ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΥΛΛΗΣ
Μαχητής Εφημερεύων του Στίβου
«Ο πρωταθλητής των 400 μέτρων Βασίλης Σύλλης πότισε με ιδρώτα τον πρώτο διάδρομο του Καλλιμάρμαρου κι έβγαλε πολεμικές τις κραυγές του στο “έλα” του Σταδίου, βλέποντας το νήμα του τερματισμού. Στο “σύρε” των 400 μέτρων άφηνε τους αντιπάλους δρομείς να εξοντώνονται, ενώ καραδοκούσε σαν τον κυνηγό το θήραμά του, να χιμήξει νικητής στο άλλο μισό της διαδρομής».
(απόσπασμα από το βιβλίο)
Μία από τις πιο μυθικές προσωπικότητες του ελληνικού στίβου, τον Βασίλη Σύλλη, πρωταθλητή και βαλκανιονίκη των 400 μ. τη δεκαετία του 1950, παρουσιάζει στο τελευταίο του βιβλίο ο Δ/ντής του ΣΕΓΑΣ Δημήτρης Μπαγέρης.
Η αθλητική ιστορία του «Βασίλη Σύλη, μαχητή εφημερεύοντος του Στίβου», μέσα και έξω από την κονίστρα, όπως την αφηγήθηκε ο ίδιος, οι συναθλητές του, οι φίλαθλοι, ο Τύπος και το χρονόμετρο.
Στο βιβλίο που προλογίζει ο κορυφαίος αθλητικογράφος και ιστορικός του αθλητισμού, Πέτρος Λινάρδος, περιλαμβάνονται συνομιλίες του Δ. Μπαγέρη με τους Β. Σύλλη, Ζβ. Σαμπόλοβιτς, Ντ. Βεντίκο, Χρ. Πιερράκο, Κ. Παπαναστασίου, Ευ. Μιχαήλ, Άρη Καραγεώργο, Χρ. Μήτσικα, Β. Δεπάστα, Γ. Παπαβασιλείου, Β. Σφακιανάκη, Π. Βεντίκο, Ν. Γεωργόπουλο, Γ. Μαντζώρο, Φ. Αργυρίου, Ν. Ρεγκούκο, Β. Φουντουκίδη, Αλ. Φρούσιο και Γ. Πιντέρη.
Ο Γιάννης Κυριακός έχει συγγράψει το αθλητικό ημερολόγιο-οδοιπορικό του Β. Σύλλη, ενώ στο βιβλίο περιέχονται και άρθρα από τον Τύπο της εποχής, πρωτοσέλιδα αθλητικών εφημερίδων, καθώς και φωτογραφίες από τους αγώνες και τους συναθλητές του Έλληνα πρωταθλητή.
Το μοναδικό αθλητικό ντοκουμέντο «Βασίλης Σύλλης. Μαχητής Εφημερεύων του Στίβου» μπορείτε να τα βρείτε σε όλα τα μεγάλα βιβλιοπωλεία και στις εκδόσεις «ΕΝΤΟΣ».
Η απολογία ενός δρομέα
Μια ρεαλιστική προσέγγιση στον υπέροχο κόσμο του τρεξίματος
«Το τρέξιμο μοιάζει µε την ίδια τη ζωή.
Ξεκινάς πριν από το χάραμα, µες στο σκοτάδι, όταν ο κόσμος γύρω σου είναι γεμάτος σκιές.
Κάθε διασκελισμός και µια εμπειρία. Κάθε στραβοπάτημα και ένα χρήσιμο μάθηµα.
Μόνος σου ανακαλύπτεις, σιγά σιγά και µε υπομονή, το δρόμο που σου ταιριάζει καλύτερα.
Οι σκιές δίπλα σου μικραίνουν, συρρικνώνονται, ανακαλύπτεις κι άλλους, γύρω, δίπλα, μπροστά και πίσω σου, να τρέχουν μαζί µε σένα. Ακούς τις ανάσες τους και πασχίζεις να τους δώσεις όνομα. Ένα κάποιο όνομα, δεν έχει σημασία.
Το τέρμα, αυτός είναι ο προορισμός σου».
(απόσπασμα από το βιβλίο)
Τρέχουμε για πολλούς λόγους: για να βελτιώσουμε τη φυσική µας κατάσταση και να προασπίσουμε την υγεία µας, για να ξεφύγουμε απ’ το άγχος, για να ανακαλύψουμε νέους τρόπους συνύπαρξης, για να ασκηθούμε στην υπομονή, στην καρτερικότητα, στη συνέπεια.
