Η ιστορία μιας Μικρασιάτισσας
15,00 €Ο Κώστας Πεντεδέκας αφηγείται την προσωπική ιστορία της Μικρασιάτισσας Ευθαλίας από τα Θείρα.
Είναι ένα οδοιπορικό αναμνήσεων, βιωμάτων από τη ζωή της στα Θείρα και αργότερα ως πρόσφυγας στην Ελλάδα.
Να πως περιγράφει η ίδια η Μικρασιάτισσα Ευθαλία την αναγκαστική φυγή τους από τα Θείρα, τον Αύγουστο του 1922: «Το βράδυ στις 15 Αυγούστου κατά τις δέκα, μόλις καθίσαμε να φάμε εμείς, έρχεται κάποια ξαδέρφη µου που είχε σχέση λιγάκι µε αξιωματικούς, κι έρχεται και µας λέει: Ευθαλία, τρέξτε να φύγετε αμέσως, έρχονται οι Τούρκοι. Όπως ήμουν δεν πήρα τίποτα. Μόνο τραβώ τα συρτάρια και παίρνω των παιδιών τα ρουχαλάκια και φεύγω. Πάω στη μάνα µου και εκεί είναι ο πατέρας µου αναστατωμένος, έλεγε που θα φύγουμε, που θα φύγουμε που θ’ αφήσουμε τα αγαθά µας και τα καλά µας, δεν φεύγω απ’ εδώ, δεν θέλω να πάω πουθενά. Έρχεται ο αδελφός µου ο Μανώλης, λέει, πατέρα µην κάνεις έτσι, θα φύγουμε, τον πιάνει ο αδελφός µου, τον παίρνει στην πλάτη του, ήτανε ο πατέρας µου παχύς, δεν ήθελε να φύγει από το σπίτι, τον παίρνει στη πλάτη, τον βγάζει έξω από το σπίτι. Κι έτσι ούτε κλειδώσαμε το σπίτι, αφήσαμε όλα τα καλά, όλα τα αγαθά, τα αφήσαμε και φύγαμε και πήγαμε κάτω για το τραίνο».
Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΧΤΥΠΑΕΙ ΠΑΝΤΟΥ
Καλαβρία
Σικελία
Μασσαλία
Αντίπολη
Νίκαια
Βενετία
Μόναχο
Ένα ονειρεμένο οδοιπορικό. Μια ευρωπαϊκή διαδρομή που διάνυσε με αγάπη η συγγραφέας, καταγράφοντας βασικά στοιχεία ελληνικότητας των τόπων και τις ομορφιές τους.
Γράφοντας η συγγραφέας, ιδιαίτερα για τις ελληνικές αποικίες της αρχαιότητας, μας προσφέρει ελεγμένη πληροφόρηση και πλούσια παροχή γνώσεων με πηγές τη μυθολογία και την ιστορία μας.
Το κάθε κεφάλαιο περιέχει και μια έκπληξη, όπως για το πριγκιπάτο του Μονακό. Πόσοι γνωρίζουν ότι κι αυτό υπήρξε ελληνική αποικία (της Μασσαλίας) και ότι το όνομά του είναι ελληνικό, προερχόμενο από το πρώτο όνομα αυτής της αποικίας, που ήταν «Ηρακλής Μονόοικος» (ή Μόνοικος, Ηρακλής με τον έναν οίκο=ναό). Ένα βιβλίο που αποδεικνύει τους δεσμούς της Ελλάδας με την Ευρώπη.
Η ΚΥΡΑ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
15,00 €«Ήταν πολύ όμορφη η Ιφιγένεια! Με µάτια γκριζογάλανα, µε κατάλευκο πρόσωπο ολοφώτεινο, πλαισιωμένο µε ένα χείμαρρο από ξανθές μπούκλες, πού ’φταναν ως πιο κάτω από τους ώμους… Και πιο παλικάρι δεν ήταν ερωτευμένο µε την πρώτη κόρη του γιατρού! Και ποιο δεν ονειρευόταν να την κάνει ταίρι του! Κι εκείνη που τό ’ξερε πως ήταν όμορφη, έπαιζε µε τις καρδιές των νέων, χωρίς όμως να δίνει τη δικιά της. Κάτι πρόσμενε η όμορφη κόρη κι αυτό που πρόσμενε δεν ήταν ανάμεσα στα αρχοντόπουλα της Σμύρνης».
(απόσπασμα από το βιβλίο)
Το εξαιρετικό λογοτεχνικό έργο Η κυρά της Σμύρνης της Στάσας Στρούζα-Μαργαρίτη, αφιερωμένο στις γυναίκες της Σμύρνης, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΕΝΤΟΣ.
Η συγγραφέας, κόρη Μικρασιάτισσας, γράφει σύμφωνα µε την τελευταία επιθυμία της μητέρας της «ό,τι είδε κι ό,τι άκουσε», γοητεύοντας τον αναγνώστη µε τους σμυρνέικους γλωσσικούς ιδιωματισμούς της γιαγιάς Στάσας.
Η ιστορία της Μικρασίας και ιδίως της Σμύρνης συναντά τη λογοτεχνία στο εμβληματικό αυτό έργο της Στάσας Στρούζα-Μαργαρίτη. Γεγονότα καθημερινά, ιστορικά, µα και πλασμένα μυθιστορηματικά, έρωτες, αλλά και καταστάσεις δραματικές περιγράφονται µε ζωντάνια στις σελίδες του βιβλίου.
