Εμένα μου το ’παν τα πουλιά
Μυθιστόρημα
«Κατέβηκα στη Σπερχειάδα κι από κει στο Λιανοκλάδι και µε το τρένο στο χωριό. Ζεύτηκα ξανά στον ίδιο ζυγό. Σπίτι, βουνό, χωράφι µε τους ίδιους ανθρώπους να διατάζουν. Αλλά πλέον το είχα πάρει απόφαση. Κι είπα πως άλλο εμένα δεν μπορούν να µε σακατέψουν. Κομποδέθηκα, σφαλίστηκα στον εαυτό µου κι έκανα ξερό κουράγιο. Πέρναγαν οι μέρες και οι νύχτες και µόνο καμιά φορά σαν βρισκόμουν µε τη φιλενάδα µου την Ιωάννα, άνοιγε λίγο η καρδιά µου και γέλαγε τ’ αχείλι µου. Πικρογέλαγε. Δίναμε η µια κουράγιο στην άλλη, για να µη µας πάρει η χαμοζωή µας από κάτω.»
(απόσπασμα από το βιβλίο)
Η Αρετή θα ξεκινήσει για το ταξίδι ωδή και χρέος στη μνήμη. Θα ζωντανέψει τη φωνή της μητέρας της Αντιγόνης, της Ισμήνης, της γιαγιάς της Μαριώς, της Μυρτούς, της Ιωάννας…
Μανάδες, κόρες, αδερφές, αγαπημένες. Γυναίκες που μιλούν για βίαιες συλλογικές και προσωπικές ιστορίες. Κάποιες σημαδεμένες για πάντα, χωρίς γιατρειά κι άλλες, έχοντας πληρώσει το τίμημα, σφίγγουν τα χείλη και συνεχίζουν όρθιες ως το τέλος. Χώμα, φωτιά, αίμα, δάκρυα, συντριβή αλλά και περηφάνια, πείσμα, έρωτας, ουρανός και όνειρα. Η Ελλάδα και η ιστορία της. Απ’ τις αρχές του 20ού αιώνα – τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, τον Εμφύλιο, τα στοιχειωμένα μετεμφυλιακά χρόνια έως τη Μεταπολίτευση.
Η συγγραφέας δεν παίζει µε τις λέξεις. Τις κάνει ανάσες και σπαράγματα, ποίηση και μουσική, αφήγηση σε παρελθόν και παρόν. Δεμένες στην ανέμη της γραφής της οι ιστορίες ζωντανεύουν και µας αποκαλύπτουν, λευτερωμένες πια, τα τελευταία μυστικά…
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΣ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ
ΚΡΙΤΙΚΗ ΣΤΟΥΣ ΕΠΙΚΡΙΤΕΣ ΤΟΥ
«Οι σύγχρονοι σοσιαλδημοκράτες αναπτύσσουν τη θεωρία ότι δήθεν η ατομική καπιταλιστική ιδιοκτησία εναρμονίζεται με το σοσιαλισμό. Κάτι παραπάνω. Θέλουν ν’ αποδείξουν ότι η καπιταλιστική ατομική ιδιοκτησία όχι μόνο δεν είναι εμπόδιο και τροχοπέδη αλλά μπορεί τάχα να αποτελέσει και τη βάση γα την οικοδόμηση του ίδιου του σοσιαλισμού. Αλλά ποιού σοσιαλισμού; Την απάντηση μας τη δίνει ο Μπρούνο Κράισκι, ο οποίος διατυπώνοντας συμπυκνωμένα την αντίληψη της σοσιαλδημοκρατίας για την ιδιοκτησία γράφει: “Σημαντικό για το Δημοκρατικό Σοσιαλισμό δεν είναι το ποιος κατέχει τα μέσα παραγωγής αλλά ποιος τα ελέγχει”.»
(απόσπασμα από το βιβλίο)
Μια μοναδική μελέτη για το σοσιαλισμό. Ο Γεώργιος Πολυμερίδης παρακολουθεί τα επιτεύγματα του υπαρκτού σοσιαλισμού, τις αντιφάσεις του αλλά και την ανατροπή του. Επίσης παρουσιάζει τον οικονομικό πόλεμο του ιμπεριαλισμού, την πολιτική του «Ψυχρού πολέμου», τις πολεμικές επεμβάσεις των ιμπεριαλιστών.
Ο συγγραφέας αναλύει όλες τις αστικο-ρεφορμιστικές αντιλήψεις για την ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής και εμβαθύνει στη μαρξιστικο-λενινιστική θέση.
Δεν λείπουν από τη μελέτη η θεωρία του «λαϊκού καπιταλισμού», του «κρατικού σοσιαλισμού». Ο συγγραφέας υποστηρίζει ότι ο σοσιαλισμός είναι η δύναμη αλλαγής στον 21ο αιώνα.
