Τήνος, καρδιά μου

«Κάθε τόσο εμπρός μου, στα μάτια μου, η μεγάλη βόλτα, η νοερή νοσταλγική μου διαδρομή ανά την Τήνο. Το ξεκίνημα από το φαρμακείο του Καραλή, με τα τρία σκαλοπατάκια, τις βιτρίνες, τις χρωματιστές γυάλες και τα φάρμακα. […] Απέναντι το υφασματάδικο του Σελέντη. Ο κυρ-Μανώλης μπροστά στα ράφια με τα τόπια και ο Μηνάς ο γιος του, αεικίνητος και νευρικός, που πουλά, φωνάζοντας και χειρονομώντας, ρετσίνες, πουκάμισα, κουμπιά και τραγιάσκες. Πιο πάνω το σπίτι του δασκάλου, του Μάρκου του Δοξαράτορα, με τη μικρή αυλίτσα του στο πλάι κι ένα όμορφο δεντράκι. Συνέχεια το μανάβικο του Μπαλαρδάκη, το σπίτι της κυρίας Μαριγούλας, με τα δυο μεγάλα δέντρα απ’ έξω, ακακία και πασχαλιά, η ταβέρνα του Λανσιέ, το σπίτι του Χατζηϊωάννου, […]»

(απόσπασμα από το βιβλίο)

Ο αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης Μ. Λιαρούτσος ξετυλίγει το κουβάρι των αναμνήσεών του, αφηγούμενος όμορφα βιώματα που πλούτισαν την παιδική του ηλικία στη γενέτειρά του την Τήνο, την οποία αναγκάστηκε να αποχωριστεί το 1938, για να επιστρέψει στην αγκαλιά της είκοσι χρόνια αργότερα.
Μέσα στις σελίδες του βιβλίου του ο συγγραφέας υμνεί την ξεχωριστή ομορφιά των ανθρώπων και της φύσης του νησιού του, που έρχονται και ξανάρχονται στο μυαλό του με την ίδια πάντα γλυκύτητα: Η ζωή στο γυμνάσιο, οι συμμαθητές, οι καθηγητές, τα «δρώμενα» της νιότης στις πλατείες και στα σοκάκια.
Παρούσα και η ΕΠΟΝ «με τις βαθιές της ρίζες», όπως λέει ο Μιχάλης Λιαρούτσος. Στην «τοιχογραφία» του βιβλίου του τη ζωγραφίζει με αδρές πινελιές την ΕΠΟΝ με φόντο τη μνήμη, ατομική και συλλογική και τη νοσταλγία.

Είναι ένα αξιόλογο βιβλίο, γραμμένο με γλώσσα ευθύβολη και χυμώδη.
Ένα βιβλίο που χαρίζει στον αναγνώστη πολλές συγκινήσεις.