«Η ιεροτελεστία της σαββατιάτικης εξόδου άρχιζε στο σπίτι από νωρίς το απόγευμα. Λουσίματα, πλυσίματα και καθαρά ρούχα ήταν στην ημερήσια διάταξη. Πρώτος πλενόταν ο πατέρας ο πατέρας, που τα Σάββατα σχολούσε λίγο νωρίτερα απ’ τη δουλειά. Η μάνα είχε ήδη μπανιαριστεί πριν απ’ το μεσημέρι. Το δικό μας πλύσιμο γινόταν στη σκάφη, εκεί μέσα στο δωμάτιο. Πρώτος ο μικρός, τσιτσιδωμένος κι αδυνατούλης, όλο να κλαίει για τις σαπουνάδες που του ‘καιγαν τα μάτια. Και μετά εγώ, ο μεγάλος, σαν κάπως πιο σοβαρός. Και να τα μοσχομυριστά φανελάκια, τα καθαρά βρακάκια, οι καινούργιες κάλτσες, τα σχεδόν αφόρετα παπούτσια, μα πάνω απ’ όλα τα ’’καλά μας ρούχα’’».

(απόσπασμα από το βιβλίο)

Μία συλλογή από είκοσι οκτώ αφηγήματα, που αναπαριστούν σπαρταριστά τη ζωή στις γειτονιές μιας μεγαλούπολης. Καταστάσεις από την καθημερινή ζωή, χαρακτηριστικές προσωπικότητες που μονοπωλούν το ενδιαφέρον της συνοικίας, ξεχωριστές ημέρες που διακόπτουν τη μονοτονία της… βιοπάλης, ζωντανεύουν στις σελίδες ενός βιβλίου που αποπνέει το νοσταλγικό άρωμα της παλιάς πόλης. Ισορροπώντας ανάμεσα στη σύγχρονη πραγματικότητα και στα βιώματα του παρελθόντος, οι ήρωες των αφηγήσεων ζουν τις δικές τους μικρές ιστορίες, που καταγράφονται επί χάρτου από την επιδέξια γραφίδα του Θοδωρή Κοντούλη.
Βγαλμένα από το ντουλάπι των αναμνήσεων του συγγραφέα, από διηγήσεις φίλων και γνωστών ή ακόμη κι από τη φαντασία του, τα αφηγήματα γυρνούν τον αναγνώστη στις εποχές της αθωότητας, τον σεργιανίζουν στις γειτονιές με τις ανοιχτές πόρτες, τις μυρωδάτες αυλές και τις ευωδιαστές κουζίνες.
Στη συλλογή, περιλαμβάνεται μία μοναδική μαρτυρία για το ρεμπέτη Γιώργο Μουφλουζέλη, στοιχεία από τη ζωή του οποίου χρησιμοποιήθηκαν στη συγγραφή του σεναρίου για το τηλεοπτικό «Μινόρε της αυγής».
Αναζητήσετε μια εποχή που πέρασε ανεπιστρεπτί, μέσα από τις σελίδες του βιβλίου του Θοδωρή Κοντούλη «Στο κάτω-κάτω της γραφής», το οποίο διατίθεται σε όλα τα βιβλιοπωλεία και στις εκδόσεις ΕΝΤΟΣ.

«Ο Χριστός μια φορά παρακάλεσε το Θεό με το ‘‘απελθέτω το ποτήριον τούτο’’. Εγώ παρακαλούσα κάθε ώρα, κάθε στιγμή. Όχι τα λόγια του Χριστού, μα το θάνατο. Όμως έζησα. Έζησα, τρόπος του λέγειν. Σωστός ζωντανός–νεκρός. Ένα ανθρώπινο ράκος. Στο σπίτι γελούσαν και κλαίγανε για τη νεκρανάστασή μου. Έπρεπε να βαδίζω στ’ αχνάρια που χάραξε η μοίρα».