Το βιβλίο του Γεώργιου Πολυμερίδη «Επιστημονικός Σοσιαλισμός, Κριτική στους Επικριτές του» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΕΝΤΟΣ και διατίθεται σε όλα τα βιβλιοπωλεία.
Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΝΑ ΛΕΓΕΤΑΙ
20,00 €«Αύγουστος του 1936. … Βγήκε μέσα από το σπίτι του Σίδερη ένας χαφιές κρατώντας ένα πανέρι γεμάτο βιβλία, το άδειασε στο δρόμο και τους έβαλε φωτιά. Σε λίγο βγήκε άλλος µε µια μεγάλη τσάντα και άδειασε άλλα βιβλία πάνω στη φωτιά. Και συνέχεια κουβαλούσανε βιβλία και τα ρίχνανε στη φωτιά. Θαύμασα, πως μπορούσε να είχε τόσα βιβλία αυτός ο άνθρωπος και αν τα είχε διαβάσει όλα αυτά σκέφτηκα θα πρέπει να είναι σοφός. Μια απορία µε βασάνιζε, τι μπορεί να γράφανε αυτά τα βιβλία και έπρεπε να καούνε;»
(απόσπασμα από το βιβλίο)
Στο βιβλίο αυτό ο αναγνώστης θα βρει συνεντεύξεις και δημοσιεύματα του Φοίβου Τσέκερη στο περιοδικό της ΠΕΑΕΑ «Εθνική Αντίσταση», στις εφημερίδες «Ριζοσπάστης», «Οδηγητής», «Ελευθεροτυπία», «Down Town» για θέματα όπως η ΕΠΟΝ του Πολυτεχνείου, το χτύπημα του Πολυτεχνείου από τους Εγγλέζους, οι αγώνες για να διατηρηθεί η μνήμη του μπλόκου της Κοκκινιάς, του Γοργοπόταμου, της Μακρόνησου, του μνημείου των Σοβιετικών Στρατιωτών στην Καλλιθέα, του Σκοπευτηρίου της Καισαριανής και της εκτέλεσης του Νίκου Πλουμπίδη στο Άλσος του Χαϊδαρίου.
Το δεύτερο μέρος του βιβλίου αναφέρεται στην εποχή της βασιλοµεταξικής δικτατορίας και τους τρόπους αντίδρασης και ανυπακοής της μαθητικής νεολαίας προς το δικτάτορα Μεταξά και τη νεολαία του την Ε.Ο.Ν. και πως οι δεκαπεντάχρονοι μαθητές µέλη της Ο.Κ.Ν.Ε. έγιναν μετά από 10 χρόνια, στον εμφύλιο πόλεμο ήρωες και μάρτυρες του λαϊκού αγώνα σαν στελέχη του Κ.Κ.Ε.
Το βιβλίο του Φοίβου Τσέκερη «Η αλήθεια να λέγεται» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΕΝΤΟΣ και διατίθεται στα βιβλιοπωλεία. Από τις εκδόσεις ΕΝΤΟΣ κυκλοφορούν επίσης τα βιβλία του συγγραφέα «Εδώ Πολυτεχνείο, Στα xρόνια της Κατοχής» και «Η περιπέτεια».
Η απολογία ενός δρομέα
Μια ρεαλιστική προσέγγιση στον υπέροχο κόσμο του τρεξίματος
«Το τρέξιμο μοιάζει µε την ίδια τη ζωή.
Ξεκινάς πριν από το χάραμα, µες στο σκοτάδι, όταν ο κόσμος γύρω σου είναι γεμάτος σκιές.
Κάθε διασκελισμός και µια εμπειρία. Κάθε στραβοπάτημα και ένα χρήσιμο μάθηµα.
Μόνος σου ανακαλύπτεις, σιγά σιγά και µε υπομονή, το δρόμο που σου ταιριάζει καλύτερα.
Οι σκιές δίπλα σου μικραίνουν, συρρικνώνονται, ανακαλύπτεις κι άλλους, γύρω, δίπλα, μπροστά και πίσω σου, να τρέχουν μαζί µε σένα. Ακούς τις ανάσες τους και πασχίζεις να τους δώσεις όνομα. Ένα κάποιο όνομα, δεν έχει σημασία.
Το τέρμα, αυτός είναι ο προορισμός σου».
(απόσπασμα από το βιβλίο)
Τρέχουμε για πολλούς λόγους: για να βελτιώσουμε τη φυσική µας κατάσταση και να προασπίσουμε την υγεία µας, για να ξεφύγουμε απ’ το άγχος, για να ανακαλύψουμε νέους τρόπους συνύπαρξης, για να ασκηθούμε στην υπομονή, στην καρτερικότητα, στη συνέπεια.
