«“O ύπνος θρέφει το παιδί κι ο ήλιος το µοσχάρι, και το κρασί το γέροντα τον κάνει παλικάρι”.
Κοίτα να δεις τώρα τι πράµατα σοφά µαθαίνεις απ’ τις παροιµίες αδερφέ µου, και σε τι σφάλµατα µπορεί να πέσεις.
Καθότι µηχανάκια και οι παροιµίες, σα να λέµε δηλαδής έργα ανθρώπινα, κάνει έτσι τσάακ σπάει ένα γρανάζι και γένηται κουβάρι το µασίνι, κι άιντε µετά να βγάλεις άκρια περί πώς και διατί. Σκάρτεψε ο κόσµος φίλε µου κι εµπιστοσύνη να έχεις δε µπορείς. Ούτε και στις παροιµίες.
Γι’ αυτό σου λέω, µεγάλη µπουκιά να φας, εάν το δύνασαι, µεγάλη κουβέντα να µη πεις.
Ο πατέρας του Λευτεράκη πάλι µεγάλη µπουκιά να φάει δε µπορούσε, καθότι πείνα και των γονέων, µεγάλη κουβέντα όµως για το διάδοχο, που οσονούπω έσκαγε µύτη, έλεγε.»

(απόσπασµα από το βιβλίο)

Ο Βασίλης Μπαλαής µε το παρόν βιβλίο του εµπιστεύεται στο αναγνωστικό κοινό ένα µοναδικής ευαισθησίας έργο συνυφασµένο µε τις παιδικές µνήµες. Με φόντο µια παραγκοσυνοικία της Λάρισας ξεδιπλώνονται σαν πολύχρωµα ψηφιδωτά οι ζωές τριών πιτσιρικάδων. Τα οµαδικά παιχνίδια, οι ανησυχίες, τα ερωτικά σκιρτήµατα, οι κόντρες για επιβολή και οι οικογενειακοί δεσµοί σηµαδεύουν τα πρώτα τους χρόνια. Χρόνια δύσκολα, τίποτα δε θεωρείται δεδοµένο, αντιθέτως, πρέπει να πολεµούν για τα αυτονόητα. Και στ’ αυτιά όλων ν’ αντηχεί η φοβερή βρισιά: «Μπαϊάϊο Βιζούϊα»!
Μια µικρογραφία του κόσµου των µεγάλων στην οποία τα παιδιά αναπαράγουν όλα όσα βλέπουν και ακούν χλευάζοντας τον αδύναµο, αποθεώνοντας τον ικανό, σνοµπάροντας κατά περίσταση τον κοινωνικά ανώτερο ή κατώτερο. Ένα µοναδικό ταξίδι στις παλιές γειτονιές της Ελλάδας που συγκινεί και αιφνιδιάζει ευχάριστα µε το ιδιότυπο χιούµορ και την οξυδερκή µατιά στον κόσµο των παιδιών.
Το βιβλίο του Βασίλη Μπαλαή «Η ραψωδία των ασηµάντων» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΕΝΤΟΣ και διατίθεται σε όλα τα βιβλιοπωλεία.

«Η Ηλέκτρα όλη την ημέρα ήταν ανήσυχη. Τ’ απόγευμα ξεφύλλισε όλες τις εφημερίδες, μήπως και γράψαν κανένα συμβάν σχετικό με τους κομμουνιστοσυμμορίτες, όπως τους ονομάζαν τότε υποτιμητικά τους κομμουνιστές. Αλλά τίποτε. Την άλλη μέρα στις πρωινές, το ίδιο. Άρχισε πια να ησυχάζει. ‘’Τους ξέφυγε’’, ακούστηκε να μονολογεί με ανακούφιση και κάποια περηφάνια. Τακτοποίησε το μικρό διαμέρισμα, έστρωσε το κρεβάτι προσθέτοντας κι ένα δεύτερο μαξιλάρι, γιατί, πού να ξέρει; Κάποιο βράδυ, κυνηγημένος ή ακούγοντας τα μυστικά μηνύματα της αγάπης της, να ζητούσε πάλι εδώ καταφύγιο. Η αγάπη της θα του έστελνε συνέχεια μυστικά μηνύματα, που θα’ ταν αόρατα από τους διώκτες του. Αλλά πέρασαν πολλές μέρες. Μήνες, χρόνια, αλλά καμιά είδηση. Αν τον σκότωναν, επειδή ήταν επικυρηγμένος, θα γράφαν. Αλλά δε γράψαν. Αν πέθανε, σίγουρα θα πέθανε αγωνιζόμενος για το θρίαμβο της επανάστασης. Αν, όμως, ζει, τότε είναι περισσότερο από βέβαιο ότι αγωνίζεται για την επερχόμενη επανάσταση».

