«Αλήθεια, δε με νοιάζει καθόλου πόσο είσαι! Στα μάτια τα δικά μου αυτή τη στιγμή είσαι η “Αφροδίτη”, είσαι η θεά μου που θέλω όσο τίποτα να με ταξιδέψεις στις βαθιές σπηλιές και στα κρυσταλλένια νερά του νησιού σου κι απ’ τη μαγεία που θα συναντήσω ίσως μείνω εκεί για πάντα… Είπε και χάθηκε μέσα στο πλήθος, χάθηκε, όπως χάνονται οι άγγελοι, όταν φεύγουν για το ουράνιο ταξίδι τους…
Η Κατερίνα κατέβηκε με βήμα γοργό, σαν να την κυνηγούσαν τα λόγια εκείνα του Στέφανου, σαν να φώναζαν μέσα της οι νεράιδες αυτές που ακολουθούν την Αφροδίτη… Ναι, ένιωθε ευτυχία πριν ακόμη προλάβει να τη ζήσει… Την ένιωθε!»
Η Χρύσα Πούλου είναι μια νεαρή σε ηλικία συγγραφέας που όμως δε στερείται καθόλου έμπνευσης και γνήσιας λογοτεχνικής ζέσης. Στο βιβλίο της αυτό καταπιάνεται μ’ ένα θέμα τόσο ανθρώπινο και παράλληλα τόσο δύσκολο ν’ αναλυθεί όσο είναι ο έρωτας και οι τραγικές συμπτώσεις, οι συνυφασμένες με τη θετική ή αρνητική έκβασή του. Σε ύφος έντονα λυρικό, βαθιά ανθρώπινο και εξομολογητικό ξεδιπλώνει μια ιστορία αγάπης τόσο τραγική όσο και η ίδια πολλές φορές η ζωή. Η ιστορία της συγκινεί και ταυτόχρονα μας κάνει να αναρωτηθούμε για τη φύση αυτού του προαιώνιου συναισθήματος. Μήπως τελικά όλοι οι μεγάλοι έρωτες είναι καταδικασμένοι να τελειώνουν άδοξα κόντρα στη φθορά του χρόνου; Ποιος ορίζει τη μοίρα των ανθρώπων και ποιος ο ρόλος του «θείου» μέσα σ’ όλα αυτά;
Μια πραγματικά πολύ ευαίσθητη προσέγγιση ενός θέματος ανεξάντλητου όσο υπάρχουν ανθρώπινες ιστορίες που το τροφοδοτούν και συγγραφείς που θέλουν να τις μοιραστούν.

Έλεγα στη μάνα πως το δωμάτιό μου έχει περισσότερη δροσιά και κλεινόμουνα εκεί για να κεντήσω. Όμως αυτή πρόσεξε που δεν αβγάταινε το κέντημά μου και συμπέρανε ότι την ξεγελώ για να διαβάζω. Την άκουσα που το κουβέντιαζε με τον πατέρα κι εκείνον που της έλεγε να κάνει πως δε βλέπει.
«Από τις φιλενάδες, τις παρέες και τα σούρτα φέρτα καλύτερο είναι το διάβασμα, ανοίγει το μυαλό τ’ ανθρώπου», της είπε.
Δεν ξέρω αν το παραδέχτηκε αυτό η μάνα, γεγονός ήταν πως δε μου ξαναμίλησε…
«Μια αίσθηση γλυκιά ρομαντισμού απλώθηκε στο στήθος μου κι άγγιξε την καρδιά μου. Μια περίεργη πνοή δονούσε παρορμητικά στη σκέψη μου και μια τρελή ιδέα σφηνώθηκε στο νου μου. Να γράψω εγώ, με τα πενιχρά μου εφόδια, με τα λίγα γράμματα που είχα μάθει, την ιστορία μιας ζωής και μιας αγάπης που ξεπερνούσε τα μυθιστορήματα σε φαντασία».