(απόσπασμα από το βιβλίο)

«Τα διηγήματα μιας άλλης ζωής» είναι το δέκατο όγδοο έργο του Γιάννη Κουβά. Αυτοτελείς ιστορίες παρμένες από το χθες και το σήμερα, ενώνοντας ανθρώπους μέσα από τις δυσκολίες που γνώρισε η κάθε γενιά.
Ο Γιούλης, ο μπαρμπα-Αλέκος, ο κυρ-Νίκος, η προσφυγιά, η πείνα και το ξεκλήρισμα της Κατοχής, ο Εμφύλιος, το πικρό χαμόγελο μιας μάνας και το σφιχτό αγκάλιασμα ενός γιου, φιλίες δεμένες στο μέτωπο μιας μάχης, ζωντανεύουν μέσα στις 128 σελίδες του βιβλίου του Γ. Κουβά. Τα προσωπικά του βιώματα, οι ιστορίες που άκουσε και έμαθε στη διάρκεια της πολυτάραχης ζωής του, περιγράφονται με τρόπο μοναδικά συγκινητικό και μελαγχολικό, στη γλώσσα που γνώρισε παιδί ακόμα στις γειτονιές της Καισαριανής.
Μέσα από τις έντεκα μικρές ιστορίες γυρίζουμε σε εποχές που κρύβουν κάτω από τη νοσταλγία, αβάσταχτο πόνο. Το έργο του Γιάννη Κουβά απευθύνεται σ’ αυτούς που δεν θέλουν να ξεχάσουν τα δεινά του παρελθόντος, αλλά και σ’ εκείνους που προβληματίζονται για το μέλλον.
«Τα διηγήματα μιας άλλης ζωής» μπορείτε να τα βρείτε σε όλα τα μεγάλα βιβλιοπωλεία και στις εκδόσεις «ΕΝΤΟΣ».

«Οι πιο βαθιές χαραματιές σημαδεύονταν στο κορμί μου τα χαράματα. Τότε ήταν η ώρα που έπρεπε να ξυπνήσω ή να με ξυπνήσουν. Η πιο γλυκιά ώρα του ύπνου. Για να τα σπάσεις τα φύλλα του καπνού και να μην κολλήσει το ένα με το άλλο, έπρεπε να πάμε στο χωράφι χαράματα, να μην μας πιάσει η ανατολή του ήλιου. Ο καπνός, τα χρόνια εκείνα, ήταν στην πιο άγρια μορφή του. Λίγο ν’ άγγιζες ή να σ’ άγγιζαν τα φύλλα του, σ’ άφηναν τ’ αποτυπώματά τους: μια μουντή αλοιφή, πικρή, φαρμάκι. Γέμιζαν τα χέριά μας, τα παλιόρουχα που φορούσαμε, ακόμα και τα πόδια και το κεφάλι. Παντού κολλούσε η φαρμακίλα του».

(απόσπασμα από το βιβλίο)

 Οδοιπορικό ζωής, από τις παρυφές του Ολύμπου έως τις φουρτουνιασμένες εποχές του πολέμου και της Κατοχής. Ένα ιστορικό μυθιστόρημα, δομημένο επάνω στα χνάρια της μνήμης, αλλά πλασμένο με στοιχεία μυθικά: Ο συγγραφέας επιστρέφει στις σχολικές αίθουσες, στα χωράφια και στα μποστάνια της σκληρής γεωργικής ζωής, στην ανεμελιά των παιδικών χρόνων, στα ποιηματάκια που συνόδευσαν τα σκιρτήματα της εφηβείας, στο ταξίδι της αναζήτησης για ένα καλύτερο βιος.
Χρησιμοποιώντας μια ζωντανή γλώσσα που πάλλεται ανάλογα με τη συναισθηματική του κατάσταση, ο ήρωας του βιβλίου παίρνει τον αναγνώστη απ’ το χέρι για να τον οδηγήσει στο παρελθόν μιας Ελλάδας που πάλευε μέσα από τις στάχτες των πολέμων ν’ αντικρίσει τα ερείπια του χαμένου της κλέους.
Αλήθεια, πόσα μπορεί να κρύβει ένα ταξίδι στο φουρτουνιασμένο πέλαγος της μνήμης, με μοναδική σωσίβια λέμβο τη νοσταλγία; Ανακαλύψτε το στο βιβλίο του Δημήτρη Κηπουρού, «Ταξιδεύοντας σε φουρτουνιασμένο πέλαγος», το οποίο διατίθεται σε όλα τα βιβλιοπωλεία και στις εκδόσεις ΕΝΤΟΣ.

