Οι εκδόσεις “ΕΝΤΟΣ” με μεγάλη τιμή εκδίδουν, συμπληρωμένο πλέον, το βιβλίο της αγωνίστριας συγγραφέως και δασκάλας Ναταλίας Αποστολοπούλου η “Λεβεντογενιά”.
Πρόκειται για ένα έργο με ξεχωριστή σημασία, καθώς αναφέρεται στην Κατοχή, στα “πέτρινα χρόνια” του εμφυλίου, όπου μια γενιά ανθρώπων δεν βρήκε ουσιαστικά ποτέ τη δικαίωσή της, μολονότι πρόσφερε τα πάντα στον ΑΓΩΝΑ κατά του κατακτητή και υπέρ της κοινωνικής δικαιοσύνης, μ’ όλες τις συνέπειες που συνεπάγεται αυτό, χωρίς φυσικά ν’ απουσιάζει και η 7χρονη τυραννία της περιόδου ’67-’74.

Όλα τα πιο πάνω φαίνονται μέσα από 25 ιστορίες, ανεξάρτητες μεταξύ τους, γεμάτες δράση, αντίσταση, αλλά κι ενθουσιασμό και λεπτό χιούμορ, έτσι ώστε, μαζί με τους ρεαλιστικούς διαλόγους να φαίνονται τα πάντα ζωντανά, σαν να συνέβαιναν ακριβώς σήμερα, μολονότι αναφέρονται σε γενιές που απλώς έχουμε ακούσει ή έστω διδαχτεί από τα όσα έγιναν τότε εμείς οι νεότεροι.

Ο κρυφός καημός της μάνας, η Δημοκρατία, το κρυφτούλι με το Χάρο, η Νίκη, αλλά και οι περιπέτειες κυρίως των (συν)αγωνιστριών στα πεδία τιμής και μάχης ή στα Μακρονήσια, δίνουν ένα μοναδικό παράδειγμα, πίστης, θάρρους, αγωνιστικότητας κι αγάπης στην ελευθερία.

Όλοι οι αγωνιστές (-στριες) ήταν για έναν αλλά κι ο ένας ή η μία για όλους. Τι το καλύτερο, τι το περισσότερο; Ο αναγνώστης ας κρίνει. Οι πράξεις και η αυταπάρνηση μιλούν μόνες τους.

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις “ΕΝΤΟΣ” και πρόκειται για το 8ο έργο της συγγραφέως, που μας παρουσιάζει ζωντανές κάποιες εποχές, έτσι όπως δεν τις ξέραμε.

Είναι καιρός να τις μάθουμε διαβάζοντάς τες μέσα από τους απλούς ήρωες κι ηρωίδες της.

«Ήθελα να ’μαι δίπλα του, ακόμα και σ’ εκείνο το ξενοδοχείο. Ο νους μου γύρισε και πάλι στα δικά μου. Παρηγορήθηκα στη σκέψη ότι θα ’ταν αυτό το τελευταίο βράδυ που θα κοιμόμουν καθιστή… Δε θα ξεχάσω με πόση ανακούφιση τ’ άλλο πρωί κατέβηκα εκείνα τα σκαλιά που έτριζαν. Στο Γιάννη δεν αρέσει να τον κρατάω αγκαζέ κι αυτό μου κακοφαίνεται, με απογοητεύει. Όμως εκείνο το πρωί έτρεχα πίσω του αγόγγυστα, ήθελα τόσο να τελειώσει τούτο το ταξίδι. Οι άλλοι είχαν πάει πρώτοι με ταξί και μας κρατούσαν θέσεις στο βαγόνι. Αποσταμένη απ’ το τρεχαλητό, όταν ανέβηκα στο τρένο, κάθισα πλάι στον άντρα μου, που είχε προηγηθεί, κι αμίλητη έκλεισα τα μάτια.»

 (απόσπασμα από το βιβλίο)