Το τρέξιμο μέσα απ’ τα µάτια ενός ειδικού: ο Νίκος Μαρκέας –ορθοπαιδικός και δρομέας μεγάλων αποστάσεων– καλύπτει το θέμα απ’ όλες τις πλευρές: αθλητικά, ιατρικά, ιστορικά, κοινωνικά, ηθικά, ανθρώπινα, κ.λπ.
Ένα εξαιρετικό βιβλίο για το τρέξιμο ως τρόπος ζωής
Η ιστορία μιας Μικρασιάτισσας
15,00 €Ο Κώστας Πεντεδέκας αφηγείται την προσωπική ιστορία της Μικρασιάτισσας Ευθαλίας από τα Θείρα.
Είναι ένα οδοιπορικό αναμνήσεων, βιωμάτων από τη ζωή της στα Θείρα και αργότερα ως πρόσφυγας στην Ελλάδα.
Να πως περιγράφει η ίδια η Μικρασιάτισσα Ευθαλία την αναγκαστική φυγή τους από τα Θείρα, τον Αύγουστο του 1922: «Το βράδυ στις 15 Αυγούστου κατά τις δέκα, μόλις καθίσαμε να φάμε εμείς, έρχεται κάποια ξαδέρφη µου που είχε σχέση λιγάκι µε αξιωματικούς, κι έρχεται και µας λέει: Ευθαλία, τρέξτε να φύγετε αμέσως, έρχονται οι Τούρκοι. Όπως ήμουν δεν πήρα τίποτα. Μόνο τραβώ τα συρτάρια και παίρνω των παιδιών τα ρουχαλάκια και φεύγω. Πάω στη μάνα µου και εκεί είναι ο πατέρας µου αναστατωμένος, έλεγε που θα φύγουμε, που θα φύγουμε που θ’ αφήσουμε τα αγαθά µας και τα καλά µας, δεν φεύγω απ’ εδώ, δεν θέλω να πάω πουθενά. Έρχεται ο αδελφός µου ο Μανώλης, λέει, πατέρα µην κάνεις έτσι, θα φύγουμε, τον πιάνει ο αδελφός µου, τον παίρνει στην πλάτη του, ήτανε ο πατέρας µου παχύς, δεν ήθελε να φύγει από το σπίτι, τον παίρνει στη πλάτη, τον βγάζει έξω από το σπίτι. Κι έτσι ούτε κλειδώσαμε το σπίτι, αφήσαμε όλα τα καλά, όλα τα αγαθά, τα αφήσαμε και φύγαμε και πήγαμε κάτω για το τραίνο».
ΘΑΛΑΣΣΙΝΑ ΣΗΜΑΔΙΑ
Διηγήματα από τη ζωή των ναυτικών
«Φεύγοντας απ’ αυτό το καράβι, γραμμή να ταχτοποιήσω τις εκκρεμότητες της συνείδησης. Το χρωστούσα και στη μνήμη του μπάρμπα-Νικόλα όταν του το υποσχέθηκα, τότε που – “Αντέξαμε εµείς μωρέ Δόκιμε τον κατατρεγμό, την εκμετάλλευση και βάλαμε θεμέλια µε τους αγώνες µας. Εσείς που μπαίνετε τώρα στη θάλασσα, συνεχίστε ν’ αψηλώστε τα δικά µας για να καμαρώνουμε ότι τίποτα δεν πάει χαμένο κι ας δείχνει για τέτοιο, υπάρχει η συνέχεια”. Και εμείς φροντίσαμε τίποτα να µην χαθεί, από τότε μέχρι τώρα. Ντύσαμε τις καρδιές µας µε τη μνήμη των θρύλων του ναυτεργάτη, των αγώνων.»
(απόσπασμα από το βιβλίο)
Ένα εξαιρετικό βιβλίο. Αληθινές ιστορίες µε ναυτικούς. Συναισθήματα αντιφατικά, η ακατανίκητη έλξη για το άγνωστο, την περιπέτεια αλλά και η επιθυμία του νόστου.
Δεκατρείς ιστορίες για το βίο του ναυτικού, για γιορτές, τρικυμίες, ναυάγια, λιμάνια, συγκρούσεις και απεργίες, στιγμές ήρεμες και άγριες.
Διηγήματα που περιδιαβαίνουν στον παγκόσμιο χάρτη: Μανίλα, Βαλπαρέσιο, Μπουένος Άιρες, Βόρνεο, Λίβερπουλ.
Οι χαρακτήρες των διηγημάτων είναι οι αιώνιοι συνάδελφοι, που στερημένοι στεριανής ζωής, λειτουργούν στον καιρό µας ως άλλη εκδοχή ηρωισμού.