Ένα κορίτσι ζει την κήρυξη του Πολέμου του ’40 στον Πύργο της Ηλείας, κοντά στον αξιωματικό πατέρα της. Παρακολουθεί και καταγράφει με λεπτομέρειες και με ευαισθησία τα συμβάντα του πολέμου και την ελπίδα για λευτεριά.
Με τον γυρισμό του πατέρα από τον πόλεμο ανοίγονται νέες μυθιστορηματικές σελίδες.
Είναι η ώρα της εμφάνισης των νέων αγωνιστών. Μέσα από τις σελίδες του έργου βλέπουμε ένα μεγάλο μέρος της σύγχρονης Ιστορίας, ειδωμένο από τα μάτια ενός, τότε, παιδιού και καταγραμμένο σήμερα από μια ώριμη συγγραφέα, η οποία παρουσιάζει ένα μυθιστόρημα, ιστορικά ενδελεχές, σα να ‘γινε στο «πρόσφατο χθες», γεμάτο ζωντάνια και ευαισθησία.

«Τότε, ναι. Γιατί όχι; Θα καθόταν εκεί στη μοναξιά του τις ώρες ξεκούρασης και περισυλλογής με μια κόλλα χαρτί κι ένα μολύβι μπροστά του. Θα ‘κλεινε τα μάτια και θ’ άφηνε τη σκέψη του να ταξιδεύει λεύτερη και ν’ ακουμπάει παντού. Θα ‘γραφε για όλα. Ακόμη και για κείνα που θέλησε κι ας μη μπόρεσε. Θα ‘γραφε για τα καθημερινά και τα σοβαρά της ζωής. Όχι για τα φτηνά και πεζά. Όχι για χρήματα πολλά κι ακολασίες, αλλά για κείνα που θα ‘πρεπε να προσδοκά και να θέλει όχι μόνο αυτός αλλά κι ο κάθε άνθρωπος. Για όλα εκείνα που πίστευε ότι αντιπροσωπεύουν αιώνιες αξίες. Κι όλα αυτά, εκεί στο νησί με τη σύντροφό του, όχι την εφήμερη, αλλά τη γυναίκα εκείνη, που, καθώς συχνά μονολογούσε πικρόχολα, δε γνώρισε κι ας αγάπησε τόσο».

(απόσπασμα από το βιβλίο)

Τι δουλειά έχει το κρίσιμο δίλημμα, με δύο χαστούκια, ένα κότσυφα μία άγρια χαρά; Τι ρόλο μπορεί να έχουν ένας χαλκωματάς, μία καπετάνισσα, ένα πάθημα κοινού θνητού μπροστά σ’ ένα ξάφνιασμα με το κακομώρι, τους φίλους του Παντελή αλλά κι ένα αληθινό παραμύθι;
Μέσα από τα 12 διηγήματα του συγγραφέα ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ μάλλον μπορούμε να δούμε τον προβληματισμό για ζητήματα που απασχολούν τον σύγχρονο άνθρωπο, μολονότι δεν είναι και τόσο παλιά, άσχετα αν τότε δεν ήταν ιδιαίτερα ορατά ή άκρως προβλέψιμα για το μέλλον.
Γλαφυρή, ζωντανή η γλώσσα του συγγραφέα, φέρνει στο φως αλήθειες, ή έστω πραγματικότητες, που και τώρα ζούμε με το δικό μας πάντα τρόπο.
Ιδιόρρυθμοι ή αληθινοί άνθρωποι, αγωνιστές μα και προδομένοι ιδεολόγοι και ρεαλιστές, αντίθετες ιδέες αλληλοσυμπληρωμένες ή και άκρως αντίθετες ως προς την προβολή τους.
Εν τέλει η ίδια η ζωή μας είναι ένα ΚΡΙΣΙΜΟ ΔΙΛΗΜΜΑ…
Το βιβλίο εκδόθηκε από τις Εκδόσεις ΕΝΤΟΣ και πωλείται σ’ όλα τα κεντρικά βιβλιοπωλεία ή διατίθεται από τις εκδόσεις και τον ίδιο του συγγραφέα.