Το τρέξιμο μέσα απ’ τα µάτια ενός ειδικού: ο Νίκος Μαρκέας –ορθοπαιδικός και δρομέας μεγάλων αποστάσεων– καλύπτει το θέμα απ’ όλες τις πλευρές: αθλητικά, ιατρικά, ιστορικά, κοινωνικά, ηθικά, ανθρώπινα, κ.λπ.
Ένα εξαιρετικό βιβλίο για το τρέξιμο ως τρόπος ζωής
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΑΣΤΕΡΑ ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗΣ (1927-1991)
25,00 € «Με αίμα κι ιδρώτα φτιάχνανε οι πρόσφυγες τις παράγκες. Με αίμα κι’ ιδρώτα φτιάχνανε και τα σωματεία τους. Με το ίδιο υλικό φτιάχτηκε και ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΑΣΤΕΡΑΣ. Κι η σημαία του κυματίζει περήφανα από το 1927 μέχρι τα σήμερα, παρά τις τόσες αντιξοότητες, τις φουρτούνες και τις μπόρες στα πολύ δύσκολα χρόνια που περάσανε».
Δεν υπήρξε ποδοσφαιρόφιλος σε ολόκληρη την Ευρώπη που να μη θαύμασε το περίφημο γκολ του Στέλιου Γιαννακόπουλου στην κορυφαία διοργάνωση της Γηραιάς Ηπείρου το Σεπτέμβριο του 1997. Αναρωτιέστε πού έμαθε ο Στέλιος να παίζει τέτοια μπάλα πριν φορέσει τη φανέλα του Ολυμπιακού;
Στις αλάνες και τους χωματόδρομους της Καισαριανής, τα παιδιά των προσφύγων ξόρκιζαν στο πάνινο τόπι τον πόνο από τη μνήμη των χαμένων πατρίδων και την αγανάκτηση για τις δυσκολίες που αντιμετώπιζαν στη νέα τους πατρίδα.
Το 1927, ο «Εθνικός» ήταν το πρώτο οργανωμένο ποδοσφαιρικό σωματείο που ιδρύθηκε στην Καισαριανή. Το 1943 από τη συγχώνευση με τον «Αστέρα» (ιδρύθηκε το 1930), γεννήθηκε ο «Εθνικός Αστέρας».
Ο Γιάννης Κουβάς, παλαίμαχος ποδοσφαιριστής και ο ίδιος, καταγράφει στο βιβλίο του «Η ιστορία του Εθνικού Αστέρα Καισαριανής (1927-1991)» ολόκληρη την ποδοσφαιρική ιστορία της Καισαριανής, από την εγκατάσταση των προσφύγων μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1990.
Εβδομήντα ένα χρόνια μετά την ίδρυση του Εθνικού, η ομάδα της Καισαριανής φιγουράρει μεταξύ των κορυφαίων επαγγελματικών συλλόγων στην Ελλάδα. Ταλέντα, όπως ο Στέλιος Γιαννακόπουλος και δεκάδες άλλοι, μπορεί να άλλαξαν φανέλα αλλά διαφημίζουν στις νέες τους ομάδες την ποδοσφαιρική αξία και το ήθος που διδάχθηκαν στο γήπεδο της Νήαρ Ηστ και τις χωμάτινες αλάνες της Καισαριανής.
Στο βιβλίο του Γ. Κουβά δημοσιεύονται για πρώτη φορά σπάνιες φωτογραφίες από την ιστορική διαδρομή του Εθνικού Αστέρα και των μικρότερων συλλόγων της πόλης που συνεχίζουν ή διέκοψαν τη λειτουργία τους.
Εάν θέλετε να θυμηθείτε ή να γνωρίσετε την αθλητική ιστορία της Καισαριανής, προμηθευτείτε το βιβλίο του Γιάννη Κουβά «Η ιστορία του Εθνικού Αστέρα Καισαριανής (1927-1991)» από τις εκδόσεις “ΕΝΤΟΣ”.
