Το βιβλίο Μελέτη πάνω στο ζήτημα της μεθόδου: Μέρος 1‒ Ο απόλυτος ορθολογισμός (Χέγκελ) είναι η διδακτορική διατριβή του εξαίρετου φιλόσοφου και ψυχολόγου Σεργέι Λεονίντοβιτς Ρουμπινστέιν.
Η διατριβή αυτή πραγματοποιήθηκε υπό την επίβλεψη των προϊσταμένων της Σχολής Marburg της Γερμανίας,των νεοκαντιανών G. Cohen και P. Natorp, και συντάχτηκε στη γερμανική γλώσσα.
Για πρώτη φορά παρουσιάζεται στο ρωσόφωνο κοινό σε μια πολυτελή έκδοση που εκδόθηκε στην Ελλάδα.
Πιο συγκεκριμένα, η πρώιμη αυτή εργασία του ιδρυτή της σοβιετικής ψυχολογίας είναι ένα μοναδικό έργο του 25χρονου στοχαστή, που όχι μόνο ανασκευάζει τις κορυφές της παγκόσμιας φιλοσοφικής σκέψης, όπως τον Χέγκελ και τον Καντ, αλλά επιδεικνύει ένα ανώτερο επίπεδο φιλοσοφικής διαλεκτικής σκέψης, χάρη στην οποία πραγματοποιεί επανάσταση στη φιλοσοφική ερμηνεία του κόσμου.
Η παρούσα έκδοση περιλαμβάνει επίσης –πέρα από το μεταφρασμένο στα ρωσικά κείμενο της διατριβής– τα απομνημονεύματα της μαθητευόμενης, διαχειρίστριας της πνευματικής κληρονομιάς και συζύγου του Σ.Λ. Ρουμπινστέιν, ακαδημαϊκού της Ρωσικής Ακαδημίας Εκπαίδευσης (ΡΑΟ), διδάκτορος Φιλοσοφίας και καθηγήτριας Ξένιας Αλεξάντροβνα Αμπουλχανόβα-Σλάβσκαγια, καθώς και εισαγωγικά και αναλυτικά άρθρα των μεταφραστών (Ξ.Α. Αμπουλχανόβα-Σλάβσκαγια και Λέον Σ. Κίρζνερ), επιπλέον δε το «Ημερολόγιο του Μάρμπουργκ» του ίδιου του Σ. Ρουμπινστάιν, το οποίο γράφτηκε από αυτόν κατά τη δεκαετία 1940-1950 και είναι βασισμένο στις αναμνήσεις των νεανικών του χρόνων.
Όλα τα παραπάνω υλικά δημοσιεύονται για πρώτη φορά.
Ελπίζουμε ότι το βιβλίο που κατατίθεται ενώπιον του αναγνώστη θα κεντρίσει το ενδιαφέρον όλων όσοι αγαπούν τη φιλοσοφία στις πιο σύνθετες και μοναδικές της εκδοχές, καθώς και όσους ενδιαφέρονται για την ιστορική πορεία της ρωσικής ανθρωπιστικής σκέψης συνολικά.
Την μετάφραση από την Γερμανική γλώσσα του πρωτοτύπου έκαναν η Ακαδημαϊκός της Ρωσικής Ακαδημίας Εκπαίδευσης (RAE), δόκτορ Φιλοσοφικών Επιστημών, Καθηγήτρια Ksenia Alexandrovna Abulkhanova-Slavskaya, και ο LeonS. Kirzhner. Η επιστημονική επίβλεψη, της μετάφρασης έγινε Dr. Yulia Kolesnichenko.
