Αθανασάκης Γιάννης
Ο Γιάννης Αθανασάκης γεννήθηκε το 1932, στα Χανιά. Σπούδασε στο Αθηναϊκό Τεχνολογικό Ινστιτούτο (Σχολή Δοξιάδη), στο Τμήμα Διακόσμησης-Διαφήμισης. Συνέχισε στην Ανωτάτη Σχολή «Camondo», C.A.T. Παρισίων, σπουδές Αρχιτεκτονικής Εσωτερικών Χώρων και Δημιουργίας Επίπλου. Εργάστηκε ως μελετητής εσωτερικών χώρων και ως σχεδιαστής επίπλων. Διετέλεσε συνεργάτης στο τμήμα μακετών του τεχνικού γραφείου Κ. Δοξιάδη. Από το 1965 έως το 1976 δίδαξε στη σχολή Δοξιάδη διακόσμηση εσωτερικών χώρων, ρυθμολογία και δημιουργία επίπλου και από το 1977 έως το 1979 στη Δημόσια και Ιδιωτική Εκπαίδευση. Από το 1980 έως το 1998 δίδαξε στη Σχολή Βακαλό το ίδιο αντικείμενο. Το έργο του πλαισιώνεται από δημοσιεύσεις σε τεχνικά περιοδικά και διαλέξεις σε προγράμματα επιμόρφωσης εκπαιδευτικών Μέσης Εκπαίδευσης του Υπουργείου Παιδείας και μορφωτικών κύκλων της Χ.Ε.Ν. Αθηνών. Πέθανε, στα Χανιά, το καλοκαίρι του 2000.
ΚΟΥΡΕΜΑ ΕΝ ΧΡΩ…
ΧΑΝΙΑ 1940-1950
«Τυχερός σε μια τέτοια λοταρία ήμουν και εγώ. Είχα γράψει το όνομά μου, για να πάρω μέρος στην κλήρωση ενός αρνιού, χωρίς να έχω και μεγάλες ελπίδες. Κάποια στιγμή φθάνει ο υπεύθυνος στο μαγαζί του πατέρα μου, επαναλαμβάνοντας το γνωστό σλόγκαν «και χαλάλι του πάλι σήμερα!..» και τραβώντας ένα ζωντανό αρνί από ένα σκοινί. Μια μεγάλη χαρά ένιωσα προς στιγμήν για την τύχη μου, αλλά την πλήρωσα ακριβά στη συνέχεια… Άρχισαν τα προβλήματα. Έπρεπε κάπου να το δέσουμε… Πού; Λέρωνε και το πάτωμα… Ήταν ανάγκη να φύγει από το μαγαζί! Ο πατέρας φυσικά δεν μπορούσε να εγκαταλείψει τη δουλειά του την ώρα αυτή και ο λαχνός έπεσε πάλι σε μένα. Μου ανέθεσε να το πάω, μαζί με τη αδελφή μου, στο σπίτι του παππού, στο προάστιο, που διέθετε κήπο. Πώς; Με τα πόδια τραβώντας το από το σκοινί, όπως το είχαν δέσει».
(απόσπασμα από το βιβλίο)
Εικόνες και στιγμιότυπα του χθες καταθέτει ο Ιωάννης Αθανασάκης στο βιβλίο «Κούρεμα εν χρω…» που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις ΕΝΤΟΣ, μέσα από την προσωπική του περιπλάνηση στο χρόνο.
Βλέπουμε το βενετσιάνικο λιμάνι των Χανίων, την Παλιά Αγορά και τα στενά σοκάκια της πόλης, φιγούρες εμπορευόμενων με την πραμάτεια και την πελατεία τους, τους ιδιόρρυθμους τύπους, όλα στην ατμόσφαιρα ενός άλλου καιρού. Οι συναισθηματικές αντιδράσεις εναλλάσσονται. Πέρα από τη θλίψη για τις ιστορικές δοκιμασίες του τόπου, ξαναζούμε μαζί με το συγγραφέα, καλές ημέρες, τηρούμε συνήθειες των συγγενών, απολαμβάνουμε τα χρώματα στους κήπους και το γιορτινό τραπέζι, έχοντας την αίσθηση ακόμη και της μυρωδιάς που αναδίδουν τα δώρα της κρητικής γης.
Χανιώτες, Βενετσιάνοι, Τούρκοι, Εβραίοι, ακόμη και έγχρωμοι έχουν αφήσει το δικό τους στίγμα, τη δική τους αύρα, σε μια πόλη που άλλαζε και κάπου χανόταν μαζί με τη σουμάδα, τα λουκούμια και το ναργιλέ. Μια πόλη που εξελίσσεται με τους όρους της τεχνολογικής ανάπτυξης.
Μολονότι ο Γ. Αθανασάκης έζησε στην Αθήνα δεν έπαψε να ανήκει στα Χανιά. Λίγο πριν «φύγει» πρόωρα, αισθάνθηκε την ανάγκη να εμπιστευθεί στη γραφή τη διαδρομή του στην όμορφη πολιτεία, από το 1940 μέχρι το 1950, ως δώρο μόνιμο στα αγαπημένα του πρόσωπα και όσους νοιάζονται για τα Χανιά.
Το βιβλίο «Κούρεμα εν χρω…» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΕΝΤΟΣ και διατίθεται σε όλα τα βιβλιοπωλεία.