ΤΑ ΑΣΤΕΡΙΑ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΚΛΑΣΙΚΟΥ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ
50,00 €Τα φώτα των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, στην Αθήνα, δεν έσβησαν μετά την τελετή λήξης. Παραμένουν αναμμένα και καταυγάζουν το παγκόσμιο αθλητικό στερέωμα, γιατί ήταν η πετυχημένη αναβίωση των αγώνων του χθες, της μήτρας του αθλητικού ιδεώδους. Όπως και η οριστική μορφοποίηση, των Ζάππειων και των Τήνιων του 19ου αιώνα, όπως και της οραματικής διοργάνωσης του 1896, που γέννησε το σήμερα. Μέσα στους τρεις τελευταίους αιώνες καταγράφηκαν πολλά και θαυμαστά, που περιμένουν τον ιστορικό καταγραφέα τους, εκείνον που θα δώσει ψύχραιμα τις εικόνες των όσων σημειώθηκαν στους στίβους της ευγενούς άμιλλας. Κι ο σπόρος πέφτει σήμερα από τον Κώστα Χρ. Κατσιγιάννη, από τον Έλληνα που έβαλε ως στόχο ζωής από τους Ολυμπιακούς του Ελσίνκι (1952) τη συλλογή όσων στοιχείων υπάρχουν για τους σύγχρονους αθλητικούς αγώνες. Από μικρός άρχισε να μαζεύει… Συγκρότησε 1121 βιογραφίες, πρωταθλητών/ιών, προπονητών και παραγόντων – ξένων και Ελλήνων-, σε Ολυμπιακούς Αγώνες, Διηπειρωτικούς, Μεσογειακούς, Βαλκανικούς κ.ά., «ολόκληρο ποτάμι» – ένα αξεπέραστο βιβλίο. Ποιος δεν θα γοητευτεί, διαβάζοντας για αθλητικές καριέρες, ρεκόρ, διακρίσεις, μονομαχίες κορυφαίων αθλητών/ιών και αξέχαστες μεγάλες διοργανώσεις; Όπως, επίσης, ποιον δεν ενδιαφέρει το μέλλον του αθλητισμού, και της χώρας μας που αυτή τη στιγμή έχει τις υποδομές για ανάπτυξη μέσα από τον Εναλλακτικό Τουρισμό, στην πρώτη γραμμή του οποίου είναι ο Αθλητικός Τουρισμός. Κάτι που σημειώνει, και αναπτύσσει στον πρόλογό του ο υπουργός κ. Δημήτρης Αβραμόπουλος.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΒΑΡTΖΑΚΗΣ “Το τρέξιμο είναι η ζωή μου…”
20,00 €«Ποτέ δεν θα νικήσεις αν δεν πιστεύεις σ’ αυτό, είτε λέγεται μαραθώνιος στο στίβο, είτε στη ζωή. Ποτέ μη το βάζεις κάτω. Πρέπει να ‘χεις ψυχή και να κοπιάζεις. Ο αθλητισμός δεν διδάσκεται δι’ αλληλογραφίας αλλά κατακτιέται έμπρακτα. Ο δε αθλητής πρέπει να είναι σεμνός, καθώς ο βεντετισμός βλάπτει…».
Αυτές οι σειρές αποτελούν μερικά από τα αποφθέγματα του 93χρονου μαραθωνοδρόμου και πολυνίκη Χρήστου Βαρτζάκη, ο οποίος απέδειξε ότι ο πανδαμάτωρ χρόνος κακώς ονομάστηκε έτσι, γιατί όταν υπάρχει θάρρος, τόλμη, πείσμα κι αποφασιστικότητα, τότε κι αυτός νικιέται, στο μέτρο του δυνατού.
Ακόμη και σήμερα ο πολυνίκης αθλητής συνεχίζει ν’ αθλείται ξεπερνώντας ακόμη και κατά πολύ νεότερούς του συναθλητές, συμβάλλοντας στο να διασταυρωθούν τα κατορθώματά του σα χρυσές κλωστές που ενώνουν τρεις γενιές αγνής ιστορίας του μη επαγγελματικού αθλητισμού.
Το παρόν βιβλίο δεν είναι ένα απλό αφιέρωμα σ’ αυτόν το διπλό ήρωα του αθλητισμού και της ζωής. Είναι ένα «ευαγγέλιο» του «ευ αγωνίζεσθαι» και που πρέπει ν’ αποτελέσει το εγκόλπιο κάθε γνήσιου αθλητή και φιλάθλου, με σκοπό να συμβάλλει στην επιστροφή των νέων, κι όχι μόνο, στον αγνό αθλητισμό.
Τώρα, το πώς θα γίνουν τα πιο πάνω εφικτά, δε θα μας το πει από μόνος του ο Χρήστος Βαρτζάκης, αλλά θα μας αφήσει να το αντιληφθούμε τόσο μέσα από τα ίδια τα λόγια του, όσο και απ’ αυτά των πολλών συναθλητών του, οι οποίοι συνέβαλαν και εξακολουθούν να συμβάλλουν στην εμπέδωση των αιωνίων αξιών, έτσι όπως μας τις παρέδωσαν οι πρόγονοί μας.
Μέσα στο βιβλίο αυτό, που περιγράφει τους αθλητικούς και προσωπικούς ΜΑΡΑΘΩΝΙΟΥΣ του «αέναου» δρομέα, θα βρούμε μόνοι μας μια μορφή ελιξιρίου, που συχνά αναζητούμε, αλλά δεν συνειδητοποιούμε πως ίσως να το έχουμε μπροστά μας.