Με επίκεντρο την αρχοντική οικογένεια του ιατρού Ιωαννίδη, του παππού της συγγραφέως, παρουσιάζεται η εικόνα των «προσφύγων» της Ιωνίας: οι δραστήριοι και πνευματικά καλλιεργημένοι κάτοικοι της «αντίπερα» όχθης του Αιγαίου χάνουν τα πάντα από την επιθετική µανία των Νεότουρκων, υπό τη ανοχή των Μεγάλων Δυνάμεων της εποχής, εκδιώκονται από τις πατρογονικές τους εστίες, καταφεύγουν σε µια Ελλάδα φτωχή και πληγωμένη.
Με το µόχθο και το μεράκι τους, οι Μικρασιάτες χτίζουν τις νέες τους πατρίδες, διατηρώντας τη νοοτροπία, τα έθιμα και τις παραδόσεις των «Αλύτρωτων Πατρίδων». Με τις άοκνες προσπάθειές τους, θα συμβάλουν καθοριστικά τόσο στην ανάπτυξη της ελληνικής υπαίθρου και των περιαστικών ζωνών των μεγάλων πόλεων όσο και στην αναγέννηση του ελληνικού πολιτισμού και της κουλτούρας των Νεοελλήνων.
Η Κυρά της Σµύρνης, αυτό το αριστουργήμα της σύγχρονης ελληνικής πεζογραφίας της πολυβραβευμένης Στάσα Στρούζα-Μαργαρίτη, αγκαλιάστηκε από το ελληνικό αναγνωστικό κοινό όσο κανένα άλλο βιβλίο της.
Τον Ιανουάριο του 1999 εκδόθηκε από τον εκδοτικό οίκο ΕΝΤΟΣ και μέχρι σήμερα έχει κάνει πάνω από 20 επανεκδόσεις.
Το βιβλίο της Στάσα Στρούζα-Μαργαρίτη Η Κυρά της Σµύρνης κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΕΝΤΟΣ και διατίθεται σε όλα τα βιβλιοπωλεία.
ΘΑΛΑΣΣΙΝΑ ΣΗΜΑΔΙΑ
Διηγήματα από τη ζωή των ναυτικών
«Φεύγοντας απ’ αυτό το καράβι, γραμμή να ταχτοποιήσω τις εκκρεμότητες της συνείδησης. Το χρωστούσα και στη μνήμη του μπάρμπα-Νικόλα όταν του το υποσχέθηκα, τότε που – “Αντέξαμε εµείς μωρέ Δόκιμε τον κατατρεγμό, την εκμετάλλευση και βάλαμε θεμέλια µε τους αγώνες µας. Εσείς που μπαίνετε τώρα στη θάλασσα, συνεχίστε ν’ αψηλώστε τα δικά µας για να καμαρώνουμε ότι τίποτα δεν πάει χαμένο κι ας δείχνει για τέτοιο, υπάρχει η συνέχεια”. Και εμείς φροντίσαμε τίποτα να µην χαθεί, από τότε μέχρι τώρα. Ντύσαμε τις καρδιές µας µε τη μνήμη των θρύλων του ναυτεργάτη, των αγώνων.»
(απόσπασμα από το βιβλίο)
Ένα εξαιρετικό βιβλίο. Αληθινές ιστορίες µε ναυτικούς. Συναισθήματα αντιφατικά, η ακατανίκητη έλξη για το άγνωστο, την περιπέτεια αλλά και η επιθυμία του νόστου.
Δεκατρείς ιστορίες για το βίο του ναυτικού, για γιορτές, τρικυμίες, ναυάγια, λιμάνια, συγκρούσεις και απεργίες, στιγμές ήρεμες και άγριες.
Διηγήματα που περιδιαβαίνουν στον παγκόσμιο χάρτη: Μανίλα, Βαλπαρέσιο, Μπουένος Άιρες, Βόρνεο, Λίβερπουλ.
Οι χαρακτήρες των διηγημάτων είναι οι αιώνιοι συνάδελφοι, που στερημένοι στεριανής ζωής, λειτουργούν στον καιρό µας ως άλλη εκδοχή ηρωισμού.
Τα «Θαλασσινά Σημάδια» διαβάζονται ως παραμύθια ενός άλλου κόσμου, που δημιουργεί µες στα πέλαγα τη δική του ιστορία: µια ιστορία που συντηρεί ό,τι ηρωικό και όμορφο υπάρχει µες στους Ωκεανούς, για τη «Νίκη των πελάγων».
θύελλα
ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ ΤΩΝ ΖΩΝΤΑΝΩΝ
«Δεν αδυνάτισα μόνο στο πρόσωπο, μάνα, αλλά και στην ψυχή και στο μυαλό, όπως υποθέτω. Μάνα, είμαι άρρωστος!.. Είμαι σοβαρά άρρωστος!.. Υποφέρω!… Είμαι ναρκομανής, μάνα! Λυπάμαι που σας έριξα μέσα σ’ αυτό το έλεος της απελπισίας και του πόνου. Είμαι ασυγχώρητος και φταίω μόνο εγώ! Δεν υπάρχει συνένοχος ή συνένοχοι. Εγώ, που ήξερα πόσο φοβερά είναι τα ναρκωτικά, παρ’ όλα αυτά, κάποιες στιγμές τα υποτίμησα, τα περιφρόνησα, τα’ αγνόησα μόνο και μόνο ν’ απολαύσω διπλά! Τον κοριτσίστικο έρωτα και τον παράδεισο των ναρκωτικών».