(απόσπασμα από το βιβλίο)

Δεκαετία του 1930: έντονοι ταξικοί αγώνες, άνοδος του φασισμού και δικτατορία.
Δεκαετία του 1940: Πόλεμος, Κατοχή, Εμφύλιος και πολιτικές διώξεις.
Οι αγωνιστές της Δημοκρατίας, της Εθνικής Ανεξαρτησίας και της κοινωνικής προόδου αναγκάζονται να δράσουν στην παρανομία. Ήρωες που δεν πήραν το ρόλο τους ύστερα από κάποια συμβουλή ή διαταγή, αλλά με τη θέλησή τους, ακούγοντας τη φωνή της συνείδησής τους.
Ο Αποστόλης είναι «Ο Παράνομος» ήρωας του μυθιστορήματος του Βασίλη Ρέππα. Κυνηγημένος και επικηρυγμένος, δίνει τον αγώνα του στη μεταξική δικτατορία, τον ελληνοϊταλικό πόλεμο, τη γερμανική Κατοχή, τον Εμφύλιο σπαραγμό. Ζει κάθε ημέρα σαν να είναι η τελευταία της ζωής του, έχοντας ως μοναδικούς συντρόφους τον κίνδυνο και την αγωνία.
Στις 160 σελίδες του βιβλίου του Βασίλη Ρέππα, ζωντανεύει μία από τις πιο σκοτεινές περιόδους της Ιστορίας της ελληνικής πολιτείας που σημαδεύτηκε από τον ηρωισμό και τη θυσία χιλιάδων περήφανων αγωνιστών που κράτησαν ζωντανό το όραμα της ανατολής της Μεγάλης Παναθρώπινης Ημέρας.
«Ο Παράνομος» συναρπάζει τον αναγνώστη με τη συγκλονιστική πλοκή και την ταχύτατη εναλλαγή σκηνών, προσώπων και περιστατικών. Με γλαφυρή περιγραφή και ζωντανούς διαλόγους, διατηρεί αμείωτο το ενδιαφέρον από την πρώτη έως την τελευταία αράδα.
«Ο Παράνομος» νομιμοποιήθηκε στη συνείδηση των αναγνωστών και κυκλοφορεί σε όλα τα μεγάλα βιβλιοπωλεία και τις εκδόσεις «ΕΝΤΟΣ».

«Τραυματισμένος στο πόδι από χειροβομβίδα ο Αγρίτης προσπαθεί να σκαρφαλώσει στον ανήφορο, μα δεν τα καταφέρνει. Πέφτει. Τον βλέπουν οι χωροφύλακες, τον πλησιάζουν και τον αποτελειώνουν. Και μόνο ο Μπούζδος, με δυο τραύματα από χειροβομβίδα στον ώμο και το λαιμό, φτάνει ασθμαίνοντας στην κορφή της πλαγιάς που κάθονταν προηγούμενα, απομακρύνεται κάμποσο, κρύβεται στα θαμνόκλαρα και το βράδυ φεύγει. Τα πάντα χαμένα γύρω του. Κατεβαίνει λοιπόν στην πόλη, πηγαίνει στους δικούς του, αυτοί φοβούνται και ειδοποιούν την αστυνομία.    Μεταφέρανε γυμνά τα πτώματα των σκοτωμένων ανταρτών στην Αγιάσο, τα πετάξανε στην πλατεία κι έπειτα τα γυρίσανε στα χωριά, να τα βλέπει ο κόσμος και να φοβάται. Στο τέλος ανοίξανε ένα λάκκο σε κάποιο χωράφι έξω απ’ την Αγία Παρασκευή και τα θάψανε».

(απόσπασμα από το βιβλίο)

Χρόνια του εμφυλίου στη Λέσβο. Οι αγωνιστές της παράνομης δράσης στην πόλη της Μυτιλήνης και οι αντάρτες του Δημοκρατικού Στρατού στα βουνά του νησιού.
Η εποχή, η ατμόσφαιρά της, η πικρή γεύση της, τα δράματα κι οι αγωνίες της, όλα ζωντανεμένα, παλλόμενα στις σελίδες του βιβλίου του Μιχάλη Λιαρούτσου «Των εν ερημίαις και όρεσι…». Πρόκειται για ένα έργο όπου η Ιστορία γίνεται μύθος και το πραγματικό δένεται με το φανταστικό. Γεγονότα και τόποι είναι υπαρκτά, ονόματα προσώπων αληθινά ενώ μερικά σκοπίμως αλλαγμένα. Μια ιστορία, που χωρίς να είναι ΙΣΤΟΡΙΑ δεν παύει να αποτελεί ένα ιστορικό ντοκουμέντο.
Μέσω αυτού του έργου δημιουργούνται συγκινήσεις στους παλαιότερους ενώ διδάσκονται οι νεότεροι για μια σκοπίμως «αγνοημένη» περίοδο, όπου μια γενιά αγωνίστηκε για ό,τι το καλύτερο για να εισπράξει ό,τι το χειρότερο… Αξίζει λοιπόν να διαβαστεί για τους πιο πάνω λόγους, κι όχι μόνο!
Το εξαίσιο λογοτεχνικό ύφος του Μιχάλη Λιαρούτσου και η συνταρακτική πλοκή των γεγονότων που εκτυλίσσονται στην εμφυλιοπολεμική Λέσβο, επιτρέπουν στον αναγνώστη να γνωρίσει μέσα από τις σελίδες ενός μυθιστορήματος, άγνωστες πτυχές της σύγχρονης ελληνικής Ιστορίας. Το βιβλίο «Των εν ερημίαις και όρεσι…» μπορείτε να το προμηθευτείτε από όλα τα μεγάλα βιβλιοπωλεία και τις εκδόσεις «ΕΝΤΟΣ».

