«Να φύγω θέλω.
Εκεί που το όραμα κόκκινο είναι.
Πανανθρώπινο.
Εκεί που η Ανατολή το Όνειρο αγκαλιάζει.
Άστρο πορφυρό στη σμίξη των ονείρων.
Το χρέος μας να κάνουμε.
ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ…»

Τρίτο ποιητικό ταξίδι του Καρδιτσιώτη Βαγγέλη Κουρτεσιώτη. Κοχύλια οι λέξεις του στην καρδιά του κάμπου, ατενίζει τον Όλυμπο πυρπολούμενος από αλύτρωτα όνειρα… Γράφει προλογικά στο βιβλίο – ποιητική συλλογή ο δημοσιογράφος Χρήστος Μπεχλιβάνος, και συνυπογράφουμε: «… Ανένδοτος και ανένταχτος σε “παραμάγαζα” ιδεών, ο Β.Κ., τσακίζει με το μελάνι στο χαρτί τη φτήνια της εποχής μας. Και η πένα του παραδίνεται αμαχητί σ’ αυτό το στοχασμό και διαχέει τα εσώψυχά του. Το σκοτάδι και το φως, το κλάμα και το ουρλιαχτό, στοιχεία αναπόσπαστα της καθημερινότητας, εναλλάσσονται ποιητικά στο δρόμο της μοναξιάς…» Και μια πρωτοτυπία: Ο Κουρτεσιώτης παραθέτει -στο τέλος του βιβλίου- και τρία ποιήματα από την προσεχή τέταρτη ποιητική του συλλογή, με τους χαρακτηριστικούς τίτλους: Ελασίτης Ήλιος, Βελούχι, και Κόκκινη Αυγή. Αλλά για να ολοκληρώσετε άποψη για το νέο ποιητικό του έργο διαβάστε το παρακάτω.
Τίτλος του: Η κόλαση μου.
Άνοιξες τις πληγωμένες φτερούγες σου, κίνησες / για τον δρόμο του λυτρωμού. /
Λαβωμένη. / Σου έδωσα με το χαμόγελό μου την αυγή μου. / Αργεί να ξημερώσει. /
Σου έδωσα με την ανάσα μου τα θλιμμένα μάτια του δειλινού. / Μούχρωμα. / Κίνησες για το ταξίδι σου. /
Κοιτάζω τις χούφτες μου. / Δυο τρύπες. Δυο τρύπες μεγάλες σαν τα μάτια σου… /
Έβαλα τα μάτια σου στις χούφτες σου. / Μαύρα ήταν τα μάτια σου… /
Γι’ αυτό βιάζεται η νυχτιά… / Άνοιξες τις λαβωμένες φτερούγες σου… /
Για το ταξίδι του Λυτρωμού… / Λαβωμένη ήσουν. /
Τώρα… Τα μάτια σου… Οι χούφτες μου… Κίνησες τυφλή το ταξίδι του Λυτρωμού… Κι εγώ… Στην Κόλασή μου… Με ανοιχτά τα μάτια…
ΝΕΚΡΟΣ…