(απόσπασμα από το βιβλίο)
Από τους στίχους των απαγορευμένων ρεμπέτικων, μέχρι τα τραγούδια των σύγχρονων νεανικών συγκροτημάτων, τα ναρκωτικά αποτελούν το μαγικό κλειδί που ανοίγει «κόσμους μυθικούς και ονειρεμένους». Ο Βασίλης Ρέππας διαβάζοντας «πίσω από τις γραμμές» των σύγχρονων θεωριών για τη χρήση των ψυχοδιεγερτικών ουσιών και την καταστολή της, αποδίδει στο μυθιστόρημά του όλη τη φρίκη και το σκοτεινό κόσμο των ναρκωτικών: Μία πραγματική «Θύελλα, στην κόλαση των ζωντανών».
Ο Β. Ρέππας καταρρίπτει το μύθο της χρήσης ναρκωτικών ουσιών αποκλειστικά από άτομα του περιθωρίου, με χαλαρούς οικογενειακούς δεσμούς και εύκαμπτη ηθική. Τοποθετεί την ιστορία του σε μία καθημερινή οικογένεια, σε εκείνη του γειτονικού μας σπιτιού ή στη δική μας! Δύο αδέλφια που ανατράφηκαν σωστά, μέσα στη γαλήνη και την αγάπη των συγγενών τους, υποδείγματα «καλών παιδιών», πέφτουν στην παγίδα του λευκού θανάτου και γεύονται τις κολασμένες απολαύσεις μιας άλλης ζωής.
Η τραγικότητα των ηρώων μεγαλώνει, καθώς ο μικρός αδελφός δεσμεύεται στο άρμα της εξάρτησης τη στιγμή που το εγκαταλείπει ο μεγαλύτερος! Ο νεαρός Γρηγόρης, βλέπει τα όνειρά του για το μέλλον να καταρρέουν μετά την αποτυχία του να εισαχθεί σε ένα Ανώτατο Εκπαιδευτικό Ίδρυμα. Η δυστυχία, η απόγνωση, ο βρόγχος της ανεργίας και η κατάρρευση της αυτοεκτίμησης, τον οδηγούν στην ψευδαίσθηση των ναρκωτικών, αρνούμενος μάλιστα να εγκαταλείψει τον ψεύτικο κόσμο τους.
«Η θύελλα, στην κόλαση των ζωντανών» του Βασίλη Ρέππα, είναι ένα από τα λίγα μυθιστορήματα που παίρνουν ξεκάθαρη θέση σε ένα από τα πλέον ακανθώδη προβλήματα της σύγχρονης κοινωνίας. Προμηθευτείτε το από όλα τα μεγάλα βιβλιοπωλεία και τις εκδόσεις «ΕΝΤΟΣ».
ΘΥΜΑΣΑΙ… ιστορίες – μνήμες
13,00 €«Σαν κλείναν τα σχολεία, πηγαίναμε πάντα στο Μαρκόπουλο με το λεωφορείο της γραμμής. Πριν καν φτάσουμε στο χωριό το αναγνώριζα με κλειστά μάτια: η μυρουδιά του ξύλου της ελιάς που έκαιγε στα τζάκια πλανιόταν στον αέρα, πάνω από τις στέγες των σπιτιών ως την πλατεία, και μόλις έβαζα το πόδι κάτω έπαιρνα βαθιά αναπνοή και φούσκωνε το στήθος μου από αγαλλίαση. Από τότε, όπου και να βρεθώ, η μυρουδιά του καμένου ξύλου ανασύρει από τη μνήμη μου εικόνες ζωής που μένουν άσβεστες.»
(απόσπασμα από το βιβλίο)
Όταν η νοσταλγία για την εμβληματική μορφή της μάνας παντρεύεται με την ιστορική μνήμη για όσα σημάδεψαν τον τόπο αυτό από το ’40 και μετά, τότε γεννιέται μια γλυκιά αφήγηση. Διαρθρωμένη πάνω σε μια διαρκή αιώρηση από το χτες στο σήμερα, από τη ζώσα μνήμη στην αδυσώπητη πραγματικότητα, η κατάθεση της Μαρίας Κανέλλη αποτυπώνει με λεπτές, διακριτικές γραμμές την προσωπογραφία της μάνας, που με το ευαίσθητο και άγρυπνο βλέμμα της αντιπροσωπεύει μια ολόκληρη γενιά. Μια γενιά της οποίας οι άνθρωποι «έπαιρναν ιστορική διάσταση ακόμα και μέσα από την καθημερινότητά τους», όπως εύστοχα σημειώνει η συγγραφέας. Ένα συγκινητικό οδοιπορικό σε μικρές αλλά ακριβές καθημερινές στιγμές που μας σφράγισαν, σε σκέψεις που δε βρήκαν το κουράγιο να γίνουν λόγια, σε εικόνες κι αρώματα μιας αλλοτινής εποχής, σε ανθρώπινες σχέσεις βαθιές κι αυθεντικές.
Το βιβλίο της Μαρίας Κανέλλη – Schaal «Θυμάσαι… ιστορίες – μνήμες» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΕΝΤΟΣ και διατίθεται σε όλα τα βιβλιοπωλεία.
