Ο Παναγιώτης Βλαχοχρήστου γεννήθηκε στο Μαρούσι το 1939. Μέχρι το 1945 έζησε στον Πύργο Ηλείας. Από τότε κατοικεί στην Αθήνα.
Αποφοίτησε το 1965 από την Σχολή Πολιτικών Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου και το 1967 από το Νομικό τμήμα της Νομικής Σχολής του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Εκτός από τη δραστηριότητα του ως μηχανικού, έχει εργαστεί και ως μεταφραστής-εξωτερικός συνεργάτης της ΕΡΤ1 στον τομέα της απόδοσης διαλόγων στην ελληνική γλώσσα μέχρι το 2000.
Παράλληλα με τη συγγραφική δραστηριότητά του, το μεγαλύτερο μέρος της οποίας βρίσκεται υπό έκδοση, έχει μεταφράσει από τα ρωσικά, και στα πλαίσια συλλογικής εργασίας με τη Βάσω Σαργολόγου, το γνωστό έργο του Αλεξάντρ Μπεκ Ο νέος διορισμός (εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, 1990).
Από τις εκδόσεις ΕΝΤΟΣ κυκλοφορούν τα βιβλία του Μέχρι το λυκόφως και η πιο πρόσφατη ποιητική συλλογή Τα σουρεαλιστικά, όπου περιέχει και τρία διηγήματα.
Μέχρι το λυκόφως..
ΠΟΙΗΣΗ
«Στην ξεδιπλωμένη απελπισία
χτυπούν τα φτερά τους,
η μια με την άλλη,
οι χτεσινές κραυγές.
Αχ, πιάστε μια μικρή κραυγή.
Φορέστε τη κατάσαρκα.
Και πάρτε τα φτερά της!
Γιατί είναι καιρός πια ν’ ανοίξουμε
την κλειδωμένη ψυχή μας.
Γιατί ο κόσμος μεγάλωσε
και δε χωρά πια στην παλάμη σου
‒κι ούτε θα το ’θελες άλλωστε.
Γιατί χωράς εσύ στην παλάμη του κόσμου.
Ο ουρανός κάτι κατάλαβε
και γελάει πονηρά που μας βλέπει…».
(απόσπασμα από το ποίημα)
Η διαδρομή από τη χαραυγή μέχρι το λυκόφως άλλες φορές φαντάζει μακριά και ταραγμένη κι άλλες μια πυγολαμπίδα. Ο Παναγιώτης Βλαχοχρήστου, με τούτη την ποιητική συλλογή ζωής, αφήνει στην άκρη τις χρονικές συμβάσεις για να προβάλει τις διαχρονικές αλήθειες που σφραγίζουν την ύπαρξη.
Πρόκειται για τα ποιήματα μιας μακράς διαδρομής, από τα νεανικά χρόνια του δημιουργού ως τις μέρες μας, με το κύριο όγκο της παλιάς «σοδειάς» να είναι γραμμένος στις αρχές της ταραγμένης και συνάμα μεταβατικής δεκαετίας 1955-1965. Το μέρος αυτό είναι σαφώς επηρεασμένο από το ζοφερό μετεμφυλιακό κλίμα και τη διάψευση προσδοκιών και ελπίδων, χαρακτηρίζεται από μια κριτική οπτική, που εμπεριέχει όμως τη σπίθα της αναδημιουργίας, ενώ έχει έντονα στοιχεία κοινωνικής παρατήρησης, καθώς φέρνει στην επιφάνεια όψεις της καθημερινότητας της εποχής. Ακολουθεί η περίοδος της χούντας, με την καταχνιά αλλά και την επιβεβαίωση της ακλόνητης πίστης στην κοινωνική μεταβολή που γεννάει η περίοδος μετά το 1971, για να περάσουμε στην εποχή της λεγόμενης Μεταπολίτευσης και στις σύγχρονες κοινωνικοπολιτικές αγωνίες του ποιητή.
Συνολικά ο ποιητής βάφει τους στίχους του με τα χρώματα της συλλογικής ανησυχίας, υπερβαίνει το αίσθημα του ανεκπλήρωτου με τη μαχητική στάση σε κάθε στροφή της ζωής, επιχειρεί να απαντήσει στις υπαρξιακές ανησυχίες από τη σκοπιά της κοινωνικής αναμέτρησης με το άδικο, αναδεικνύει το ζωογόνο μα και οδυνηρό ερωτικό στοιχείο. Κοινωνικοπολιτικό βάθος, στιχουργική επιδεξιότητα, σύμπλεξη ελεύθερου στίχου και ρίμας, καλαίσθητα κι ανεπιτήδευτα εκφραστικά μέσα, αξιοποίηση της φύσης αλλά και του ανθρώπινου μόχθου, κι όλα αυτά τυλιγμένα με μια αύρα ώριμης απλότητας, αθόρυβης ειλικρίνειας.
