«Η Σιμέλα έσκυψε πάνω απ’ τ’ αμάξι. Φίλησε τον άντρα της. Τα ματωμένα χείλη του, τα σφαλισμένα μάτια. Ύστερα πήγε με σταθερά βήματα στην άλλη μεριά του αμαξιού, έβαλε τα χέρια της κάτω από το νεκρό κορμί του γιου της, το σήκωσε, έκανε ένα-δυο βήματα προς τα πίσω, έφερε το κεφάλι του πιο κοντά στον κόρφο της. “Τώρα γιόκα μου, θα σε πλύνω, θα σε ξυρίσω, τα γιορτινά θα σου φορέσω, γαμπρός να βγεις να σεργιανίσεις στα σοκάκια, να δεις την κοπελιά που αγαπάς, να τη σφιχταγκαλιάσεις”».

(απόσπασμα από το βιβλίο)

Τα «Διλήμματα» είναι η πρώτη συλλογή διηγημάτων του Χρήστου Πολυχρονίδη που δημοσιεύεται στην Ελλάδα. Γραμμένα σε διαφορετικούς χρόνους και τόπους, με ήρωες απλούς, καθημερινούς ανθρώπους που μεταμορφώνονται σε αγωνιστές και ήρωες σε δύσκολες ημέρες και καιρούς. Άνθρωποι αγνοί, που βρίσκονται μπροστά σε μεγάλα διλήμματα, σε σκοτεινές πτυχές της Ιστορίας: οι τελευταίες μέρες της Κατοχής, ο Εμφύλιος, ο ξεριζωμός, η «κηδεμονευόμενη δημοκρατία» μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες της 21^ης Απριλίου…
Κεντρικό σημείο και απεικόνιση είναι η αγάπη, η οποία εξυφαίνεται σαν χρυσό νήμα που διασταυρώνεται σε όλο το έργο. Η αγάπη που χαρακτηρίζει τις σχέσεις των ηρώων των διηγημάτων, αλλά και η αγάπη που ο συγγραφέας δείχνει στα πρόσωπα που περιγράφει.
Με τρόπο γραφής συναρπαστικό, με γλώσσα ζωντανή και συναισθηματική, τα «Διλήμματα» κρατούν ζωντανό το ενδιαφέρον του αναγνώστη από την πρώτη έως την τελευταία από τις 96 σελίδες τους.
Διωγμένος και ο ίδιος ο Χρήστος Πολυχρονίδης από την πατρίδα του, το Σουφλί, αμέσως μετά τον πόλεμο, βρήκε καταφύγιο στη Λ. Δ. της Γερμανίας. Εκεί το συγγραφικό του ταλέντο ωρίμασε και απέδωσε καρπούς. Γυρνώντας στην Ελλάδα, αντιμετώπισε την κακοπιστία του κόσμου της «ελεύθερης αγοράς» και των «φυλακισμένων συνειδήσεων» και ανέστειλε τη συγγραφική του εργασία. Οι εκδόσεις «ΕΝΤΟΣ» δίνουν την ευκαιρία στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό να γνωρίσει τη δροσιά της γραφής του πάντα δυναμικού και αειθαλούς Χρήστου Πολυχρονίδη. Αναζητήστε τα «Διλήμματα» σε όλα τα μεγάλα βιβλιοπωλεία και στις εκδόσεις «ΕΝΤΟΣ».

«Στάθηκαν η μια απέναντι στην άλλη. Η Μιρέλλα έσκυψε λίγο το κεφάλι της, σήκωσε το πηγούνι της Άννας και την κοίταξε μ’ επιμονή. Άρχισαν να γυαλίζουν τα μάτια της, να εκπέμπουν ένα αφάνταστο φως. Τέτοιο φως είχε δει μόνο στα μάτια του Παναγιώτη ’κείνη τη νύχτα. Και τώρα θαρρούσε πως το έβλεπε. Η Μιρέλλα βυθίστηκε στα μάτια της Άννας.
– Είναι του Παναγιώτη, σκέφτηκε κι αυτή. Κι εκείνα φανέρωναν αγάπη, πάθος και πόθο».

(απόσπασμα από το βιβλίο)

Στην αναζήτηση ενός «καλύτερου κόσμου», δυο νεαρές κοπέλες εγκαταλείπουν την Ανατολική Ευρώπη για την ελληνική… γη της επαγγελίας. Ξεκινώντας από την ορεινή συνοριακή γραμμή, περνούν κρυφά το όριο που χωρίζει το παρελθόν από το αβέβαιο μέλλον.
Ένας «επιτυχημένος» συμπατριώτης, μετανάστης από καιρό, τούς βοηθά να ανταπεξέλθουν στις πρώτες δυσκολίες. Δεν γνωρίζουν όμως ότι τα κέρδη του προέρχονται από εμπόριο γυναικών. Χωρίς να το καταλάβουν, η Αθηνά και η Άννα θα γίνουν μέρος του προβλήματος.
Μπλέκοντας τις αγνές ερωτικές διαθέσεις των δυο νεαρών κοριτσιών με τη φιλοδοξία για παράνομο κέρδος ενός στυγνού εκμεταλλευτή, ο συγγραφέας πλάθει μια σκληρή περιπέτεια, βάζοντας τους ήρωες του μυθιστορήματος να διαγκωνίζονται σ’ έναν αγώνα επιβίωσης, με τελικό έπαθλο την ίδια τη ζωή τους! Μία συγκλονιστική μαρτυρία για το σκληρό πρόσωπο της μετανάστευσης και τη δράση των κυκλωμάτων του «εμπορίου ελπίδας».
Το μυθιστόρημα του Χρήστου Πολυχρονίδη, «Ο εκβιασμός», κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΕΝΤΟΣ και διατίθεται από όλα τα βιβλιοπωλεία. Από τις εκδόσεις ΕΝΤΟΣ κυκλοφορεί, επίσης, και το βιβλίο του συγγραφέα, «Διλήμματα» (μυθιστόρημα).