Ιστορίες από φωτιά και σίδερο
«Έτσιανταριασμένα κύλαγε η ζωή. Ο κόσμος έχασε τη ζωηράδα του, τα αντάρτικα τραγούδια του, το λαϊκό του θέατρο, που πριν έβλεπε κάθε τόσο στο μισοχώρι κάτω από το θεόρατο πλάτανο. Έχασε τα λαϊκά του δικαστήρια και κατάλαβε πόσο δίκαια ήταν και χωρίς έξοδα, σε σύγκριση μ’ εκείνα που ήξερε.
Τώρα όλα αναποδογυρίστηκαν. Ο νόμος της ζούγκλας κυριαρχούσε. Οι τίμιοι κι οι αγωνιστές διώκονταν. Τα καλύτερα παλικάρια του χωριού βασανίστηκαν και ρίχτηκαν στη φυλακή. Ο θάνατος κρεμόταν πάνω από τα κεφάλια τους».
(αποσπάσματα από το βιβλίο)
Όταν η ιστορική αλήθεια βρίσκει σύμμαχο τη λογοτεχνική έκφραση, όταν οι βιωματικές αφηγήσεις συναντούν την πένα του συγγραφέα, η ιστορική πεζογραφία καταξιώνεται και προσφέρει μια ξεχωριστή αισθητική απόλαυση.
Ένα παιδί ενηλικιώνεται απότομα στην επαρχία, βιώνοντας τα πέτρινα μα και ηρωικά χρόνια του Ελληνοϊταλικού Πολέμου, της Κατοχής, του Εμφυλίου, της μετεμφυλιακής Ελλάδας. Και αφηγείται με τρόπο αυθεντικό, ανεπιτήδευτο μα και φορτισμένο συνάμα όσα τα παιδικά και εφηβικά μάτια κατέγραψαν σαν κινηματογραφική μηχανή. Ταυτόχρονα, αφήνοντας τους ίδιους τους παιδικούς του ήρωες, τον πατέρα και τον παπά παππού του, να εξιστορήσουν όσα έζησαν ως μαχητές της Αντίστασης, αναπλάθει τις σκληρές μάχες στα βουνά της Ηπείρου, ταξιδεύει στις φυλακές και στους τόπους εξορίας-μαρτυρίου (Κέρκυρα, Πρέβεζα, Μακρόνησος, Γιούρα, Φυλακές Αβέρωφ, Γιάννενα) και αποτυπώνει τα βάσανα αλλά και την αδάμαστη θέληση, τη δίψα για γνώση και μέσα στη φυλακή, το λαϊκό πολιτισμό που άνθιζε ακόμα και στα κελιά.
Ο Βασίλης Γεωργούλης, με λογοτεχνική δύναμη και ενάργεια μα και με προσήλωση στα ιστορικά γεγονότα, με στιβαρό τρόπο μα και με χιουμοριστικές πινελιές, φροντίζει να σκιαγραφήσει τα πορτρέτα των απλών κατατρεγμένων ανθρώπων του χωριού και της πόλης, μα και όσων βρέθηκαν στην αντίπερα όχθη: Ο αλύγιστος θανατοποινίτης, ο λούμπεν τύπος που γνώρισε και σαγηνεύτηκε από τη δύναμη του αγώνα, ο στοργικός δάσκαλος, η μάνα-σύζυγος-αδερφή του αγωνιστή, η μαθήτρια κόρη που διχάζεται έχοντας δύο αδέρφια να πολεμούν σε αντίπαλα στρατόπεδα, ο σπλαχνικός παλιός φίλος από την Πρόνοια, αλλά και ο αγροφύλακας, ο μητροπολίτης, ο ψάλτης, ο βασανιστής.
Τριάντα διηγήματα, σαν φωτογραφικά ενσταντανέ ενός κόσμου που μέσα από την τραχιά του όψη, μέσα από φωτιά και σίδερο, έθρεψε αγωνιστές και γέννησε ελπίδα.
Το βιβλίο του Βασίλη Γεωργούλη «Ιστορίες από φωτιά και σίδερο» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΕΝΤΟΣ και διατίθεται σε όλα τα βιβλιοπωλεία.
Τριάντα ιστορίες ζωής, αγώνα και ψυχικού μεγαλείου.
ΚΑΘΩΣ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΚΥΛΑΕΙ…
ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
«Περπατώντας στους δρόμους των προαστίων, οι πολυκατοικίες που βλέπουμε δεξιά και αριστερά φαίνονται ήσυχες και ειρηνικές. Όμως, στο εσωτερικό τους συχνά συμβαίνουν παράξενες ιστορίες. Στον Παράδεισο Αμαρουσίου, στην οδό Κατακουζηνού 16, εκτυλισσόταν μια τέτοια ιστορία με αργούς ρυθμούς, που κατά κάποιον τρόπο θύμιζε αρχαία τραγωδία…
[…]
«Μπορεί κάποιος να μη ζητάει τίποτα πλέον απ’ τη ζωή, όμως η ίδια η ζωή ζητάει από αυτόν συνεχώς κάποια ανταλλάγματα, εν είδει προβλημάτων που του θέτει για να λύσει, σαν ένα είδος εισφοράς για το ότι εξακολουθεί να ζει. Ένα τέτοιο πρόβλημα αντιμετώπισε ο Χαρίδημος κάποια Δευτέρα πρωί…
[…]
« ‒ Μόνο στην κηδεία σου θα έρθω μαζί με την κόρη σου!