Μια συλλογή-γέφυρα για τρεις περιόδους της νεοελληνικής περιπέτειας με τόσο αλυσοδεμένες προσδοκίες, που το λυκόφως καθεμιάς γινόταν πάντα χαραυγή για την επόμενη.
Η ποιητική συλλογή του Παναγιώτη Βλαχοχρήστου Μέχρι το λυκόφως κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΕΝΤΟΣ και διατίθεται σε όλα τα βιβλιοπωλεία.
Μια συλλογή για κάθε χαραυγή και κάθε λυκόφως που χάραξαν τις ζωές μας…
ΤΑ ΣΟΥΡΕΑΛΙΣΤΙΚΑ
ΠΟΙΗΣΗ
«…αριστερά του Διαστήματος,
διαδραματίζονται –ακατάπαυστα–
συγκλονιστικά δράματα
και αλλόκοτα κωμειδύλλια
που έγραφαν σε ταραγμένους καιρούς
Αλγερίνοι ποιητές
ή πειρατές
διασχίζοντας τη Γέφυρα των Στεναγμών,
που απείχε έτη φωτός
από κάθε γήινο πόθο και πάθος
και έπλεε στα νερά τα ατίθασα
της Λίμνης των Ιωαννίνων
χωρίς να την καταυγάζει,
ποτέ,
το φως το ανέσπερο
μια άλλης ηλιακής κηλίδας».
(απόσπασμα από την ποιητική συλλογή)
Όταν η ίδια η κοινωνική πραγματικότητα και η Ιστορία δίνουν απλόχερα ων ουκ έστι αριθμός αφορμές, η σουρεαλιστική αποτύπωσή τους από την πένα ενός ικανού λογοτέχνη φέρνει στο προσκήνιο τις πιο απρόβλεπτες και παράδοξες εκδοχές της ζωής. Ο Παναγιώτης Βλαχοχρήστου, μετά την ποιητική συλλογή Μέχρι το λυκόφως, ξεδιπλώνει μια άλλη πτυχή του συγγραφικού του ταλέντου στην ιδιαίτερη αυτή νέα του ποιητική συλλογή, που συνοδεύεται από τρία διηγήματα ανάλογου ύφους.
Με μια τολμηρή μετάβαση από τον κοινωνικό νατουραλισμό στο έδαφος της σουρεαλιστικής γραφής, κατορθώνει να απογυμνώσει και να σαρκάσει τις κοινωνικές συμβάσεις, αλλά και να «στήσει στον τοίχο» ιστορικές ιδεοληψίες, μεταφυσικές προσεγγίσεις, ματαιόδοξες εμμονές. Ο, υφέρπων ή ασυγκράτητος, κοινωνικοπολιτικός του προβληματισμός είναι πανταχού παρών, όπως ταυτόχρονα κι ένας κάθε άλλο παρά εγκρατής ή σχηματικός αυτοσαρκασμός.
Ο σουρεαλισμός του Βλαχοχρήστου είναι χειμαρρώδης, αχαλίνωτος, ευφυής. Το βιτριολικά παιγνιώδες ύφος του συναγωνίζεται τη γλωσσοπλαστική ικανότητα και την πολύσημη χρήση των λέξεων, η προφανής και όχι επιδεικτική ευρυμάθεια συμπλέκεται με τα τολμηρά αλλά εξαιρετικά εύστοχα σχήματα λόγου. Οι ολοζώντανες «ομιλούσες» εικόνες που φιλοτεχνούνται από την περιγραφική δεινότητα του λογοτέχνη, δανεισμένες από την Ιστορία, την επιστήμη, τη μυθολογία, την κοινωνική ζωή, συγκροτούν μια καλλιτεχνική σύνθεση χωρίς χρονικά, γεωγραφικά, πολιτισμικά σύνορα.
Η σουρεαλιστική πένα του Βλαχοχρήστου δεν κάνει αυτοσκοπό της την παραδοξολογία, αντίθετα την αξιοποιεί δημιουργικά για να εκφράσει την ανησυχία και την αγωνία για την πραγματική ζωή. Γι’ αυτό και το έργο αυτό συνιστά μια αλληγορική περιδίνηση στον κοινωνικό και ατομικό υποσυνείδητο, σε όσα ζήσαμε, χάσαμε, νοσταλγήσαμε, στις πλάνες, στις αυταπάτες, στις ενοχές, στους ανεκπλήρωτους πόθους, στα πεισματικά όνειρα, στο ταξίδι που δεν τελείωσε…
Το βιβλίο του Παναγιώτη Βλαχοχρήστου Τα σουρεαλιστικά κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΕΝΤΟΣ και διατίθεται σε όλα τα βιβλιοπωλεία.
Γιατί συχνά η ζωή είναι πιο σουρεαλιστική από την πιο αχαλίνωτη μυθοπλασία…