«Ο άνεμος αυξήθηκε σε ένταση και ούρλιαζε στα κατάρτια και στις κεραίες του ασυρμάτου σαν να υπήρχαν εκατοντάδες αγριεμένα θηρία κάπου κρυμμένα. Σήκωνε ολόκληρα στρώματα θαλασσινού νερού και μαστίγωνε τα πάντα στο πλοίο. Σε κτυπούσε με τέτοια δύναμη, που το πρόσωπό σου έκαιγε σαν να σε είχε πυροβολήσει κάποιος με σκάγια.
Το πλοίο μας αγωνιζόταν να περάσει μέσα από ένα βαθύ, υγρό χαντάκι μεταξύ δύο κυμάτων που η κορυφή τους ήταν μερικά μέτρα ψηλότερη από την καπνοδόχο μας. Ενώ φαινότανε πιθανό το υγρό γκρίζο βουνό να καταρρεύσει επάνω μας και να μας πάρει όλους μαζί του, ο γερο-“Κουλουκουντής” γλιστρούσε προς τα πάνω και σκαρφάλωνε πλαγίως στην κορυφή του κύματος. Για μερικά δευτερόλεπτα, κάποιος φανταζότανε ότι είναι στην κορυφή ενός βουνού απ’ όπου μπορούσε να δει τις αφρισμένες βουνοκορφές μιας ατέλειωτης οροσειράς, μέχρι όπου μπορούσε να φτάσει το μάτι σου…».

(απόσπασμα από το βιβλίο)

Γεννημένος στην Καλλιθέα του Μεσοπολέμου, ο συγγραφέας βίωσε τις στερήσεις και τον τρόμο της Κατοχής, τις στερήσεις και την τρομοκρατία του Εμφυλίου και τα ταραγμένα χρόνια της δεκαετίας του ’50, πριν ακολουθήσει το δρόμο των κυμάτων, σαλπάροντας με ένα από τα ποντοπόρα πλοία του Εμπορικού Ναυτικού.
Σπαρταριστές περιπέτειες από τα ταξίδια στην άκρη του κόσμου, όπου ο νεαρός δόκιμος γεύεται τους απαγορευμένους σαρκικούς καρπούς της εξωτικής νυχτερινής ζωής, γνωρίζει μακρινούς πολιτισμούς και λιμάνια, φτιάχνει φιλίες της μιας βραδιάς -βασισμένες στο πιοτό- ή της μιας ζωής -πλεγμένες στη βάρδια του πλοίου.
Όταν η ρώτα του καραβιού τον έβγαλε στην Αμερική, άδραξε την ευκαιρία για να ξεκινήσει μια καινούργια ζωή, σπουδάζοντας και διδάσκοντας σε πανεπιστήμια και κολέγια του Μεξικού και των Ηνωμένων Πολιτειών. Η ακαδημαϊκή καριέρα συνδυάζεται με την αντιδικτατορική πάλη και την επαφή με προσωπικότητες -τόσο Αμερικανούς όσο και Έλληνες- από το χώρο των Γραμμάτων και του πολιτισμού.
Ζωντανός λόγος και εικόνες σχεδόν φωτογραφικές, μας συντροφεύουν σ’ ένα οδοιπορικό ζωής που ξεπερνά τη φαντασία των μυθιστοριογράφων. Οι σελίδες του βιβλίου του Βαγγέλη Λοΐζου «Άγριες Ιστορίες. Το οδοιπορικό ενός σύγχρονου Οδυσσέα από την Καλλιθέα», αποτελούν ψηφίδες στην ιστορία του τόπου και των ανθρώπων του που αναζήτησαν το μέλλον τους ανάμεσα στα κύματα και στις ακτές των μακρινών Ηπείρων, βαδίζοντας στα χνάρια του πολυμήχανου Οδυσσέα…
Οι αναμνήσεις του Β. Λοΐζου συνοδεύονται από πλούσιο φωτογραφικό υλικό που ζωντανεύει τις γειτονιές της Αθήνας του Μεσοπολέμου και της Κατοχής. Αναζητήστε το βιβλίο σε όλα τα βιβλιοπωλεία και στις εκδόσεις ΕΝΤΟΣ.