[…]
‒ Ποια κόρη; τη ρωτώ.
‒ Το παιδί της Λουίζας! Την εμπιστεύτηκε σε μένα πριν πεθάνει για να τη μεγαλώσω και αυτό κάνω, σήμερα είναι δεκαριών χρονών ‒μου απαντάει και, πριν συνέλθω από την έκπληξη, χώνεται σ’ ένα ταξί και χάνεται…».
(αποσπάσματα από το βιβλίο)
Ένα οικογενειακό μυστικό που έρχεται στο φως, μια αρχαιολόγος που ξέχασε να ζήσει, ένας ευσυνείδητος φοιτητής εκτελών χρέη «ταξιτζή» για μια νύχτα, μια ασυνήθιστη διαθήκη και ένας συνηθισμένος δικηγόρος που κάνει την υπέρβασή του, μια εικονική ταφή που παραλίγο να αποδειχτεί αληθινή, μια απόπειρα αυτοκτονίας που σώσει δυο ζωές, μια «αρχαιοπρεπής» αρχαιοκαπηλία, κάποιοι έρωτες από το παρελθόν που κεντρίζουν τη θύμηση, μερικοί φτωχοδιάβολοι που ψάχνουν στον ήλιο μοίρα…
Το απρόοπτο παραμονεύει παντού και ο Τάκης Σκλάβος το εντοπίζει, ξετυλίγοντας ένα γλυκόπικρο γαϊτανάκι από ιστορίες χαρακτήρων κυρίως της διπλανής πόρτας και του μόχθου, αλλά και της «υψηλής» διανόησης, της τέχνης, της κοινωνικής «ελίτ». Με χιούμορ, λεπτή ειρωνεία, αλλά και έντονα φιλοσοφική διάθεση, χτίζει ένα μωσαϊκό από όψεις της ζωής στις μεγαλουπόλεις του σήμερα και του χτες, με πρωταγωνιστικό και καταλυτικό το ρόλο του απροσδόκητου, του τυχαίου, του οριακού.
Το διάχυτο σατιρικό ύφος, μαζί με το εύρος των χαρακτήρων (μιας και παρελαύνουν κι ακτινογραφούνται φιγούρες από όλο το κοινωνικό φάσμα ‒μεροκαματιάρηδες, άνεργοι, δημόσιοι υπάλληλοι, συνταξιούχοι, φοιτητές, καταστηματάρχες, επιστήμονες, διανοούμενοι, μεσοαστοί, αστοί, καλλιτέχνες και «καλλιτέχνες»), προσδίδει χαρακτήρα χρονογραφήματος στη συλλογή. Τα είκοσι τέσσερα διηγήματα τέμνονται κάθετα από το πανταχού παρόν πνεύμα της ανατροπής, της με την τραγωδιακή έννοια «περιπέτειας». Κάποια, μάλιστα, τέμνονται και οριζόντια, χρησιμοποιούν κοινά πρόσωπα ή στιγμιότυπα, συγκροτώντας ένα υπολανθάνον σπονδυλωτό σχήμα.
Όπως θυμοσοφικά σχολιάζει ο αφηγητής στα «Λοξο…κοιτάγματα», ένα από τα πιο παιγνιώδη διηγήματα της συλλογής, «η Θεά Τύχη, μεταξύ του καλού και του κακού που κάνει στους ανθρώπους, κατά καιρούς σκαρώνει φάρσες, για να διασκεδάζει με τις αδυναμίες τους. Για να μη χαλάει το καλό της όνομα, συνεργάζεται με τη Μοίρα, που είναι αδίστακτη και στην οποία οι άνθρωποι φορτώνουν όλα τα κακά που τους συμβαίνουν…».
Ζωές που άλλαξαν άρδην, άλλες που απέκτησαν νόημα και σκοπό, κάποιες που ξαναγεννήθηκαν ή χάθηκαν άδοξα, καθώς το αέναο παιχνίδι της ζωής συνεχίζεται, καθώς ο χρόνος κυλάει…
Το βιβλίο του Τάκη Σκλάβου Καθώς ο χρόνος κυλάει… κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΕΝΤΟΣ και διατίθεται σε όλα τα βιβλιοπωλεία.
Είκοσι τέσσερα μικρά χρονογραφήματα στο μεταίχμιο του χτες και σήμερα…
Κάποτε Τελειώνουν οι Σιωπές
18,00 €«Τώρα στέκονταν μπροστά στο προαύλιο. Ένα βαρύ σιδερένιο κιγκλίδωμα τους χώριζε από τους κατοίκους αυτού του άθλιου κτιρίου, θύματος μας παρανοϊκής κρατικής μηχανής. Το επισκεπτήριο είχε αρχίσει. Έδωσε το όνομα. Περίμεναν εξουθενωμένες στην «είσοδο της κόλασης» […] Η επίσκεψη ήταν σύντομη, όχι πάνω από ένα τέταρτο. Τα λόγια στεγνά, τα βλέμματα έντονα. Στον δρόμο της επιστροφής η Αλίκη δεν ήξερε τι να σκεφτεί. Το τότε, το μετά, το τώρα; Το κοριτσάκι που ήταν κάποτε το άφησε μαζί του για συντροφιά, να του κρατάει το χέρι, όπως παλιά, όταν ήταν παιδιά κι ερχόταν κοντά της για παρηγοριά με το σκισμένο γόνατο μετά το πέσιμο από το πατίνι».