* Από τις εκδόσεις ΕΝΤΟΣ κυκλοφορεί ακόμη ένα βιβλίο που πραγματεύεται την απάνθρωπη εκμετάλλευση των μεταναστών. Πρόκειται για το νεανικό μυθιστόρημα, «Τα φανάρια είχαν πάντα χρώμα κόκκινο», του Χρήστου Ταρναρά.

Ιστορικό-ερωτικό μυθιστόρημα, από έναν πετυχημένο λογοτέχνη. Η ιστορία που πραγματεύεται, τρυφερή και πονεμένη συνάμα, εκτυλίσσεται στη γη του Πόντου, την εποχή που ξύπνησαν κάποιοι σκλάβοι…
Μέσα από τις σελίδες του που ζωντανεύουν σκηνές από τη ζωή του Ποντιακού Ελληνισμού, τις σχέσεις τους με τον Τούρκο «αφέντη» και τον απλό συνάνθρωπο -Τούρκο ή Αρμένη, τα κοινά ήθη κι έθιμα- της μακρινής πλέον αγαπημένης πατρίδας, οι διωγμοί, οι θηριωδίες και ο ξεσηκωμός. Κυριαρχούν η αγάπη, ο έρωτας στην ιδανική τους μορφή.
Μια σκηνή από το μυθιστόρημα, λέει πολλά:

«Ο Πέτρος και η Γκαγιανέ κοιτάχτηκαν, κοίταξαν μαζί τις πέρα βουνοκορφές. Καπνός υψωνόταν στον καταγάλαζο ουρανό. Χαμογέλασαν. Γλίτωσαν, λυτρώθηκαν όλοι τους. Ο πατέρας του, ο παπα-Ανέστης και ο Σίμος θα οδηγούσαν τον κόσμο τους πέρα στη Ρωσία. Μαζί τους κουβαλούσαν και τον Βασίλη Διγενή (παιδί).
Χαμογελώντας μόνο με τα μάτια αγκαλιάστηκαν, φιλήθηκαν. Κοντά ακούγονταν οι φωνές των Τούρκων. Ακόμα λίγες δρασκελιές και θα  πατούσαν το ίσιωμα.
Ο Πέτρος σηκώθηκε στο χαράκωμα, έπιασε το χέρι της Γκαγιανέ, έβγαλε την τελευταία χειροβομβίδα από το σελαχλίκ, κοίταξε ακόμα μια φορά με λύπη την Γκαγιανέ. Αυτή κούνησε το κεφάλι. Σφίχτηκε πάνω του, συνεχίζοντας να τον κοιτά με τα γκριζογάλανα μάτια.
“Πάντα μαζί”…».

Βιβλίο για Έλληνες που δεν αλλοτριώθηκαν κι ελπίζουν.

 Το βιβλίο του Χρήστου Θ. Πολυχρονίδη «ΟΙ ΤΡΑΝΤΕΛΛΕΝΟΙ και πέρα από το θάνατο» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΕΝΤΟΣ και μπορείτε να το προμηθευτείτε από όλα τα ενημερωμένα βιβλιοπωλεία.

«Μάτια που δεν βλέπονται», υπάρχει περίπτωση να μην ξεχαστούν ποτέ. Όπως έγινε με τον Τάκη, που στην παιδική του ηλικία αγαπήθηκε με τη συνομήλική του Μαρία αλλά ο εμφύλιος τους χώρισε. Οι γονείς του Τάκη: ο πατέρας του σκοτώθηκε και η μάνα χάθηκε σε τόπο εξορίας. Κι αυτός οδηγήθηκε προσφυγόπουλο στην –τότε– ανατολική Γερμανία, όπου μεγάλωσε σπουδάζοντας μαζί με μια παρέα αγοριών. Όλα μπορεί να είναι υποδείγματα μαθητών και ανθρώπων, με όραμα για τη ζωή και το αύριο της πατρίδας τους, αλλά διαφωνούν –το καθένα με τον τρόπο του– για το πως θα πρέπει να υλοποιηθεί.
Ο Τάκης, όπου κι αν πάει – ό,τι κι αν ζήσει μένει με τη γεύση του ανικανοποίητου. Διαρκώς σκέπτεται το χωριό του, τον Άϊ-Λια και τη Μαρία του – το κορίτσι με τις μακριές πλεξούδες και τα γεμάτα λατρεία γι’ αυτόν μάτια της. Τι κι αν ερωτευτεί με μια γερμανίδα, και είναι η πρώτη του φορά; Αδιέξοδο και χωρισμός. Τι κι αν ερωτευτεί μετά την αδελφή του φίλου και σύντροφού του, του Γιώργου. Ο νόστος τον λυγίζει και η δικτατορία των συνταγματαρχών, το ’67, του θέτει το δίλημμα: Να παραδοθεί στο ταπεινό σήμερα, ξεχνώντας τα όνειρά του ή ν’ αγωνιστεί για την υλοποίησή τους. Αποφασίζει το δύσκολο δρόμο.