Ο Σεργκέι Λεονίντοβιτς Ρουμπινστάιν (6 Ιουνίου 1889, Οδησσός, Ρωσία – 11 Ιανουαρίου 1960, Μόσχα, Σοβιετική Ένωση) υπήρξε θεμελιωτής της υλιστικής διαλεκτικής ψυχολογίας στη Σοβιετική Ένωση. Ήταν συγγραφέας βασικών πανεπιστημιακών συγγραμμάτων όπως:
• «Οι βάσεις της ψυχολογίας» (1935)
• «Οι βάσεις της γενικής ψυχολογίας» (1940, 1946)
Υπήρξε ο πρώτος Σοβιετικός ψυχολόγος που τιμήθηκε με το Βραβείο Στάλιν (1942). Ίδρυσε την Έδρα και το Τμήμα Ψυχολογίας στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου της Μόσχας, καθώς και την πρώτη κρατική οργάνωση ψυχολόγων στην ΕΣΣΔ, υπό την αιγίδα της Ακαδημίας Επιστημών της ΕΣΣΔ. Το 1943 δημιούργησε το Τμήμα Ψυχολογίας του Ινστιτούτου Φιλοσοφίας, ενώ το 1955 ήταν συνιδρυτής του επιστημονικού περιοδικού «Ζητήματα Ψυχολογίας». Η επιστημονική του πορεία συνδέεται στενά με την εξέλιξη της επιστημονικής σκέψης της εποχής του. Ξεκίνησε με τη μελέτη της διαλεκτικής του Χέγκελ. Από το 1909 έως το 1913 σπούδασε στα Πανεπιστήμια του Φράιμπουργκ και του Μάρμπουργκ. Στις μεταπτυχιακές του σπουδές εκπόνησε διδακτορική διατριβή με τίτλο: «Το πρόβλημα της μεθόδου στον απόλυτο ορθολογισμό του Χέγκελ». Η φιλοσοφική του σκέψη εμπνέεται από τη διαλεκτική υλιστική φιλοσοφία των Μαρξ, Ένγκελς και Λένιν, επιχειρώντας μια νέα ανάγνωση και υπέρβαση της Επιστήμης της Λογικής και συνολικά του έργου του Χέγκελ, σε μια εποχή καμπής της πολιτισμικής ανάπτυξης. Η διαλεκτική του Χέγκελ, ως κορύφωση της φιλοσοφικής σκέψης της προηγούμενης εποχής, βασίστηκε στον απόλυτο διαχωρισμό μεταξύ διανοητικής και φυσικής εργασίας – γεγονός που καθόρισε την αστική αντίληψη για την επιστήμη. Ωστόσο, η εμφάνιση του ιστορικού ρόλου της εργατικής τάξης ως φορέα πολιτισμικής δημιουργίας αποτέλεσε τη βάση για την υπέρβαση της ιδεαλιστικής διαλεκτικής και τη θεμελίωση μιας νέας κοσμοαντίληψης: του διαλεκτικού υλισμού. Ο Ρουμπινστάιν, ανταποκρινόμενος στις απαιτήσεις της σοσιαλιστικής πολιτισμικής επανάστασης, αξιοποίησε τα επιτεύγματα της ψυχολογίας για να θεμελιώσει μια νέα προσέγγιση: την υλιστική διαλεκτική ψυχολογία. Ανέπτυξε την έννοια της δραστηριότητας ως βασική ερμηνευτική αρχή στη φιλοσοφία, την ψυχολογία και την παιδαγωγική, δίνοντας έμφαση στον ρόλο του υποκειμένου. Η μεθοδολογία που πρότεινε στηρίχθηκε στην ενότητα νόησης και πράξης: ο άνθρωπος και ο ψυχισμός του όχι μόνο εκδηλώνονται αλλά και διαμορφώνονται μέσα από τη δραστηριότητα. Το βιβλίο με τη διατριβή του Ρουμπινστάιν «Το πρόβλημα της μεθόδου στον απόλυτο ορθολογισμό του Χέγκελ» αποτελεί ένα σημαντικό επιστημονικό ντοκουμέντο, καταγράφοντας τα πρώτα απαραίτητα βήματα για την κατάκτηση μιας επιστημονικής νοητικής προσέγγισης του κόσμου.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.