Απόσπασμα από το μυθιστόρημα
ΚΑΡΑΒΙΔΙΑ ΘΕΡΜΟΠΥΛΩΝ
15,00 €Ο Δημήτρης Ρήττας είναι ένας συγγραφέας που ξεχωρίζει τόσο για το ποιητικό και λογοτεχνικό έργο του όσο και για τις ταξιδιωτικές περιγραφές του. Στο τελευταίο του βιβλίο επιχειρεί ένα ταξίδι διαφορετικό απ’ αυτά που μας έχει συνηθίσει, ένα ταξίδι στα πάτρια εδάφη τα πλημμυρισμένα από αναμνήσεις πίσω στο χωριό του, τα Καραβίδια Θερμοπυλών. « Τώρα που τα χρόνια βαραίνουν αισθητά τις πλάτες του και τα εγγόνια και δισέγγονα του θέλουν να μάθουν την αυθεντική ιστορία της καταγωγής τους» ξεδιπλώνει το κουβάρι των αναμνήσεων και καταγράφει όλα εκείνα που σημάδεψαν την ψυχή και τον τόπο του. Τοποθεσίες, σχολικές εκδρομές, πρόσωπα και έθιμα του χωριού ξεδιπλώνοντααι μπροστά μας, συνυφασμένα με την ιστορία του τόπου. Η δικτατορία του Μεταξά, η Κατοχή, η αντίσταση των Ελλήνων στις επιθέσεις των κατακτητών ξυπνούν ιστορικές μνήμες και εμπλουτίζουν τις γνώσεις των νεότερων. Παραδοσιακοί στίχοι που αγγίζουν το δημοτικό τραγούδι, διάσπαρτοι μέσα στο κείμενο, βγάζουν τον καημό που ’χει φωλιάσει μέσα του για τα περασμένα και εκφράζουν ποιητικά τα όσα είδε κι έπαθε. Δε λείπει και η κριτική ματιά στα όσα ο σύγχρονος κόσμος βιώνει. Πρόκειται για ένα πολυσυλλεκτικό βιβλίο όπου οι αφηγήσεις και τα ιστορικά ντοκουμέντα μπλέκονται με τη λαογραφία και την ποίηση σ’ ένα πλήρως εναρμονισμένο σύνολο.
ΚΟΥΡΕΜΑ ΕΝ ΧΡΩ…
ΧΑΝΙΑ 1940-1950
«Τυχερός σε μια τέτοια λοταρία ήμουν και εγώ. Είχα γράψει το όνομά μου, για να πάρω μέρος στην κλήρωση ενός αρνιού, χωρίς να έχω και μεγάλες ελπίδες. Κάποια στιγμή φθάνει ο υπεύθυνος στο μαγαζί του πατέρα μου, επαναλαμβάνοντας το γνωστό σλόγκαν «και χαλάλι του πάλι σήμερα!..» και τραβώντας ένα ζωντανό αρνί από ένα σκοινί. Μια μεγάλη χαρά ένιωσα προς στιγμήν για την τύχη μου, αλλά την πλήρωσα ακριβά στη συνέχεια… Άρχισαν τα προβλήματα. Έπρεπε κάπου να το δέσουμε… Πού; Λέρωνε και το πάτωμα… Ήταν ανάγκη να φύγει από το μαγαζί! Ο πατέρας φυσικά δεν μπορούσε να εγκαταλείψει τη δουλειά του την ώρα αυτή και ο λαχνός έπεσε πάλι σε μένα. Μου ανέθεσε να το πάω, μαζί με τη αδελφή μου, στο σπίτι του παππού, στο προάστιο, που διέθετε κήπο. Πώς; Με τα πόδια τραβώντας το από το σκοινί, όπως το είχαν δέσει».
(απόσπασμα από το βιβλίο)
Εικόνες και στιγμιότυπα του χθες καταθέτει ο Ιωάννης Αθανασάκης στο βιβλίο «Κούρεμα εν χρω…» που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις ΕΝΤΟΣ, μέσα από την προσωπική του περιπλάνηση στο χρόνο.
Βλέπουμε το βενετσιάνικο λιμάνι των Χανίων, την Παλιά Αγορά και τα στενά σοκάκια της πόλης, φιγούρες εμπορευόμενων με την πραμάτεια και την πελατεία τους, τους ιδιόρρυθμους τύπους, όλα στην ατμόσφαιρα ενός άλλου καιρού. Οι συναισθηματικές αντιδράσεις εναλλάσσονται. Πέρα από τη θλίψη για τις ιστορικές δοκιμασίες του τόπου, ξαναζούμε μαζί με το συγγραφέα, καλές ημέρες, τηρούμε συνήθειες των συγγενών, απολαμβάνουμε τα χρώματα στους κήπους και το γιορτινό τραπέζι, έχοντας την αίσθηση ακόμη και της μυρωδιάς που αναδίδουν τα δώρα της κρητικής γης.
Χανιώτες, Βενετσιάνοι, Τούρκοι, Εβραίοι, ακόμη και έγχρωμοι έχουν αφήσει το δικό τους στίγμα, τη δική τους αύρα, σε μια πόλη που άλλαζε και κάπου χανόταν μαζί με τη σουμάδα, τα λουκούμια και το ναργιλέ. Μια πόλη που εξελίσσεται με τους όρους της τεχνολογικής ανάπτυξης.
