώ δεν νομίζω πως θα τον βρω πια. Δεν έχω χρόνο! Κι ύστερα,  πού  να  ψάξω;  Μεταξύ  μας  έχω  μπερδευτεί  κιόλας.  Εκείνος,  μοιάζει  τρομακτικά  με  τον απέναντι, της σοφίτας, με το μοναχικό κύριο που μένει στο ισόγειο. Ψευδαίσθηση, θα μου πεις, πέρα για πέρα. Συμφωνώ .Αφού,  φανταστείτε,  τελευταία,  νομίζω πως  Εκείνος  βρίσκεται  κάτω από το  γυαλιστερό γκρίζο ριγωτό κοστούμι μου…»

(απόσπασμα από το βιβλίο)

Οκτώ σύγχρονοι συγγραφείς, είκοσι εννέα διαφορετικές ιστορίες. Παράξενες ιστορίες. Που έχουν όμως ένα κοινό σκοπό. Να μας ταξιδέψουν στα πολύπλοκα και δύσβατα μονοπάτια της ζωής και να προσπαθήσουν να μας αποκαλύψουν το νόημά της.
Με τρόπο άμεσο αλλά και συνάμα ρεαλιστικό οι ιστορίες αυτές γίνονται κομμάτι και της δικής μας ζωής καθώς ήρωας θα μπορούσε να είναι ο κάθε αναγνώστης.
Το εγχείρημα των συγγραφέων δεν είναι εύκολο. Μέσα από τη διαφορετικότητα και την πολυμορφία γραφής, σκέψεων και απόψεών, καλούνται να δημιουργήσουν  ένα αρμονικό αποτέλεσμα που θα αγγίξει την ψυχή των αναγνωστών.

«Η καθημερινότητα στη Δραπετσώνα θα επιδεινωθεί από ασθένειες, όπως ο δάγκειος πυρετός, η ελονοσία, η ευλογιά, ο τύφος, η φυματίωση. Ο βόθρος του κεντρικού αποχωρητηρίου συνεχίζει να ξεχειλίζει δημιουργώντας μικρά ποτάμια δύσοσμα κι επικίνδυνα και το νερό δυσεύρετο, άφθονο μόνο της βροχής που συλλέγεται για μελλοντική χρήση. Όποιος τελικά αντέξει και ζήσει, θα έχει κατακτήσει μια νίκη χωρίς έπαθλα… Οι πρόσφυγες ζούνε με τις αναμνήσεις τους διαπιστώνοντας με πίκρα πόσο πιο ειρηνικά ζούσαν με τους Τούρκους. Μόλις φύγει η μέρα, η Δραπετσώνα κρύβεται στο σκοτάδι κι οι κολασμένοι επισκέπτες της ξεχύνονται στους δρόμους διψασμένοι για συμπεριφορές που δεν ελέγχει ο νόμος, δεν εγκρίνει η κοινωνία…»

(απόσπασμα από το βιβλίο)

Η ομορφιά της Σμύρνης μαγεύει τον Μέλιο κι η ανατολίτισσα κόρη κλέβει την καρδιά του. Η Μικρασιατική Καταστροφή που ακολουθεί, αφήνει πίσω της ένα βαθύ θρήνο…
Πρόσφυγες στη Δραπετσώνα, στην κακόφημη περιοχή των Βούρλων, δίπλα στο λιμάνι του Πειραιά. Χωρίς νερό, ρεύμα και αποχέτευση… Ένα “Κρατικό” Πορνείο που φυλακίζει την αθωότητα… Οι γυναίκες εντός κι εκτός του Πορνείου… Στην άλλη άκρη της παρανομίας οι “μάγκες” – προαγωγοί στους τεκέδες, πίνουν χασίς, ρουφάνε αργιλέ και τραγουδούν τον έρωτα και τα σεκλέτια του. Και το ατιμώρητο Έγκλημα, οι ανήλικες του Ορφανοτροφείου της Σμύρνης, προστατευόμενες της Κρατικής Τσατσάς. Η Μπουμπού. Ο Λιάκουρας. Ο Βάγκος. Η Ζωζώ. Ο Τάσακας. Οι αθώοι κι οι πέντε ψυχές του Μέλιου.

Το βιβλίο της Διονυσίας Νέδα «Τα δάκρυα της Σμυρνιάς» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΕΝΤΟΣ και διατίθεται σε όλα τα βιβλιοπωλεία.

Συγκλονιστικό μυθιστόρημα βασισμένο σε αληθινά γεγονότα.
Φέρνει στο φως άγνωστες πτυχές της ελληνικής ιστορίας και της κοινωνικής ζωής.

«Το πνεύμα μου κι η ψυχή μου, όπως πολύ καλά ξέρεις, ήταν μοιρασμένα ανάμεσα σε δυο ζωές. Τώρα που επανήλθε η μνήμη μου, φοβάμαι! Συνειδητοποιώ τα ανάμικτα συναισθήματα που έτρεφα για τον άντρα μου όλη την περίοδο της αμνησίας. Τον αγαπώ ακόμα και συγχρόνως νιώθω τρόμο κάθε φορά που βρίσκομαι μονή μαζί του. Το παρελθόν είναι ανάμνηση, γιατρέ, και η τελευταία ήταν άκρως σοκαριστική, απογοητευτική, μια ανάμνηση στην οποία, όσο και αν προσπάθησα να αντισταθώ, ξανάρθε μπροστά μου δριμύτερη!»

(απόσπασμα από το βιβλίο)

Μετά από μια συγκλονιστική αποκάλυψη, η Λένα αποφασίζει να εγκαταλείψει το σπίτι της, καθώς νιώθει προδομένη από τα πιο στενά πρόσωπα του οικογενειακού της κύκλου. Ωστόσο, ένα ατύχημα της προκαλεί αμνησία, κάνοντας την μάλιστα να ταυτίσει τη ζωή της με εκείνη της Ελένης, της γιαγιάς της, ένα πρόσωπο που αγάπησε όσο κανένα άλλο στη ζωή της.
Με τη βοήθεια του γιατρού της, η Λένα προσπαθεί να επαναφέρει τη μνήμη της, ξετυλίγοντας το κουβάρι των σημαντικότερων γεγονότων της ζωής της. Με αυτό τον τρόπο, η κεντρική ηρωίδα μας ταξιδεύει, με γλώσσα γλαφυρή και αφηγηματική, περιγράφοντας μας τα πιο έντονα βιώματα της, ξεκινώντας από αυτά της παιδικής ηλικίας και φτάνοντας μέχρι τις εμπειρίες που σημάδεψαν τα τελευταία χρόνια της ζωής της. Πρόκειται για βιώματα συγκλονιστικά που καθορίζουν την πορεία της ηρωίδας μέχρι τις τελευταίες στιγμές της ζωής της, προκαλώντας σειρά συγκρούσεων και ανατροπών.

Ένα ταξίδι ανατρεπτικών βιωμάτων που συγκινεί και συναρπάζει