(απόσπασμα από το βιβλίο)

 «Με τα Φτερά της αθωότητας», ένα συναρπαστικό βιβλίο που συγκίνησε χιλιάδες αναγνώστες. Μια ολόκληρη εποχή ξεδιπλώνεται στα μάτια μας. Η αναζήτηση της ουτοπίας… Μέσα από τα ξέγνοιαστα εφηβικά μάτια της Τασίας, παρακολουθούμε τη ζωή σ’ ένα μικρό χωριό της μεγαλονήσου, όπου κυριαρχεί το αρχοντικό της Χατζηδουκάκαινας. Οι μορφές του Μανώλη Καπετανάκη, αλλά και της Ρήνης που είναι στη δούλεψη της αρχόντισσας, αποδεικνύονται καθοριστικές για τη διαμόρφωση του χαρακτήρα της Τασίας.
Στη σκοτεινή δεκαετία του 1930, η ηρωίδα -παντρεμένη πια- θα κατέβει στην πόλη. Μέσα από την περιγραφή της προσωπικής της ζωής, γινόμαστε κοινωνοί των γεγονότων που σημάδεψαν μια εξαιρετικά ταραγμένη εποχή: Των αγωνιών και των δυσκολιών μιας γενιάς που γεννήθηκε και μεγάλωσε στ’ αποκαΐδια του Μεγάλου Πολέμου, συμφιλιώθηκε με την αγωνία του Μεσοπολέμου, πληγώθηκε από τα γερμανικά μυδράλια, βούρκωσε στα χρόνια του Εμφυλίου.
Στην καλογυαλισμένη της όψη, η Ιστορία προβάλει τα ένδοξα πεδία των μαχών, τους παρασημοφορημένους ήρωες και τα λάφυρα της νίκης. Η θαμπή πλευρά της, είναι η καθημερινή ζωή της Τασίας, του Μανώλη, της Ρήνης, του Αντώνη, της Μαντώς…
Το βιβλίο της Ελευθερίας Παρασκευαιδου-Λιαρούτσου  «Με τα Φτερά της αθωότητας», κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΕΝΤΟΣ και μπορείτε να το προμηθευτείτε από όλα τα ενημερωμένα βιβλιοπωλεία και στο ηλεκτρονικό κατάστημα www.defacto.gr/books/

Συγκλονιστική ιστορία που γέννησε η γη της Ιωνίας στις αρχές του 20^ου αιώνα, στους πλούσιους αγρούς της πολυφίλητης Σμύρνης. Κεντρικό πρόσωπο ο νεαρός Μιχάλης, ο οποίος ανδρώνεται δίπλα στο δυναμικό αλλά φιλικό Τούρκο Ταρίμ και τη γλυκιά Μελικέ, η οποία ασπάζεται το χριστιανισμό.
Η περίπτωση του Μιχάλη, ζωγραφίζει την ανθηρή οικονομική και κοινωνική κατάσταση των Ελλήνων και την αγαθή σχέση τους με τους απλούς Τούρκους συμπολίτες τους. Αλλά συγχρόνως και τη σκληρή πραγματικότητα που επικρατεί σε βάρος του Ελληνισμού, γεγονός που ανατρέπει και το μέλλον του Μιχάλη.
Εικόνες βίας στο στρατό και τις φυλακές διαλύουν εκείνες της ευτυχισμένης οικογενειακής ζωής. Αποκορύφωμα η ολοκληρωτική καταστροφή του 1922.
Πρωτότυπο μυθιστόρημα – κατάθεση ψυχής, με ολοζώντανους χαραχτήρες, και δράση με ανατροπές, που κρατούν τον αναγνώστη με κομμένη την ανάσα ως το τέλος του βιβλίου.
Η προσφυγιά, ο ξεριζωμός περιγράφεται με σκηνές που φέρνουν δάκρυα στα μάτια, ενώ το φινάλε είναι δοξαστικό των αλύγιστων Ελλήνων, οι οποίοι δημιούργησαν οικογένειες, «ξανάχτισαν» περιουσίες, έγιναν νοικοκυραίοι και στις καινούριες πατρίδες.