Τα «Θαλασσινά Σημάδια» διαβάζονται ως παραμύθια ενός άλλου κόσμου, που δημιουργεί µες στα πέλαγα τη δική του ιστορία: µια ιστορία που συντηρεί ό,τι ηρωικό και όμορφο υπάρχει µες στους Ωκεανούς, για τη «Νίκη των πελάγων».
Λευκές νύχτες
Περιπετειώδες ερωτικό μυθιστόρημα
«Κοκαλώνω. Στην αυλή έχει µπει ένας χωροφύλακας. Αυτό ήταν. Ήρθε για µένα. Ο κόσμος µου σκοτείνιασε. Θα σαπίσω στη φυλακή. Η μητέρα θα πεθάνει από στεναχώρια, η Νινέτα θα νιώθει ντροπή για µένα και ο πατριός θα καταραστεί τη μαύρη τύχη που του έλαχε να μεγαλώσει µια κόρη -που δεν είναι πραγματική του κόρη- αλλά τη μεγάλωσε και του βγήκε σκάρτη.
Ο χωροφύλακας μιλάει µε το δικηγοράκο. Γελάνε. Τι μυστήριο παιδί. Πως γίνεται να γελάει µ’ ένα χωροφύλακα. Κάτι λένε. Δείχνει προς το μέρος µου. Αυτό ήταν. Με κάρφωσε ο άτιμος. Λιποθυμώ…»
(απόσπασμα από το βιβλίο)
Τι μπορεί να διαλύσει τη φιλία δυο γυναικών, µορφωµένων, κατασταλαγµένων, και δυναμικών –όπως εμφανίζονται στην κοινωνία;
Τι μπορεί να δημιουργήσει η προβληματική ενηλικίωση δύο ανδρών. Όταν μάλιστα εισβάλλουν στη ζωή των γυναικών – δικηγόρων, ο καθένας για το λόγο του, ερωτικό ή οικονομικό…
Πάνω απ’ όλα, ένα τραγικό γεγονός στη ζωή ενός όμορφου κοριτσιού, διαλυμένης και φτωχής οικογένειας, και η μυστηριώδης συζυγική διαβίωσή της δίπλα σε ανερχόμενο επαγγελματικά δικηγόρο, και η περιγραφή των γεγονότων σε ημερολόγιο, πως μπορεί να τα περιπλέξει όλα µε γοητευτικό και συναρπαστικό τρόπο;
Η Ζωή Ράπτη, µε το όλο ζωντάνια κι αλήθεια μυθιστόρηµά της εισχωρεί στον ελληνικό τρόπο ζωής και σε ανθρώπινες συμπεριφορές που θα κρατήσουν αδιάπτωτο το αναγνωστικό ενδιαφέρον των αναγνωστών.
Το βιβλίο της Ζωής Ράπτη «Λευκές νύχτες» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΕΝΤΟΣ και διατίθεται σε όλα τα βιβλιοπωλεία.
ΜΑΥΡΟ ΚΑΙ ΚΟΚΚΙΝΟ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ
Μυθιστόρημα
«…Η βροχή μεταβάλλεται σε μπόρα και στη συνέχεια σε κατακλυσμό. Το σύγκρυο την ταρακουνά ολόκληρη. Το φλιτζάνι με τον καφέ τραντάζεται, το καυτό υγρό χύνεται στην ποδιά της κι απαλύνει για λίγο το τρέμουλο. Έχει συνείδηση ότι δεν είναι το κρύο διαμέρισμα που την ταλανίζει αλλά η παγωνιά που πλάκωσε την ψυχή της όταν αντίκρισε το άψυχο κορμί του.
Το κινητό της χτυπά δαιμονισμένα…»
(απόσπασμα από το βιβλίο)
Μέσα στο καυτό καλοκαίρι του 2007, η ξεφτισμένη αγάπη ενός ζευγαριού αγγίζει τα όριά της τη στιγμή που ένας νέος έρωτας γεννιέται. Η αφήγηση ξεκινά πριν μισό αιώνα, κάνει μια στάση στη μαύρη περίοδο της δικτατορίας και συνεχίζεται στις ημέρες μας. Ξετυλίγεται σε θεσσαλικά χωριά και νησιά της άγονης γραμμής, στην Εύβοια και την Πελοπόννησο, κορυφώνεται στην πρωτεύουσα.
Ο αναγνώστης σεργιανίζει σε βουνοκορφές κι άβατους δρυμούς, σε ιστορικούς χώρους και βαθυγάλανες παραλίες, στους δαιδάλους των αναμνήσεων, των ονείρων και στους εφιάλτες των ηρώων.
ΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ, ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟ
ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΚΟΣ ΝΑΡΚΙΣΣΟΣ
Μυθιστόρημα
«Ο Μάρκος δεν είχε καμιά συμμορία, αυτά άλλωστε είχανε πάρει τέλος, δεν ήταν κάποιος φοβερός λήσταρχος, μα σίγουρα ήταν άριστος λαγουμιτζής, πολύ μεγάλος.
Η υπόγεια δραστηριότητά του ήτανε το κάτι άλλο, σε πολλά σημεία, σοφά επιλεγμένα, είχε σκάψει λαγούμια που ίσα-ίσα χώραγαν έναν άνθρωπο και έκλεινε το στόμιο με κάποιο μεγάλο πήλιουρο. Όποτε βρισκόταν σε μεγάλη ανάγκη, έβγαζε το πήλιουρο, χωνόταν στο λαγούμι του, το τράβαγε από πάνω του και εξαφανιζόταν από το πρόσωπο της γης.»
(απόσπασμα από το βιβλίο)
Συγκλονιστικό μυθιστόρημα που σε κάνει να κλαις και να γελάς, να οργίζεσαι, να αδημονείς για τη συνέχεια, να μετράς το δίκιο και το άδικο…
Η ιστορία διαδραματίζεται σε βάθος χρόνου τριών περίπου γενεών, σε μια κλειστή κοινωνία που βασικό της χαρακτηριστικό ήταν ο λιτός βίος, η αφέλεια των ηθών και ένας σκληρός κώδικας τιμής.
Η ζωή στο βουνό, στο χωριό, την πόλη. Τα ήθη και τα έθιμα του παρελθόντος, τα ιστορικά γεγονότα που επηρέασαν καταλυτικά αυτούς τους ανθρώπους, ολοζώντανα δοσμένα. Όλο το έργο στηρίζεται σε πραγματικά συμβάντα.
Η εξέλιξη κρατάει αμείωτη την προσοχή του αναγνώστη, με εκπλήξεις που ενθουσιάζουν, με στιγμές που κόβουν την ανάσα, η ιστορική διαδρομή είναι δομημένη αριστοτεχνικά. Θυμίζει καθαρή λογοτεχνία που η παρουσία της δε θα λησμονηθεί – κάτι που συμβαίνει με τα σημερινά μυθιστορήματα.
ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΑΙΣΘΗΣΗ ΠΕΡΙ ΖΩΗΣ
12,00 €«Ο νεοφιλελευθερισμός είναι µια παγίδα που πέφτουν οι λαοί, διότι υπόσχεται ελευθερία κινήσεων στις αγορές (ασυδοσία) και επομένως γρήγορο και εύκολο πλουτισμό στους λαούς. Αυτό το σκεπτικό είναι το τυρί επάνω στην παγίδα που δεν αργεί να φάει χωρίς αντίδραση και χωρίς να το σκεφθεί ο αφελής φτωχός λαός. Έτσι πιάνεται στο δόκανο µε κίνδυνο να χάσει ό,τι μέχρι τώρα έχει κατακτήσει.»
(απόσπασμα από το βιβλίο)
Στοχασμοί για τη ζωή που προβληματίζουν. Ξετυλίγονται απόψεις για µια καλύτερη ζωή. Περιγράφονται συμπεριφορές αρχόντων και αρχομένων.
Σύμφωνα µε το συγγραφέα η καλή διαβίωση εξαρτάται από την ιδιοσυγκρασία του κάθε ατόμου χωριστά, από τις δυνατότητες της κοινωνίας και τέλος από την αποφασιστικότητα της πολιτείας που το μεγαλύτερο ρόλο παίζει η κεφαλή. Είμαστε υπεύθυνοι για τη ζωή µας και πρέπει να επιλέξουμε να την κερδίσουμε.
Το βιβλίο του Ηλία Σκάγκου «Μια άλλη αίσθηση περί ζωής» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΕΝΤΟΣ και διατίθεται σ’ όλα τα βιβλιοπωλεία.
ΝΗΣΟΣ ΦΟΥΡΝΟΙ ΚΟΡΣΕΩΝ Η ΚΟΡΣΟΙ
16,00 €«Η φροκαλιά ή σαρωνιά (=σκούπα) ηγίνουντα από θυμάρι ή βρούλα (=βούρλα) κι ημάζωνε (=εμάζευε) τα φρόκαλα (=σκουπίδια). Πολλά σπίθια είχανε και τον αργαλειό. Σε ούλα τα σπίθια υπάρχανε ακόμα οι «σεράδες» (δηλ. πλεξάνες κρεμμυδιών ή σκόρδων). Η πινακωτή που ηβάναν ντα ψωμιά που ηπροορίτζουντα (επροωορίζοντο) για το φούρνο, το φουρνέθιο (μικρό σιδερένιο φτυάρι με μακρυά λαβή) για το φούρνισμα των ψωμιών, το ψωμοπάνι (πανί για το σκέπασμα του ψωμιού, ώσπου να «φουσκώση» για να το ρίξουν στο φούρνο). Το σκάλεθρο με τη μαβιά για το σκάλισμα της φωθιάς. Τα μπηλίνια (μεγάλα πιάτα), τα λακανίδια (πήλινα γιουβέτσια) που ηφέρνανε από την Πάτινο (Πάτμο), τα κουμάρια ή μαστραπάδες (κανάτια), οι λαΐνες (στάμνες) και το ροΐ ή λαδερό (το δοχείο που είχαν το λάδι).»