Μολονότι ο Γ. Αθανασάκης έζησε στην Αθήνα δεν έπαψε να ανήκει στα Χανιά. Λίγο πριν «φύγει» πρόωρα, αισθάνθηκε την ανάγκη να εμπιστευθεί στη γραφή τη διαδρομή του στην όμορφη πολιτεία, από το 1940 μέχρι το 1950, ως δώρο μόνιμο στα αγαπημένα του πρόσωπα και όσους νοιάζονται για τα Χανιά.
Το βιβλίο «Κούρεμα εν χρω…» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΕΝΤΟΣ και διατίθεται σε όλα τα βιβλιοπωλεία.
Κρασί με στρυχνίνη
Αστυνομικό μυθιστόρημα
«Το πέπλο που τύλιγε τον Άγη άρχισε να σηκώνεται και σιγά σιγά έβρισκε τις αισθήσεις του. Το βλέμμα του τραβούσε σαν μαγνήτης ένας κόκκινος λεκές που απλωνόταν στο άσπρο μάρμαρο. Το κεφάλι του πονούσε φρικτά κι ένα χέρι του έσφιγγε την καρδιά. Πετάχτηκε επάνω αφήνοντας ασυναίσθητα να πέσει το πιστόλι που κρατούσε στο δεξί του χέρι.»
(απόσπασμα από το βιβλίο)
Αύγουστος 2004, παραμονές των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας. Η δολοφονία δύο αστεριών του ελληνικού στίβου, συνταράζει το πανελλήνιο και προκαλεί πολλά ερωτηματικά. Είναι πράγματι ο Άγης Λεβέντης ο φονιάς της γυναίκας του και του συναθλητή της; Κι αν όχι, ποιος ο ένοχος, ποια τα κίνητρά του; Την απάντηση αναζητούν µε κίνδυνο της ζωής τους, στις φυλακές της Λάρισας, στα µπαρ της Μασσαλίας, στο φλεγόμενο Παρίσι, στα στάδια της Αθήνας και στους δρόμους της Ατλάντα, µια δημοσιογράφος πρώην ερωμένη του Άγη, ο αδερφός του, ένας ανακριτής και δύο δικηγόροι. Τα σκοτεινά σημεία ξεκαθαρίζουν σελίδα µε τη σελίδα του βιβλίου που κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον από την αρχή ως το τέλος. Στο μυθιστόρημα αποτυπώνεται η ατμόσφαιρα μεγάλων αθλητικών διοργανώσεων µε χιλιάδες φιλάθλους να ξεφαντώνουν για την απόκτηση κυπέλλων και μεταλλίων. Η αστυνομική πλοκή τέμνεται µε γενικότερους προβληματισμούς ελληνικού και παγκόσμιου ενδιαφέροντος, μετανάστευση, φυλετικές διακρίσεις, κακοποιήσεις γυναικών, συμφέροντα σχετιζόμενα µε τον αθλητισμό υψηλού επιπέδου.
ΛΕΒΕΝΤΟΓΕΝΙΑ
12,00 €Οι εκδόσεις “ΕΝΤΟΣ” με μεγάλη τιμή εκδίδουν, συμπληρωμένο πλέον, το βιβλίο της αγωνίστριας συγγραφέως και δασκάλας Ναταλίας Αποστολοπούλου η “Λεβεντογενιά”.
Πρόκειται για ένα έργο με ξεχωριστή σημασία, καθώς αναφέρεται στην Κατοχή, στα “πέτρινα χρόνια” του εμφυλίου, όπου μια γενιά ανθρώπων δεν βρήκε ουσιαστικά ποτέ τη δικαίωσή της, μολονότι πρόσφερε τα πάντα στον ΑΓΩΝΑ κατά του κατακτητή και υπέρ της κοινωνικής δικαιοσύνης, μ’ όλες τις συνέπειες που συνεπάγεται αυτό, χωρίς φυσικά ν’ απουσιάζει και η 7χρονη τυραννία της περιόδου ’67-’74.
Όλα τα πιο πάνω φαίνονται μέσα από 25 ιστορίες, ανεξάρτητες μεταξύ τους, γεμάτες δράση, αντίσταση, αλλά κι ενθουσιασμό και λεπτό χιούμορ, έτσι ώστε, μαζί με τους ρεαλιστικούς διαλόγους να φαίνονται τα πάντα ζωντανά, σαν να συνέβαιναν ακριβώς σήμερα, μολονότι αναφέρονται σε γενιές που απλώς έχουμε ακούσει ή έστω διδαχτεί από τα όσα έγιναν τότε εμείς οι νεότεροι.
Ο κρυφός καημός της μάνας, η Δημοκρατία, το κρυφτούλι με το Χάρο, η Νίκη, αλλά και οι περιπέτειες κυρίως των (συν)αγωνιστριών στα πεδία τιμής και μάχης ή στα Μακρονήσια, δίνουν ένα μοναδικό παράδειγμα, πίστης, θάρρους, αγωνιστικότητας κι αγάπης στην ελευθερία.
Όλοι οι αγωνιστές (-στριες) ήταν για έναν αλλά κι ο ένας ή η μία για όλους. Τι το καλύτερο, τι το περισσότερο; Ο αναγνώστης ας κρίνει. Οι πράξεις και η αυταπάρνηση μιλούν μόνες τους.
Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις “ΕΝΤΟΣ” και πρόκειται για το 8ο έργο της συγγραφέως, που μας παρουσιάζει ζωντανές κάποιες εποχές, έτσι όπως δεν τις ξέραμε.
Είναι καιρός να τις μάθουμε διαβάζοντάς τες μέσα από τους απλούς ήρωες κι ηρωίδες της.
Λευκές νύχτες
Περιπετειώδες ερωτικό μυθιστόρημα
«Κοκαλώνω. Στην αυλή έχει µπει ένας χωροφύλακας. Αυτό ήταν. Ήρθε για µένα. Ο κόσμος µου σκοτείνιασε. Θα σαπίσω στη φυλακή. Η μητέρα θα πεθάνει από στεναχώρια, η Νινέτα θα νιώθει ντροπή για µένα και ο πατριός θα καταραστεί τη μαύρη τύχη που του έλαχε να μεγαλώσει µια κόρη -που δεν είναι πραγματική του κόρη- αλλά τη μεγάλωσε και του βγήκε σκάρτη.
Ο χωροφύλακας μιλάει µε το δικηγοράκο. Γελάνε. Τι μυστήριο παιδί. Πως γίνεται να γελάει µ’ ένα χωροφύλακα. Κάτι λένε. Δείχνει προς το μέρος µου. Αυτό ήταν. Με κάρφωσε ο άτιμος. Λιποθυμώ…»
(απόσπασμα από το βιβλίο)
Τι μπορεί να διαλύσει τη φιλία δυο γυναικών, µορφωµένων, κατασταλαγµένων, και δυναμικών –όπως εμφανίζονται στην κοινωνία;
Τι μπορεί να δημιουργήσει η προβληματική ενηλικίωση δύο ανδρών. Όταν μάλιστα εισβάλλουν στη ζωή των γυναικών – δικηγόρων, ο καθένας για το λόγο του, ερωτικό ή οικονομικό…
Πάνω απ’ όλα, ένα τραγικό γεγονός στη ζωή ενός όμορφου κοριτσιού, διαλυμένης και φτωχής οικογένειας, και η μυστηριώδης συζυγική διαβίωσή της δίπλα σε ανερχόμενο επαγγελματικά δικηγόρο, και η περιγραφή των γεγονότων σε ημερολόγιο, πως μπορεί να τα περιπλέξει όλα µε γοητευτικό και συναρπαστικό τρόπο;
Η Ζωή Ράπτη, µε το όλο ζωντάνια κι αλήθεια μυθιστόρηµά της εισχωρεί στον ελληνικό τρόπο ζωής και σε ανθρώπινες συμπεριφορές που θα κρατήσουν αδιάπτωτο το αναγνωστικό ενδιαφέρον των αναγνωστών.
Το βιβλίο της Ζωής Ράπτη «Λευκές νύχτες» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΕΝΤΟΣ και διατίθεται σε όλα τα βιβλιοπωλεία.
Μαζί μέχρι το τέλος
ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ
«Η μητέρα δε μίλησε. Κράτησε το πρόσωπο της Εύας στα χέρια της που έτρεμαν από τα αναφιλητά και την κοίταζε λες και δεν ήταν εκεί μπροστά της αλλά χανόταν σιγά σιγά σαν το όραμα ενός ονείρου που μένει για πάντα απραγματοποίητο. Οι συμφορές, οι δυστυχίες, ο τρόμος περνάνε από τη ψυχή του ανθρώπου και αφήνουν πληγές που µε το πέρασµα του χρόνου επουλώνονται. Για τους γονείς όμως και ο πιο µικρός πόνος των παιδιών είναι πληγή που αιμορραγεί αδιάκοπα…»
(απόσπασμα από το βιβλίο)
Το βιβλίο του Θανάση Καπουράνη «Μαζί μέχρι το τέλος» δεν πλέκει έναν ιδανικό κόσμο. Περιγράφει τη σκληρή πραγματικότητα, όπως την βιώνουν οι απλοί καθημερινοί άνθρωποι που αγωνίζονται για την επιβίωση. Προσπαθεί να συλλάβει και να αποτυπώσει τον παλμό της σύγκρουσης μεταξύ δυο κόσμων εκ διαμέτρου αντιθέτων. Από τη µια πλευρά παρουσιάζεται ο κόσμος του πλούτου, στείρος από αξίες και ιδανικά, και, από την άλλη, αποτυπώνονται οι καθημερινές αγωνίες των ανθρώπων του µόχθου που αγωνίζονται για µια αξιοπρεπή ζωή.
Ένα νεαρό κορίτσι, η Εύα, γεμάτη όνειρα και φιλοδοξίες, προσλαμβάνεται στο γραφείο ενός επιφανούς δικηγόρου. Ο τελευταίος την προσεγγίζει, πιστεύοντας ότι μπορεί να την κατακτήσει µε τα πλούτη και τη εξουσία που διαθέτει. Ωστόσο, η νεαρή δικηγόρος αντιστέκεται στην ανήθικη συμπεριφορά του εργοδότη της, προσπαθώντας να κρατήσει ψηλά τη σημαία των ιδανικών της και να µην προδώσει την αγάπη της. Μέσα στη σύγκρουση αυτών των δυο κόσμων ξετυλίγεται ο μίτος της ιστορίας µας, µε εξελίξεις απρόσμενες τόσο για τους πρωταγωνιστές της όσο και για τον αναγνώστη.
Ένα μυθιστόρημα που συναρπάζει