«Μάτια που δεν βλέπονται», υπάρχει περίπτωση να μην ξεχαστούν ποτέ. Όπως έγινε με τον Τάκη, που στην παιδική του ηλικία αγαπήθηκε με τη συνομήλική του Μαρία αλλά ο εμφύλιος τους χώρισε. Οι γονείς του Τάκη: ο πατέρας του σκοτώθηκε και η μάνα χάθηκε σε τόπο εξορίας. Κι αυτός οδηγήθηκε προσφυγόπουλο στην –τότε– ανατολική Γερμανία, όπου μεγάλωσε σπουδάζοντας μαζί με μια παρέα αγοριών. Όλα μπορεί να είναι υποδείγματα μαθητών και ανθρώπων, με όραμα για τη ζωή και το αύριο της πατρίδας τους, αλλά διαφωνούν –το καθένα με τον τρόπο του– για το πως θα πρέπει να υλοποιηθεί.
Ο Τάκης, όπου κι αν πάει – ό,τι κι αν ζήσει μένει με τη γεύση του ανικανοποίητου. Διαρκώς σκέπτεται το χωριό του, τον Άϊ-Λια και τη Μαρία του – το κορίτσι με τις μακριές πλεξούδες και τα γεμάτα λατρεία γι’ αυτόν μάτια της. Τι κι αν ερωτευτεί με μια γερμανίδα, και είναι η πρώτη του φορά; Αδιέξοδο και χωρισμός. Τι κι αν ερωτευτεί μετά την αδελφή του φίλου και σύντροφού του, του Γιώργου. Ο νόστος τον λυγίζει και η δικτατορία των συνταγματαρχών, το ’67, του θέτει το δίλημμα: Να παραδοθεί στο ταπεινό σήμερα, ξεχνώντας τα όνειρά του ή ν’ αγωνιστεί για την υλοποίησή τους. Αποφασίζει το δύσκολο δρόμο.

«Η Γκρέτα γέλασε για να μην ουρλιάξει και έσφιξε το τιμόνι με δύναμη σαν να ήθελε να το στραγγαλίσει. Παλιρροϊκό κύμα το παράπονο της αποτυχίας, ανάβλυσε απ’ τα τρίσβαθα της ψυχής της, ισοπεδώνοντας τα πάντα, ξεπλένοντας όλα τα κατάλοιπα της συμβατικότητας, τις οξειδώσεις μιας μάταιης στωικότητας, τα πικρά και δηλητηριώδη κατακάθια της επίπλαστης κοινωνικής αξιοπρέπειας, η Γκρέτα μίλησε την αλήθεια. […] Το πιο ανατριχιαστικό για κείνη ήταν ότι άκουγε για πρώτη φορά τη δική της φωνή. Ήταν αυτή η ίδια που έλεγε την αλήθεια κι ήταν η πρώτη φορά».

(απόσπασμα από το βιβλίο)

 Βγαλμένο από τα καρέ ενός κινηματογραφικού φιλμ θα μπορούσε να είναι το μυθιστόρημα του Δημήτρη Τάντηρα (Νήρα), “Το χαμόγελο του καλοκαιριού”. Η πλοκή, το σασπένς και οι ήρωες του βιβλίου, προκαλούν τον αναγνώστη να αναζητήσει την κάθαρση του μύθου, καθοδηγούμενος από τις πλούσιες εικόνες και τους ευρηματικούς, διαλόγους.
Η σχέση ενός μοναχικού άνδρα και μίας γυναίκας που αναζητά το παρελθόν της, αποτελούν απλά την αφορμή για να ξετυλίξει ο συγγραφέας το κουβάρι της ιστορίας του: την αναζήτηση του εσωτερικού μας κόσμου, την περιπλάνηση στις βαθύτερες πηγές της σκέψης και τη διερεύνηση των πιο ουσιαστικών αισθημάτων μας.
Η κατάκτηση μίας νέας αντίληψης για τη ζωή και την καθημερινή μας δράση, αποτελούν το σημείο αναφοράς στο έργο του Δ. Τάντηρα (Νήρα), ο οποίος παρουσιάζει μέσα από τη συμπεριφορά των ηρώων του, την προσπάθεια του σύγχρονου ανθρώπου να ανακαλύψει την ουσιαστική αξία της ζωής, μακριά από τις συμβατικότητες και τους περιορισμούς της μεγαλούπολης.
“Το χαμόγελο του καλοκαιριού” του Δημήτρη Τάντηρα (Νήρα) μαγεύει τον αναγνώστη και τον οδηγεί με τρόπο μοναδικό, στο γκραν-γκινιόλ τέλος του βιβλίου. Διατίθεται σε όλα τα βιβλιοπωλεία και από τις εκδόσεις “ΕΝΤΟΣ”.