(απόσπασμα από το βιβλίο)
Μια λαογραφική συλλογή, γραμμένη στη δεκαετία του ‘70, διαχρονική και επίκαιρη. Ένα αυθεντικό οδοιπορικό στα πρώιμα χρόνια του νησιού Φούρνοι: στις συνήθειες, στις παραδόσεις και στην καθημερινότητα των κατοίκων του, μέσα από τις αφηγήσεις των παλιότερων. Με το ύφος και την αγνότητα μιας άλλης, περασμένης εποχής.
Τραγούδια, έθιμα και ποικίλοι ιδιωματισμοί, μεταφερμένα στο χαρτί αυτούσια.
Το βιβλίο της Κούλας Ορφανού – Κοζώνη «Νήσος Φούρνοι Κορσεών ή Κορσοί» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΕΝΤΟΣ και διατίθεται σε όλα τα βιβλιοπωλεία.
ΠΑΙΔΙΚΗ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ
12,00 €«Έχει εδραιωθεί, τα τελευταία περίπου 20 χρόνια, η θεώρηση της παιδικής παχυσαρκίας ως µια σύγχρονη επιδημία µε πολλές προεκτάσεις για την σωματική και ψυχοσυναισθηματική υγεία παιδιών και εφήβων. Το πρόβλημα της παχυσαρκίας είναι πολύπλοκο, καθώς οι αιτιολογικοί παράγοντες είναι αλληλοσυνδεόμενοι, ενώ οι επιπτώσεις της, είτε άμεσες είτε μακροπρόθεσμες, προσβάλλουν το παχύσαρκο άτομο σε πολλά επίπεδα. Το υπέρβαρο παιδί δυσκολεύεται στην καθημερινότητα του, είναι περισσότερο πιθανό να αναπτύξει ασθένειες όπως άσθμα και διαβήτη, έρχεται αντιμέτωπο µε τον κοινωνικό αποκλεισμό και το στίγμα και έχει χαμηλότερη αυτοεκτίμηση.
Οι πολλαπλές αυτές επιπτώσεις της παχυσαρκίας καταδεικνύουν την ανάγκη ύπαρξης ενός πολυδιάστατου μοντέλου αντιμετώπισής της.»
(απόσπασμα από το βιβλίο)
Προσοχή. Η παχυσαρκία θεωρείται πλέον µία από τις τρεις σημαντικότερες αιτίες θανάτου για τους κατοίκους των «ανεπτυγμένων χωρών» του δυτικού κόσμου. Είναι η επιδημία της εποχής µας. Τι σημαίνει όμως αυτό για τα παιδιά µας; Πώς μπορούμε ν’ αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά τα σοβαρά προβλήματα που δημιουργούν; Πώς να ενεργούν οι γονείς, το σχολείο, οι υπεύθυνοι φορείς και η κοινωνία;
Απαντήσεις δίνει το παρόν βιβλίο των κυριών: Κωνσταντίνας Κυρίτση, Ανδρούλας Παυλή και Λίας Λουκίδου. Το βιβλίο «Παιδική παχυσαρκία» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΕΝΤΟΣ και διατίθεται σε όλα τα βιβλιοπωλεία.
ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ
ποιήματα αγωνιστριών στις Γυναικείες Φυλακές Αβέρωφ
διαφυλαγμένα από την Μάρθα Ξανθοπούλου - Αντονέν
Το ίδρυμα «Σπίτι του Αγωνιστή», με μεγάλη συγκίνηση και ευγνωμοσύνη, ως ελάχιστο φόρο τιμής στην αλησμόνητη αγωνίστρια της ΕΑΜικής Αντίστασης και του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, Μάρθα Ξανθοπούλου-Αντονέν, η οποία πρόσφερε τη μονοκατοικία της για τη οικονομική στήριξη του «Σπιτιού του Αγωνιστή», φέρνει στο «φως» της δημοσιότητας ένα πολύπλευρα πολύτιμο, μοναδικό, εντελώς άγνωστο γραπτό κειμήλιο. Ένα κειμήλιο, που η Μάρθα Ξανθοπούλου-Αντονέν διαφύλαξε, ως «κόρη οφθαλμού», μέχρι το τέλος της ζωής της και το οποίο βρέθηκε στο σπίτι της στο Βύρωνα. Ένα «ταπεινής» μορφής αλλά ιδιαίτερης ιστορικής, ιδεολογικής, κοινωνικής, ανθρωπιστικής αξίας κειμήλιο – ντοκουμέντο, το οποίο –με τη γλώσσα της ποίησης– καταυγάζει συγκλονιστικά την «προμηθεϊκή» αντοχή, το υψηλόφρον ήθος, το ανυπότακτο πνεύμα, το αγωνιστικό σθένος, το μεγάλο «Όχι» στους δυνάστες του λαού μας και το μεγάλο «Ναι» στη Ζωή και τον Άνθρωπο, των υποδίκων, των καταδικασμένων σε θάνατο, ή σε ισόβια, ή σε μακρόχρονη φυλάκιση αγωνιστριών της ΕΑΜικής Αντίστασης και του ΔΣΕ, οι οποίες «έζησαν» –αν αυτό λέγεται ζωή– πολλά χρόνια στις Γυναικείες Φυλακές Αβέρωφ, μεταξύ των οποίων ήταν και η Μάρθα Ξανθοπούλου-Αντονέν.
Στη δίνη του πάθους
ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ
«Έτσι, γαληνεμένοι μετά την καταιγίδα, βράδυ Κυριακής γύρισα στην Αθήνα λογοδοσμένη. Ένα ευμεγέθες μονόπετρο σφράγιζε τις υποσχέσεις του. Ωραίο, καλοδεμένο, ακριβό. Του είπα ότι ήταν πολλή η κούραση, πολλές οι συγκινήσεις – μια γυναίκα είμαι, πόση ευτυχία μαζωμένη ν’ αντέξω; – καλύτερα να ’μενα μόνη απόψε. Το δέχτηκε. Όλα τα δεχόταν ο Παναής. Ο Παναής “μου”. Με φίλησε κι έφυγε για το σπίτι του. Ανέβηκα, ξεκλείδωσα, έπεσα με τα ρούχα στο κρεβάτι κι έμεινα να κοιτάζω το ταβάνι. «Γιατί όχι; …γιατί όχι;» η ίδια σκέψη ξανά και ξανά. Στροβίλιζε το μυαλό μου γύρω από το ίδιο «γιατί». Ψηλό, στιβαρό, πάντα καλοντυμένο και πάντα «αλλού». Μακάρι να είχα πέντε ζωές να σε περίμενα. Μα είναι μία κι εγώ τριανταρίζω. Πότε θα γυρίσεις να με δεις; Δεν φοβάμαι μην μείνω μόνη, φοβάμαι μην μείνω μόνη τζάμπα. Δουλεμένη από την κοροϊδία και την επιπολαιότητά σου. “Η καημένη η Ελένη”. Καημένος είσαι ’σύ ρε!»
(απόσπασμα από το βιβλίο)
Ο Θανάσης Μπαλοδήμας με τη νουβέλα του αυτή συνεχίζει την πορεία του στο χώρο της νεοελληνικής λογοτεχνίας. Ο παθιασμένος έρωτας, ανεκπλήρωτος κι αδιέξοδος στοιχειώνει τους ήρωες του που συν τους άλλοις έχουν να αντιμετωπίσουν τα καθημερινά προβλήματα της ζωής: από την προσπάθεια για επαγγελματική αποκατάσταση και οικονομική επιβίωση, ως τις συγκρούσεις γιγαντιαίων επιχειρηματικών συμφερόντων. Όλα δοσμένα με κριτική, ακόμα και ειρωνική ματιά. Με γραφή σύγχρονη, ορμητική, νευρώδη.
Κεντρικό πρόσωπο η Ελένη, γυναίκα ερωτευμένη επιμένει να πολεμά τα αδιέξοδα του πάθους της. Αρνείται να συμβιβαστεί με τις απογοητεύσεις. Συνεχίζει να κυνηγά τον νεανικό της έρωτα, όνειρο τόσο μακρινό μα και τόσο δικό της. Δαίμονάς της ο Αλέξανδρος, άνδρας τυχοδιώκτης αλλοτριωμένος κι ανήμπορος να αγαπήσει. Ώσπου μια αποκάλυψη έρχεται να ταράξει συθέμελα τον κόσμο του, τις βεβαιότητές του. Κοντά τους, θύμα τους, ο Παναγιώτης. Δοσμένος ολόψυχα σε αυτήν που θεωρεί γυναίκα της ζωής του. Κι όμως δεν απέχει πολύ από το να γίνει ο ίδιος θύτης, αναζητώντας εκδίκηση. Για την προδοσία και ένα παιδί που τον κοιτά κατάματα ζητώντας βοήθεια. Και πίσω τους μια γυναίκα αράχνη. Να παρακολουθεί, να προτρέπει, να μηχανορραφεί και να προδίδει. Πασχίζοντας να τους παγιδέψει όλους στον ιστό των δικών της επιθυμιών.