Με αφορμή τη ζωή μιας νεαρής κοπέλας που αναζητά τον έρωτα στις ταραγμένες δεκαετίες που ακολούθησαν το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Ελευθερία Παρασκευαΐδου-Λιαρούτσου πλάθει την ιστορία μιας ολόκληρης γενιάς που ακροβάτησε για χρόνια ανάμεσα στη χαρά και στη θλίψη, στον έρωτα και στην προσμονή του.
Η Μαντώ βυθίζεται στη δυστυχία ενώ αναζητά την ευτυχία της…
Ο Αντώνης βασανίζεται από τον ανεκπλήρωτο έρωτα…
Ο πατέρας θυσιάζει την περιουσία του, προκειμένου να εξασφαλίσει την ευτυχία της κόρης του, την ίδια στιγμή που ο σύζυγος θυσιάζει την ευτυχία του για να εξασφαλίσει τη σωτηρία της ψυχής του…
Μία τοιχογραφία ανθρώπινων χαρακτήρων, ένα μωσαϊκό ψυχολογικών διαθέσεων, μια ιστορία αγάπης γραμμένη με φόντο την Αθήνα της αντιπαροχής και της εσωτερικής μετανάστευσης, στην πιο ταραγμένη εικοσιπενταετία του ελληνικού βίου.
Η ζωή και ο θάνατος, ο έρωτας και το μίσος, η ελπίδα και το αδιέξοδο, στροβιλίζονται σε έναν αδιάκοπο χορό, όπου οι ήρωες του μυθιστορήματος πασχίζουν να καθυποτάξουν τα πάθη της καρδιάς τους και τις ορμές της ψυχής τους.
Την ώρα που όλα μοιάζουν να έχουν τελειώσει, η ελπίδα ξαναγεννιέται μέσα από το σμίξιμο δυο ανθρώπων που καταργούν τα σύνορα του χρόνου για να λυτρώσουν έναν παλιό έρωτα.
Ακολουθώντας τα χνάρια που άφησαν οι διαδρομές των ηρώων στο πρώτο της μυθιστόρημα, τα «Φτερά της αθωότητας», η συγγραφέας μαγεύει τον αναγνώστη περιγράφοντας χαρακτήρες καθημερινών ανθρώπων και καταστάσεις που θα μπορούσαμε να είχαμε ζήσει οι ίδιοι!
Το εξαιρετικό βιβλίο της Ελευθερίας Παρασκευαΐδου-Λιαρούτσου  «Μαντώ, Με της ψυχής τα μάτια», κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΕΝΤΟΣ και μπορείτε να το προμηθευτείτε από όλα τα ενημερωμένα βιβλιοπωλεία και στο ηλεκτρονικό κατάστημα www.defacto.gr/books/

«(…) Ο Ανέστης κρατάει τα χαλινάρια, κεντάει το άλογο με τα σπιρούνια στην κοιλιά… Η Μαρίτσα κρατιέται γερά απ’ τον Ανέστη. Έχει κλειδώσει τη μέση του μέσα στα χέρια της. Τ’ άλογο προχωρεί καμαρωτά με γοργό περπάτημα. Έχει καιρό να καλπάσει. Ο Ανέστης το συγκρατεί. Η νύχτα είναι μικρή. Μα θα φτάσουν στα ριζά του βουνού προτού φέξει. Μπροστά τους φαίνεται επιβλητικός ο όγκος των Αγράφων.
Ο κάμπος ανασαίνει. Στο βάλτο βαθιά ακούγεται η συναυλία των βατράχων.
Πάνω απ’ τα κεφάλια τους κάνουν βουτιές οι νυχτερίδες. Οι γρύλοι τραγουδούν ασταμάτητα. Μεγαλόπρεπη μαγεμένη νύχτα! Ψηλά στο βουνό φαίνεται μια φωτιά. Στο χωριό τα σκυλιά γαβγίζουν. Ένα κοπάδι πρόβατα βόσκουν. Ακούνε τα κουδούνια. Και τα σφυρίγματα του τσοπάνη. Είναι ο Μήτρος. Δε μιλούν. Σφίγγει αυτή τη μέση του πιο πολύ. Κι εκείνος φέρνει πότε πότε το χέρι του πάνω απ’ τους ώμους της και την αγκαλιάζει…»

(απόσπασμα από το βιβλίο)

 Το βιβλίο «Με κομμένη ανάσα», μας μεταφέρει στα ελασίτικα βουνά. Περιγράφει ένα επεισόδιο του αγώνα, την ανατίναξης τη γαλαρίας στο Κούρνοβο.
Πρόκειται για έναν ύμνο της λευτεριάς. Για μια νουβέλα, όπου περιγράφεται η ζωή μόνο μερικών ημερών ενός λόχου. Ζούμε από πολύ κοντά την προσωπική ιστορία του κάθε αγωνιστή. Πώς ξεκίνησε δισταχτικά ή με παράφορη ορμή για να ταχτεί στο μεγάλο αγώνα. Οι εμπειρίες, οι δυσκολίες, για να φτάσει στον τελικό σκοπό, την αναμέτρηση με τον εχθρό, κορυφώνει το ενδιαφέρον του αναγνώστη προς το τέλος του βιβλίου. Μέσα στο λόχο ξεχωρίζει η ζωή μιας αντάρτισσας, της Μαρίτσας και το ειδύλλιό της με έναν αντάρτη, τον Ανέστη. Μια απλή κοπέλα του λαού ήταν.
Συνεπαρμένη κι αυτή από το πνεύμα της αντίστασης, μπαίνει στον αγώνα με όλο το νεανικό της πάθος και τελικά, κυνηγημένη από τους Γερμανούς ανεβαίνει στο βουνό, κατατάσσεται στα τμήματα, παίρνει μέρος και διακρίνεται για τον ηρωισμό της. Ο πατέρας της, κομμουνιστής, ένας από τους 106 που εκτελέστηκαν σε αντίποινα για την ανατίναξη της γαλαρίας.
 Το βιβλίο του Γιώργη Μωραΐτη «Με κομμένη ανάσα» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΕΝΤΟΣ και διατίθεται σε όλα τα βιβλιοπωλεία.