Ένα ερωτικό καρέ όπου όλοι αποζητούν την αγάπη, μα στο λάθος πρόσωπο. Και εν μέσω ανεκπλήρωτων σχεδίων, συνεχών συγκρούσεων και θεαματικών ανατροπών βαδίζουν μοιραία ως την τελική λύτρωση.
ΣΤΟ ΝΑΡΚΟΠΕΔΙΟ ΤΟΥ ΜΥΑΛΟΥ
14,00 €«Χορεύω µε µάτια κλειστά,
µε τα χέρια απλωμένα!
Σε χίλιους κύκλους το κορμί µου
χαράζει τον αέρα µε λέξεις,
γράφοντας και πάλι
µια σύγχρονη τραγωδία:
Η Εκάβη, η Μήδεια εγώ,
η Ηλέκτρα, η Κασσάνδρα εγώ,
Πηνελόπη και Ελένη εγώ!»
(απόσπασμα από το βιβλίο)
«Στα ποιήματα πρέπει τα πάντα να είναι αταίριαστα,
και όχι όπως αρμόζει στους ανθρώπους.»
Άννα Αχμάτοβα
Η ποίηση της Ηλέκτρας Στρατωνίου αποτελεί µια διαφορετική γυναικεία φωνή στο πεδίο του έντεχνου λόγου και είναι προϊόν ατέρμονων αναζητήσεων και εμπειριών στο χώρο της πραγματικότητας και του συναισθήματος.
Με λέξεις καλοακονισμένες, μεστές, αιχμηρές και µε υποβλητικό ύφος δίνει το στίγμα της δύσκολης σημερινής πραγματικότητας, εκφράζοντας παράλληλα την ευαίσθητη γυναικεία ψυχή.
Η Ηλέκτρα Στρατωνίου εκφράζει –τελικά– µε λέξεις αυτό που όλοι σκέφτονται, αλλά δεν τολμούν να πουν…
ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ 1967-1974
Αστυνομικοί κατασκόπευαν και κάρφωναν αστυνομικούς
«Ο διάλογος είναι προσχηματικός και στηρίζεται στο μύθο της ουδετερότητας της αστυνομίας, η οποία υπερασπίζεται αμερόληπτα τη “δημοκρατική τάξη”. Ο ίδιος μύθος παρουσιάζει τους αστυνομικούς σαν “σωτήρες” και “προστάτες” χηρών και ορφανών, όπως ακριβώς το θέλει η χολιγουντιανή παράδοση των τηλεκατευθυνόμενων Ρόμποκοπ. Αυτοί που σώζουν, όμως, είναι οι πυροσβέστες και οι γιατροί. Οι αστυνομικοί τιμωρούν, συλλαμβάνουν και προστατεύουν την κοινωνική τάξη.»
(απόσπασμα από το βιβλίο)
Το εσωτερικό των σωμάτων ασφαλείας είναι συνήθως άβατο για τους πολίτες. Οι δομές του φαντάζουν χρήσιμες στην κοινωνία –και είναι όταν την εξουσία κατέχει δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση που υπηρετεί το λαό με δίκαιους νόμους, οι οποίοι εφαρμόζονται χωρίς «εξαιρέσεις». Αντιθέτως, όταν οι δημοκρατικοί θεσμοί βιάζονται από φανερούς ή κρυφούς δικτάτορες, τότε οι δομές χρησιμοποιούνται για καταπίεση ή και για στραγγαλισμό της ζωής των ανθρώπων. Με όργανα… τα όργανα!
Το παρόν βιβλίο τολμά να αποδείξει τη χρησιμότητα του Σώματος (μέσα και από την πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία του), αλλά και τις μελανές σελίδες του (παράδειγμα, η χουντική περίοδος των συνταγματαρχών) με τις εκατοντάδες διώξεις δημοκρατικών στελεχών της Αστυνομίας.
Ο συγγραφέας κ. Χαλβατζάρας, εξιστορεί και διδάσκει, δίνει στέρεη γνώση και νουθετεί. Από την ανάγνωση του βιβλίου «σίγουρα παίρνει» κι ο αναγνώστης ο άσχετος περί τα αστυνομικά… αλλά και ποιος δεν έχει προβληματιστεί για το ρόλο του Σώματος στη λειτουργία της Κοινωνίας μας;
Ένα κείμενο που δεν πλατειάζει, δε λιβανίζει, δεν αδικεί, δε δείχνει φόβο ή σκοπιμότητα. Πάνω απ’ όλα, δίνει Ελπίδα για την Ελλάδα του αύριο.